พระราชบัญญัติไพ่

พุทธศักราช ๒๔๘๖

                    ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล

คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร

ลงวันที่ ๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐

และวันที่ ๑๖ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔)

อาทิตย์ทิพอาภา

ปรีดี พนมยงค์

ตราไว้ ณ วันที่ ๑๗ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๘๖

เป็นปีที่ ๑๐ ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยไพ่ เพื่อให้รัดกุมและเหมาะสมยิ่งขึ้น

จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า “พระราชบัญญัติไพ่ พุทธศักราช ๒๔๘๖”

มาตรา ๒[๑]  ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป 

มาตรา ๓  ให้ยกเลิกพระราชบัญญัติไพ่ พุทธศักราช ๒๔๘๑ และพระราชบัญญัติไพ่ (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๒ 

มาตรา ๔  ในพระราชบัญญัตินี้

“ไพ่” หมายความว่า ไพ่ซึ่งทำด้วยกระดาษหรือหนัง หรือซึ่งทำด้วยวัตถุอื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

“นำไพ่เข้ามา” หมายความว่า นำหรือยังให้นำเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งไพ่ แต่ไม่หมายความรวมถึงการนำเข้ามาของผู้ควบคุมยานพาหนะตามหน้าที่ของผู้ขนส่ง

“เจ้าพนักงาน” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งอธิบดีแต่งตั้งขึ้นเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้

“อธิบดี” หมายความว่า อธิบดีกรมสรรพสามิต

มาตรา ๕  ห้ามมิให้ผู้ใดทำไพ่หรือนำไพ่เข้ามา เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากอธิบดี 

มาตรา ๖  ไพ่ซึ่งกรมสรรพสามิตทำขึ้นนั้น ห้ามมิให้ผู้ใดดัดแปลงแก้ไขหรือกระทำแก่ไพ่นั้นด้วยประการอื่นใดเพื่อขายอย่างไพ่

 มาตรา ๗[๒]  ห้ามมิให้ผู้ใดขายไพ่เป็นการค้า เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงาน

การออกใบอนุญาต ผู้ขอต้องเสียค่าธรรมเนียมตามที่กำหนดในกฎกระทรวงไม่เกินหนึ่งร้อยบาท ใบแทนใบอนุญาตฉบับละไม่เกินสิบบาท และใบอนุญาตนั้นให้มีอายุเพียงวันที่ ๓๑ ธันวาคม ของปีที่ออกใบอนุญาต

 มาตรา ๘  ห้ามมิให้ผู้ใดมีไพ่ไว้ในครอบครองเกินกว่าหนึ่งร้อยยี่สิบใบ หรือขายไพ่ไม่ว่าจำนวนใดๆ เว้นแต่ไพ่นั้นเป็นไพ่ซึ่งกรมสรรพสามิตทำขึ้น หรือเป็นไพ่ที่มีตราซึ่งกรมสรรพสามิตได้กำหนดขึ้นประทับอยู่

 มาตรา ๙  ห้ามมิให้ผู้ใดขายหรือมีไว้เพื่อขายซึ่งไพ่ที่กระทำขึ้นโดยฝ่าฝืนมาตรา ๖

 มาตรา ๑๐[๓]  ให้เรียกค่าธรรมเนียมสำหรับการประทับตราไพ่ตามอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง ตามขนาดของไพ่และชนิดของวัตถุที่ทำไพ่นั้นขึ้นไม่เกินอัตราร้อยใบต่อสามสิบบาท

 มาตรา ๑๐ ทวิ[๔]  ในกรณีนำไพ่เข้ามา รัฐมนตรีจะประกาศกำหนดให้กรมศุลกากรเรียกเก็บค่าธรรมเนียมสำหรับการประทับตราไพ่เพื่อกรมสรรพสามิตก็ได้

 มาตรา ๑๑  ห้ามมิให้ผู้ใดมีไว้ในครอบครองซึ่งแม่พิมพ์สำหรับพิมพ์ไพ่ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากอธิบดี

 มาตรา ๑๒  เพื่อที่จะดูว่าได้มีการปฏิบัติถูกต้องตามพระราชบัญญัติและกฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัตินี้หรือไม่ ให้เจ้าพนักงานมีอำนาจเข้าไปในสถานที่ใดๆ ในเวลาระหว่างตั้งแต่พระอาทิตย์ขึ้นถึงพระอาทิตย์ตกเพื่อทำการตรวจค้นได้

 มาตรา ๑๓  บุคคลผู้ได้รับอนุญาตให้กระทำการใดๆ ตามพระราชบัญญัตินี้ต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดในกฎกระทรวง

 มาตรา ๑๔[๕]  ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๕ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบปี และปรับตามจำนวนไพ่ของกลางเป็นเงินสี่เท่าของราคาไพ่ที่กรมสรรพสามิตขายในประเภทเดียวกัน แต่ในกรณีทำไพ่ต้องไม่ต่ำกว่าสองพันบาท

 มาตรา ๑๔ ทวิ[๖]  ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๖ มาตรา ๘ หรือ มาตรา ๙ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับตามจำนวนไพ่ของกลางเป็นเงินสี่เท่าของราคาไพ่ที่กรมสรรพสามิตขายในประเภทเดียวกันแต่ต้องไม่ต่ำกว่าห้าร้อยบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

 มาตรา ๑๔ ตรี[๗]  ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๗ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือนหรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

 มาตรา ๑๔ จัตวา[๘]  ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๑๑ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่หนึ่งปีถึงเจ็ดปี และปรับตั้งแต่สองพันบาทถึงห้าหมื่นบาทมาตรา ๑๕  ผู้ใดซึ่งได้รับอนุญาตให้กระทำการใดๆ ตามพระราชบัญญัตินี้ฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนดในกฎกระทรวง มีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองร้อยบาท

มาตรา ๑๖  บรรดาไพ่และเครื่องมือที่ได้ใช้หรือมีไว้เพื่อใช้สำหรับกระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ให้ศาลมีอำนาจสั่งให้ริบได้

มาตรา ๑๗  ให้เจ้าพนักงานมีอำนาจสั่งงดใช้ใบอนุญาตที่ออกตามความในพระราชบัญญัตินี้ได้มีกำหนดเวลาไม่เกินหกเดือน เมื่อปรากฏว่าผู้รับอนุญาตกระทำผิดต่อพระราชบัญญัตินี้ หรือข้อกำหนดในกฎกระทรวง หรือกระทำผิดต่อข้อกำหนดในใบอนุญาต

มาตรา ๑๘  ในกรณีที่ผู้รับอนุญาตถูกสั่งงดใช้ใบอนุญาตตามความในมาตรา ๑๗ นั้น ถ้าอธิบดีเห็นสมควรก็ให้มีอำนาจสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเสียได้

 มาตรา ๑๙  ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงวางข้อกำหนดที่ผู้รับใบอนุญาตจะต้องปฏิบัติ และกำหนดกิจการอื่นเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้

กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้

 ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

จอมพล ป. พิบูลสงคราม

นายกรัฐมนตรี

 พระราชบัญญัติไพ่ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๕[๙]

 หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากอัตราค่าธรรมเนียมสำหรับประทับตราไพ่และค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตให้ขายไพ่ตามพระราชบัญญัติไพ่ พุทธศักราช ๒๔๘๖ ไม่เหมาะสมกับค่าของเงินในปัจจุบัน สมควรปรับปรุงให้สูงขึ้น และอัตราโทษซึ่งกำหนดไว้ในความผิดบางกรณียังเบาไป สมควรกำหนดอัตราโทษให้สูงขึ้นด้วย

พระราชบัญญัติไพ่ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๔[๑๐]

มาตรา ๒  พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๕ เป็นต้นไป

 หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้มีการปรับปรุงระบบภาษีอากรของประเทศให้เหมาะสมกับสภาวการณ์ทางเศรษฐกิจในปัจจุบันโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ ๓๐) พ.ศ. ๒๕๓๔ ได้ยกเลิกภาษีการค้าและนำภาษีมูลค่าเพิ่มมาใช้แทน สมควรปรับปรุงการจัดเก็บค่าธรรมเนียมสำหรับการประทับตราไพ่เพื่อให้มีความสอดคล้องกับการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มตามประมวลรัษฎากรดังกล่าว อีกทั้งเพื่อให้เกิดความสะดวกในการจัดเก็บ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้