บรรพ 6 — มรดก

มาตรา 1656 — พินัยกรรมแบบธรรมดา

ตัวบทกฎหมาย

พินัยกรรมนั้น จะทำตามแบบดังนี้ก็ได้ กล่าวคือต้องทำเป็นหนังสือลงวัน เดือน ปี ในขณะที่ทำขึ้น และผู้ทำพินัยกรรมต้องลงลายมือชื่อไว้ต่อหน้าพยานอย่างน้อยสองคนพร้อมกัน ซึ่งพยานสองคนนั้นต้องลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อของผู้ทำพินัยกรรมไว้ในขณะนั้นการขูดลบ ตก เติม หรือการแก้ไขเปลี่ยนแปลงอย่างอื่นซึ่งพินัยกรรมนั้นย่อมไม่สมบูรณ์ เว้นแต่จะได้ปฏิบัติตามแบบอย่างเดียวกับการทำพินัยกรรมตามมาตรานี้

คัดลอกจากราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

คำแปลภาษาอังกฤษ

A will may be made in the following form, that is to say, it must be made in writing, dated at the time of making of will and signed by the testator before at least two witnesses present at the same time who shall then and there sign their names certifying the signature of the testator. No erasure, addition or other alternation in such will is valid unless made in the same form as prescribed by this section.

คำแปลนี้ยังไม่ได้รับการรับรองจากสำนักงาน — โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก

หมายเหตุของสำนักงาน

มาตรา 1656 เป็นแบบพินัยกรรมไทยที่ใช้มากที่สุดในงานประจำวัน — และถูกฟ้องมากที่สุด ข้อกำหนดเคร่งครัด: (1) ทำเป็นหนังสือ (พิมพ์หรือเขียนด้วยมือใครก็ได้) (2) ลงวันเดือนปีชัดเจน (3) ผู้ทำพินัยกรรมลงลายมือชื่อต่อหน้าพยาน (4) พยานอย่างน้อย 2 คน อายุ 20 ปีขึ้นไป ไม่เป็นผู้รับมรดกหรือคู่สมรสของผู้รับ ลงลายมือชื่อในขณะนั้นต่อหน้าผู้ทำพินัยกรรม ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย: พยานเซ็นแยกกัน (ไม่พร้อมกัน) พยานที่เป็นผู้รับมรดก ขาดวันเดือนปี คำพิพากษาศาลฎีกายืนยันให้พินัยกรรมที่ขาดสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นโมฆะ

เนื้อหานี้จัดทำเพื่อการศึกษา ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนนำไปใช้กับกรณีจริง

Scroll to Top