ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
236 — การให้พยานรออยู่นอกห้องพิจารณา
คนบทกฎหมาย
ในระหว่างพิจารณาศาลมีอำนาจสั่งให้ผู้ที่จะเป็นพยานซึ่งมิใช่จำเลย ออกไปอยู่ภายนอกห้องพิจารณาจนกว่าจะเข้ามาเบิกความ อนึ่งเมื่อพยานเบิกความแล้วจะให้รออยู่ในห้องพิจารณาก่อนก็ได้
คำแปลภาษาไทย
During the trial, the court has power to order a person who is to be a witness, other than the defendant, to remain outside the courtroom until he comes in to give evidence. Moreover, after a witness has given evidence, the court may allow him to remain in the courtroom.
คำแปลนี้ยังไม่เป็นที่ทราบจากสำนักงาน — กรุณาอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุสำนักงาน
มาตรา 236 ให้อำนาจศาลตามดุลพินิจในการรักษาความน่าเชื่อถือของพยานบุคคลตามภาค 5 หมวด 2 โดยการสั่งให้พยานที่ยังไม่ได้เบิกความรออยู่นอกห้อง เพื่อป้องกันมิให้ปรับคำเบิกความของตนตามพยานที่เบิกความก่อน ทั้งนี้จำเลยได้รับการยกเว้นมิให้ถูกสั่งออกไป สอดคล้องกับสิทธิที่จะอยู่ในการพิจารณาคดีของตน อำนาจนี้เป็นดุลพินิจ ศาลจะให้พยานที่เบิกความเสร็จแล้วรออยู่ในห้องต่อไปก็ได้
ความสำคัญต่อ
มาตรานี้มีผลต่อกลยุทธ์การดำเนินคดี หากท่านเป็นคู่ความ ท่านขอให้ศาลสั่งพยานฝ่ายตรงข้ามรออยู่นอกห้องจนกว่าจะถึงคราวเบิกความได้ เพื่อลดความเสี่ยงที่พยานคนหลังจะเบิกความตามพยานคนก่อน ในทางกลับกัน จำเลยไม่ถูกสั่งให้ออกและมีสิทธิฟังพยานหลักฐานทั้งหมด การจัดลำดับและกำหนดเวลาการนำพยานเข้าเบิกความเป็นเรื่องที่ทนายความควรวางแผนล่วงหน้า
เลย
ทำไมพยานต้องรออยู่นอกห้องพิจารณา
ตามมาตรา 236 ศาลสั่งให้พยานรออยู่นอกห้องจนกว่าจะถึงคราวเบิกความได้ เพื่อไม่ให้ได้ยินคำเบิกความของพยานคนอื่นและปรับคำให้การของตนตามนั้น
จำเลยถูกสั่งให้ออกจากห้องพิจารณาตามมาตรา 236 ได้หรือไม่
ไม่ได้ มาตรา 236 ใช้กับผู้ที่จะเป็นพยานเท่านั้น จำเลยได้รับการยกเว้นและมีสิทธิอยู่ในการพิจารณาคดีตลอด