คู่มือฉบับสมบูรณ์เกี่ยวกับวีซ่า Non-Immigrant ในประเทศไทย

Section 35 Immigration Act B.E. 2522

Full text

In the case of an alien entering the Kingdom temporarily under section 34, the Director-General, or a competent official assigned by the Director-General, may permit the alien to stay in the Kingdom subject to any conditions. The period of permitted stay in the Kingdom shall be set as follows: (1) not more than 30 days, for cases under section 34 (4), (8) and (9); (2) not more than 90 days, for cases under section 34 (3); (3) not more than 1 year, for cases under section 34 (5), (10), (11), (12), (13), (14) and (15); (4) not more than 2 years, for cases under section 34 (6); (5) for the period necessary, for cases under section 34 (1) and (2); (6) for the period the Board of Investment considers appropriate, for cases under section 34 (7). Where an alien has a necessary reason to stay in the Kingdom beyond the periods set in (1), (2), (3) and (4), the Director-General shall consider permitting a further stay of not more than 1 year at a time and, having given permission, shall report it with reasons to the Committee for information within 7 days from the date of permission. For each application for permission to stay temporarily in the Kingdom further, the alien shall file an application in the prescribed form and pay the fee prescribed in ministerial regulations. While awaiting the order, the alien may remain in the Kingdom in the meantime.

ThaiLawOnline translation

Section 12 Immigration Act B.E. 2522

Full text

An alien having any of the following characteristics is prohibited from entering the Kingdom: (1) not having a genuine and valid passport or document used in place of a passport, or having one but without a visa in that passport or document from a Thai embassy or consulate abroad or from the Ministry of Foreign Affairs, except where a visa is not required for certain categories of alien as a special case. Visas and visa exemptions shall be in accordance with the rules, procedures and conditions prescribed in ministerial regulations. A visa under (1) is subject to the fee prescribed in ministerial regulations. (2) not having means of subsistence appropriate to the case of entry into the Kingdom; (3) entering to perform work prohibited to aliens under the law on the management of alien employment; (4) being of unsound mind or having any disease prescribed in ministerial regulations; (5) not having been vaccinated against smallpox, or inoculated, or having undergone other medical procedures for the prevention of communicable diseases as provided by law, and refusing to allow an immigration doctor to carry out such procedures; (6) having received a penalty of imprisonment under a judgment of a Thai court or a lawful order, or under a judgment of a foreign court, except a penalty for a petty offence, an offence committed through negligence, or an offence excepted in ministerial regulations; (7) showing behaviour giving reason to believe that the person is a danger to society, or will commit acts endangering the peace or safety of the public or the security of the Kingdom, or being a person for whom officials of a foreign government have issued an arrest warrant; (8) showing behaviour giving reason to believe that the person is entering for prostitution, trafficking in women or children, narcotics trafficking, customs duty evasion, or to engage in any other business contrary to public order or the good morals of the people; (9) not having money on their person or not having a guarantee as announced by the Minister under section 14; (10) not being permitted by the Minister to enter the Kingdom under section 16; (11) having been deported by the Thai government or a foreign government, or having had the right of residence in the Kingdom or abroad revoked, or having been sent out of the Kingdom by a competent official at the expense of the Thai government, unless, in all these cases, the Minister has granted an exemption as a special individual case. Examination and diagnosis of disease, whether of body or mind, and procedures for the prevention of communicable diseases shall be carried out by immigration doctors.

ThaiLawOnline translation

Section 8 Emergency Decree on Managing the Work of Foreigners B.E. 2560

Full text

An alien is prohibited from working without a work permit, or from doing work beyond what the alien has the right to do, in violation of this Emergency Decree.

ThaiLawOnline translation

Section 59 Emergency Decree on Managing the Work of Foreigners B.E. 2560

Full text

An alien who resides in the Kingdom, or who has been permitted to enter the Kingdom temporarily under the immigration law other than for tourism or transit through the Kingdom, may do only work not prohibited to aliens by notification under Section 7 paragraph one, and must obtain a work permit. Subject to Section 60, an alien wishing to obtain a work permit under paragraph one shall file an application with the Registrar and, where the alien already has an employer, shall also state the employer's name. The application and the grant of permission under paragraphs one and two shall be in accordance with the rules, procedures and conditions prescribed in ministerial regulations, which may provide for the use of electronic means. A work permit is valid for the period requested by the applicant, but not more than 2 years from the date of issue of the work permit. The ministerial regulations under paragraph three must also prescribe a completion period from the date of receipt of the application to the date of issue of the work permit, which must not exceed 15 working days. Where the Registrar cannot issue the work permit within that period, the Minister or the Director-General shall take action against the officials concerned as the case requires. Where the failure to issue the work permit was without reasonable cause, it is deemed a disciplinary offence and disciplinary action shall follow. Subject to the law, a person permitted to work under paragraph one has the right to do every kind of work not prohibited to aliens by notification under Section 7 paragraph one.

ThaiLawOnline translation

Section 37 Immigration Act B.E. 2522

Full text

An alien permitted to stay in the Kingdom temporarily must comply with the following: (1) not engage in an occupation or work for hire, unless permitted under the law on foreign business or the law on the management of alien employment; (2) reside at the place notified to the competent official, except that where there is reasonable cause preventing residence at the notified place, the alien shall notify the competent official of the change of residence within 24 hours from the time of taking up residence; (3) notify a police officer at the local police station where the alien resides within 24 hours from the time of moving, in case of a change of residence, and if the new residence is in a different locality from the original local police station, the alien must also notify a police officer at the local police station of the new residence within 24 hours from the time of arrival; (4) if travelling to any province and staying in that province for more than 24 hours, notify a police officer at the local police station within 48 hours from the time of arrival; (5) if staying in the Kingdom for more than 90 days, notify the competent official at the Immigration Division in writing of the alien's place of residence without delay upon completing the 90-day period, and do the same every 90 days thereafter. In a locality where an immigration office is located, the notification may be made to the competent official at that immigration office. Whether (3) and (4) shall not apply to any case under section 34, and on what conditions, shall be as the Director-General prescribes. A notification under this section may be made by the alien in person or in writing to the competent official, in accordance with rules prescribed by the Director-General.

ThaiLawOnline translation

Section 38 Immigration Act B.E. 2522

Full text

A house master, an owner or occupier of a dwelling, or a hotel manager who receives as a resident an alien permitted to stay in the Kingdom temporarily must notify the competent official at the immigration office located in the locality of the house, dwelling or hotel within 24 hours from the time the alien takes up residence. If no immigration office is located in that locality, the notification shall be made to a police officer at the local police station. Where the house, dwelling or hotel in which the alien resides under paragraph one is located in the Bangkok Metropolitan area, the notification shall be made to the competent official at the Immigration Division. Notification under paragraphs one and two shall be in accordance with rules prescribed by the Director-General.

ThaiLawOnline translation

Section 81 Immigration Act B.E. 2522

Full text

An alien who remains in the Kingdom without permission, or whose permission has ended or been revoked, shall be liable to imprisonment for a term not exceeding 2 years, or a fine not exceeding 20,000 baht, or both.

ThaiLawOnline translation

ไทย

มาตรา 34 พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522

ข้อความเต็ม

คนต่างด้าวซึ่งจะเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวได้จะต้องเข้ามาเพื่อการดังต่อไปนี้ (๑) การปฏิบัติหน้าที่ทางทูตหรือกงสุล (๒) การปฏิบัติหน้าที่ทางราชการ (๓) การท่องเที่ยว (๔) การเล่นกีฬา (๕) ธุรกิจ (๖) การลงทุนที่ได้รับความเห็นชอบจากกระทรวงทบวงกรมที่เกี่ยวข้อง (๗) การลงทุนหรือการอื่นที่เกี่ยวกับการลงทุนภายใต้บังคับกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการลงทุน (๘) การเดินทางผ่านราชอาณาจักร (๙) การเป็นผู้ควบคุมพาหนะหรือคนประจำพาหนะที่เข้ามายังท่าสถานี หรือท้องที่ในราชอาณาจักร (๑๐) การศึกษาหรือดูงาน (๑๑) การปฏิบัติหน้าที่สื่อมวลชน (๑๒) การเผยแพร่ศาสนาที่ได้รับความเห็นชอบจากกระทรวงทบวงกรมที่เกี่ยวข้อง (๑๓) การค้นคว้าทางวิทยาศาสตร์หรือฝึกสอนในสถาบันการค้นคว้าหรือสถาบันการศึกษาในราชอาณาจักร (๑๔) การปฏิบัติงานด้านช่างฝีมือหรือผู้เชี่ยวชาญ (๑๕) การอื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

ตรงตามข้อความในราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (Verbatim from the Royal Gazette / Office of the Council of State)

มาตรา 35 พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522

ข้อความเต็ม

คนต่างด้าวซึ่งเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวตามมาตรา ๓๔ อธิบดีหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งอธิบดีมอบหมายจะอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรภายใต้เงื่อนไขใด ๆ ก็ได้ ระยะเวลาที่จะอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรให้กำหนดดังนี้ (๑) ไม่เกินสามสิบวัน สำหรับกรณีตามมาตรา ๓๔ (๔) (๘) และ (๙) (๒) ไม่เกินเก้าสิบวัน สำหรับกรณีตามมาตรา ๓๔ (๓) (๓) ไม่เกินหนึ่งปี สำหรับกรณีตามมาตรา ๓๔ (๕) (๑๐) (๑๑) (๑๒) (๑๓) (๑๔) และ (๑๕) (๔) ไม่เกินสองปี สำหรับกรณีตามมาตรา ๓๔ (๖) (๕) ตามกำหนดระยะเวลาตามความจำเป็น สำหรับกรณีตาม มาตรา ๓๔ (๑) และ (๒) (๖) ตามกำหนดระยะเวลาที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนพิจารณาเห็นสมควรสำหรับกรณีตามมาตรา ๓๔ (๗) ในกรณีที่คนต่างด้าวมีเหตุจำเป็นจะต้องอยู่ในราชอาณาจักรเกินระยะเวลาที่กำหนดใน (๑) (๒) (๓) และ (๔) ให้อธิบดีเป็นผู้พิจารณาอนุญาตให้อยู่ต่อไปได้ครั้งละไม่เกินหนึ่งปี และเมื่อได้อนุญาตแล้วให้รายงานต่อคณะกรรมการเพื่อทราบพร้อมด้วยเหตุผลภายในเจ็ดวันนับแต่วันอนุญาต การขออนุญาตเพื่ออยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวต่อไปแต่ละครั้ง ให้คนต่างด้าวยื่นคำขอตามแบบและเสียค่าธรรมเนียมตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ในระหว่างรอฟังคำสั่งให้คนต่างด้าวผู้นั้นอยู่ในราชอาณาจักรไปพลางก่อนได้

มาตรา 12 พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522

ข้อความเต็ม

ห้ามมิให้คนต่างด้าวซึ่งมีลักษณะอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้เข้ามาในราชอาณาจักร (๑) ไม่มีหนังสือเดินทางหรือเอกสารใช้แทนหนังสือเดินทางอันถูกต้องและยังสมบูรณ์อยู่ หรือมีแต่ไม่ได้รับการตรวจลงตราในหนังสือเดินทางหรือเอกสารใช้แทนหนังสือเดินทางเช่นว่านั้นจากสถานทูตหรือสถานกงสุลไทยในต่างประเทศ หรือจากกระทรวงการต่างประเทศ เว้นแต่กรณีที่ไม่ต้องมีการตรวจลงตราสำหรับคนต่างด้าวบางประเภทเป็นกรณีพิเศษ การตรวจลงตราและการยกเว้นการตรวจลงตราให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง การตรวจลงตราตาม (๑) ให้เสียค่าธรรมเนียมตามที่กำหนดในกฎกระทรวง (๒) ไม่มีปัจจัยในการยังชีพตามควรแก่กรณีที่เข้ามาในราชอาณาจักร (๓) เข้ามาเพื่อทำงานที่ห้ามคนต่างด้าวทำตามกฎหมายว่าด้วยการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว (๔) วิกลจริตหรือมีโรคอย่างใดอย่างหนึ่งตามที่กำหนดในกฎกระทรวง (๕) ยังมิได้ปลูกฝีป้องกันไข้ทรพิษ หรือฉีดวัคซีน หรือปฏิบัติการอย่างอื่นตามวิชาการแพทย์เพื่อป้องกันโรคติดต่อตามที่กฎหมายบัญญัติและไม่ยอมให้แพทย์ตรวจคนเข้าเมืองกระทำการเช่นว่านั้น (๖) เคยได้รับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาของศาลไทยหรือคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมาย หรือคำพิพากษาของศาลต่างประเทศ เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดลหุโทษหรือความผิดอันได้กระทำโดยประมาท หรือความผิดที่ยกเว้นไว้ในกฎกระทรวง (๗) มีพฤติการณ์เป็นที่น่าเชื่อว่าเป็นบุคคลที่เป็นภัยต่อสังคม หรือจะก่อเหตุร้ายให้เกิดอันตรายต่อความสงบสุขหรือความปลอดภัยของประชาชน หรือความมั่นคงแห่งราชอาณาจักร หรือบุคคลซึ่งเจ้าหน้าที่รัฐบาลต่างประเทศได้ออกหมายจับ (๘) มีพฤติการณ์เป็นที่น่าเชื่อว่าเข้ามาเพื่อการค้าประเวณี การค้าหญิงหรือเด็ก การค้ายาเสพติดให้โทษ การลักลอบหนีภาษีศุลกากรหรือเพื่อประกอบกิจการอื่นที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน (๙) ไม่มีเงินติดตัวหรือไม่มีประกันตามที่รัฐมนตรีประกาศตามมาตรา ๑๔ (๑๐) รัฐมนตรีไม่อนุญาตให้เข้ามาในราชอาณาจักรตามมาตรา ๑๖ (๑๑) ถูกรัฐบาลไทยหรือรัฐบาลต่างประเทศเนรเทศ หรือถูกเพิกถอนสิทธิการอยู่อาศัยในราชอาณาจักรหรือในต่างประเทศมาแล้ว หรือถูกพนักงานเจ้าหน้าที่ส่งกลับออกไปนอกราชอาณาจักร โดยรัฐบาลไทยเสียค่าใช้จ่าย ทั้งนี้ เว้นแต่รัฐมนตรีได้พิจารณายกเว้นให้เป็นกรณีพิเศษเฉพาะราย การตรวจวินิจฉัยโรค ร่างกายหรือจิต ตลอดจนการปฏิบัติการเพื่อป้องกันโรคติดต่อ ให้ใช้แพทย์ตรวจคนเข้าเมือง

มาตรา 8 พระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. 2560

ข้อความเต็ม

ห้ามคนต่างด้าวทำงานโดยไม่มีใบอนุญาตทำงานหรือทำงานนอกเหนือจากที่มีสิทธิจะทำได้อันเป็นการฝ่าฝืนพระราชกำหนดนี้

มาตรา 59 พระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. 2560

ข้อความเต็ม

คนต่างด้าวซึ่งมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรหรือได้รับอนุญาตให้เข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองซึ่งมิใช่เพื่อการท่องเที่ยวหรือการเดินทางผ่านราชอาณาจักร จะทำงานได้ก็แต่เฉพาะงานที่มิได้มีประกาศห้ามคนต่างด้าวทำตามมาตรา ๗ วรรคหนึ่ง และต้องได้รับใบอนุญาตทำงาน ภายใต้บังคับมาตรา ๖๐ คนต่างด้าวซึ่งประสงค์จะขอรับใบอนุญาตทำงานตามวรรคหนึ่ง ให้ยื่นคำขออนุญาตต่อนายทะเบียน และในกรณีที่มีนายจ้างแล้วให้ระบุชื่อนายจ้างด้วย การขออนุญาตและการอนุญาตตามวรรคหนึ่งและวรรคสอง ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง โดยจะกำหนดให้ใช้วิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ก็ได้ และใบอนุญาตทำงานให้มีอายุเท่าที่ผู้ขออนุญาตร้องขอ แต่ไม่เกินสองปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตทำงาน ในกฎกระทรวงตามวรรคสามต้องกำหนดระยะเวลาแล้วเสร็จตั้งแต่วันที่ได้รับคำขออนุญาตจนถึงวันที่ออกใบอนุญาตทำงานไว้ด้วยซึ่งต้องไม่เกินสิบห้าวันทำการ ในกรณีที่นายทะเบียนไม่สามารถออกใบอนุญาตทำงานให้ได้ภายในกำหนดเวลา ให้รัฐมนตรีหรืออธิบดีดำเนินการกับเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องตามควรแก่กรณี ในกรณีที่การไม่ออกใบอนุญาตทำงานนั้นเป็นไปโดยไม่มีเหตุอันสมควร ให้ถือว่าเป็นการกระทำผิดวินัย และให้มีการดำเนินการทางวินัยต่อไป ภายใต้บังคับแห่งกฎหมาย ผู้รับอนุญาตให้ทำงานตามวรรคหนึ่งมีสิทธิทำงานที่มิได้มีประกาศห้ามคนต่างด้าวทำตามมาตรา ๗ วรรคหนึ่งได้ทุกชนิด

มาตรา 37 พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522

ข้อความเต็ม

คนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราว ต้องปฏิบัติดังต่อไปนี้ (๑) ไม่ประกอบอาชีพหรือรับจ้างทำงาน เว้นแต่จะได้รับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวหรือกฎหมายว่าด้วยการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว (๒) พักอาศัย ณ ที่ที่ได้แจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ เว้นแต่ในกรณีที่มีเหตุผลสมควรไม่สามารถพักอาศัย ณ ที่ที่ได้แจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ให้แจ้งการเปลี่ยนที่พักอาศัยต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่เข้าพักอาศัย (๓) แจ้งต่อเจ้าพนักงานตำรวจ ณ สถานีตำรวจท้องที่ที่คนต่างด้าวผู้นั้นพักอาศัยภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่ย้ายไป ในกรณีเปลี่ยนที่พักอาศัย และถ้าที่พักอาศัยใหม่อยู่ต่างท้องที่กับสถานีตำรวจท้องที่เดิม คนต่างด้าวผู้นั้นต้องแจ้งต่อเจ้าพนักงานตำรวจ ณ สถานีตำรวจท้องที่ที่ไปพักอาศัยใหม่ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่ไปถึงด้วย (๔) ถ้าเดินทางไปจังหวัดใดและอยู่ในจังหวัดนั้นเกินยี่สิบสี่ชั่วโมง ให้คนต่างด้าวผู้นั้นแจ้งต่อเจ้าพนักงานตำรวจ ณ สถานีตำรวจท้องที่ภายในสี่สิบแปดชั่วโมงนับแต่เวลาที่ไปถึง (๕) ถ้าอยู่ในราชอาณาจักรเกินเก้าสิบวัน คนต่างด้าวผู้นั้นต้องมีหนังสือแจ้งให้พนักงานเจ้าหน้าที่ ณ กองตรวจคนเข้าเมืองทราบถึงที่พักอาศัยของตนโดยมิชักช้าเมื่อครบระยะเก้าสิบวัน และต่อไปให้กระทำเช่นเดียวกันทุกระยะเก้าสิบวัน ถ้าท้องที่ใดมีที่ทำการตรวจคนเข้าเมืองตั้งอยู่ จะแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ ที่ทำการตรวจคนเข้าเมืองแห่งนั้นก็ได้ ความใน (๓) และ (๔) จะมิให้ใช้บังคับแก่กรณีใดตามมาตรา ๓๔ โดยเงื่อนไขอย่างใด ให้เป็นไปตามที่อธิบดีกำหนด การแจ้งตามมาตรานี้ คนต่างด้าวอาจไปแจ้งด้วยตนเองหรือมีหนังสือแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ก็ได้ ทั้งนี้ ตามระเบียบที่อธิบดีกำหนด

มาตรา 38 พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522

ข้อความเต็ม

เจ้าบ้าน เจ้าของหรือผู้ครอบครองเคหสถาน หรือผู้จัดการโรงแรมซึ่งรับคนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเข้าพักอาศัย จะต้องแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ ที่ทำการตรวจคนเข้าเมืองซึ่งตั้งอยู่ในท้องที่ที่บ้าน เคหสถาน หรือโรงแรมนั้นตั้งอยู่ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่คนต่างด้าวเข้าพักอาศัย ถ้าท้องที่ใดไม่มีที่ทำการตรวจคนเข้าเมืองตั้งอยู่ให้แจ้งต่อเจ้าพนักงานตำรวจ ณ สถานีตำรวจท้องที่นั้น ในกรณีที่บ้าน เคหสถาน หรือโรงแรมที่คนต่างด้าวเข้าพักอาศัยตามวรรคหนึ่งตั้งอยู่ในเขตท้องที่กรุงเทพมหานคร ให้แจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ กองตรวจคนเข้าเมือง การแจ้งตามวรรคหนึ่งและวรรคสองให้เป็นไปตามระเบียบที่อธิบดีกำหนด

มาตรา 81 พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522

ข้อความเต็ม

คนต่างด้าวผู้ใดอยู่ในราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตหรือการอนุญาตสิ้นสุดหรือถูกเพิกถอน ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

Français

Article 34 Immigration Act B.E. 2522

L'étranger ne peut entrer temporairement dans le Royaume que pour les motifs énumérés, notamment fonctions diplomatiques ou officielles, tourisme, sport, affaires, investissement approuvé, transit, études, médias, recherche, missions religieuses approuvées, travaux de spécialiste, ou tout autre motif fixé par règlement ministériel.

résumé non officiel

Article 35 Immigration Act B.E. 2522

Séjour maximal : 30 jours, 90 jours, 1 an ou 2 ans selon l'article 34 ; durée nécessaire pour 34 (1), (2) ; fixée par le BOI pour 34 (7). Le directeur général peut prolonger ces quatre durées d'1 an maximum par fois. Le demandeur reste en attendant.

résumé non officiel

Article 12 Immigration Act B.E. 2522

L'entrée est notamment interdite à l'étranger sans passeport ou visa valables, sans moyens de subsistance, atteint d'une maladie désignée, ayant subi une peine d'emprisonnement (sauf contravention, négligence ou exception), dangereux, venu pour la prostitution ou un trafic, ou déjà expulsé, sauf dérogation du ministre pour ce dernier cas.

résumé non officiel

Article 8 Emergency Decree on Managing the Work of Foreigners B.E. 2560

Il est interdit à l'étranger de travailler sans permis de travail ou au-delà de ce qu'il a le droit de faire, en violation du présent décret.

résumé non officiel

Article 59 Emergency Decree on Managing the Work of Foreigners B.E. 2560

Le résident ou le séjournant temporaire, hors tourisme et transit, ne peut exercer qu'un travail non interdit (article 7) et muni d'un permis, valable au plus 2 ans. La demande se dépose auprès du Registrateur; le délai de délivrance ne peut excéder 15 jours ouvrables.

résumé non officiel

Article 37 Immigration Act B.E. 2522

L'étranger en séjour temporaire ne peut travailler sans autorisation, doit résider à l'adresse déclarée, signaler tout changement sous 24 heures, tout séjour de plus de 24 heures dans une province sous 48 heures, et déclarer sa résidence tous les 90 jours, en personne ou par écrit.

résumé non officiel

Article 38 Immigration Act B.E. 2522

Le chef de maison, le propriétaire ou occupant du logement, ou le gérant d'hôtel qui héberge un étranger en séjour temporaire doit le déclarer sous 24 heures au bureau d'immigration local, à défaut à la police locale, et à Bangkok à la Division de l'immigration.

résumé non officiel

Article 81 Immigration Act B.E. 2522

L'étranger séjournant dans le Royaume sans autorisation, ou dont l'autorisation a pris fin ou a été révoquée, encourt jusqu'à 2 ans d'emprisonnement, 20 000 bahts d'amende, ou les deux.

résumé non officiel