การหย่าร้างที่มีข้อโต้แย้งในประเทศไทย: การชนะคดีของคุณในศาล

Section 1518

A spouse who has a ground for divorce loses the right to sue on it if he or she does anything showing forgiveness of the other's conduct. What matters is conduct evidencing forgiveness, not a formal statement.

Full text

The right to institute an action for divorce is extinguished when the spouse entitled thereto has committed any act showing his or her forgiveness of the act done by the other spouse which gave rise to the right to institute the action for divorce.

ThaiLawOnline translation

Section 1529

A right of action based on Section 1516 (1), (2), (3) or (6), or on Section 1523, is extinguished one year after the claimant knew or ought to have known the facts relied on. The period runs from knowledge, actual or constructive, not from the conduct itself. A ground that can no longer found a divorce claim in its own right may still be proved in support of a divorce claim brought on some other ground.

Full text

The right of action based on a ground in section 1516 (1), (2), (3) or (6), or in section 1523, is extinguished on the expiry of one year from the day on which the person invoking it knew or ought to have known the facts on which that person could rely. A ground that can no longer be relied on to sue for divorce may nevertheless be adduced in evidence in support of a divorce action based on another ground.

ThaiLawOnline translation

Section 1531

For a marriage registered under the law, a divorce by mutual consent takes effect from the time the divorce is registered, not from the date the parties signed their agreement. A divorce by judgment takes effect when the judgment becomes final. But a judgment of divorce cannot be set up against third persons who acted in good faith unless the divorce has been registered, so registration remains important even after a court decision.

Full text

In the case of a marriage registered according to law, a divorce by mutual consent of both spouses takes effect from the time the divorce is registered. A divorce by judgment takes effect from the time the judgment becomes final, but it may not be relied on to impair the rights of a third person acting in good faith unless the divorce has been registered.

ThaiLawOnline translation

Section 1523Amended on 23 January 2025

Where the court grants a divorce on the ground in Section 1516(1), the wronged spouse may claim compensation from the other spouse and from the person who was maintained or honoured, or who was the cause of the divorce. A spouse may also claim compensation from a person who has taken liberties with their spouse in an adulterous manner, or who has openly held out that they have such a relationship. No claim lies if that spouse consented to or connived at the conduct.

Full text

When the court gives judgment for divorce on the ground under Section 1516 (1), a spouse is entitled to compensation from the other spouse and from the person who was maintained or honoured, or who was the cause of the divorce. A spouse may claim compensation from a person who has taken liberties with the other spouse in an adulterous manner, or from a person who has openly presented themselves as having an adulterous relationship with the other spouse. If a spouse has consented to or connived at the other spouse doing an act under Section 1516 (1), or at another person doing an act under paragraph two, that spouse cannot claim compensation.

ThaiLawOnline translation

Section 1526

After a divorce granted on a ground that arose from the fault of one spouse only, the other may claim a living allowance if the divorce leaves them destitute with insufficient income from the property or the business they carried on during the marriage. The court decides whether to grant it, weighing the payer's ability and the recipient's condition in life, and Sections 1598/39 to 1598/41 apply. The right is lost entirely unless it is raised in the plaint or the counter-claim in the divorce action itself.

Full text

In a divorce case, if the ground for divorce is the fault of one spouse alone, and the divorce will make the other spouse poorer because that spouse has insufficient income from property or from the work that spouse carried on during the marriage, the other spouse may ask the spouse at fault to pay a living allowance. The court may grant the living allowance to such extent as it thinks fit, or refuse it, having regard to the ability of the giver and the condition of the recipient, and the provisions of section 1598/39, section 1598/40 and section 1598/41 apply mutatis mutandis. The right to claim the living allowance is extinguished if it is not claimed in the plaint or in a counterclaim in that divorce case.

ThaiLawOnline translation

Section 1533Amended on 23 January 2025

On divorce, the Sin Somros is divided equally between the spouses.

Full text

On divorce, the marital property shall be divided equally between the spouses.

ThaiLawOnline translation

Section 148 Juvenile and Family Court Act B.E. 2553

Full text

In a contested family case, before the trial begins, the court shall appoint a family case conciliator to mediate so that the parties to the family case may reach a compromise. The rules, the mediation procedure and the reporting of results shall be as prescribed by regulations of the President of the Supreme Court. For the purpose of mediating a compromise between the parties in a family case, the court may assign the father, mother, guardian or relatives of the parties, the parties' lawyers, a social worker, a psychologist, or any person or agency the court considers appropriate, to advise or assist the family case conciliator appointed by the court under paragraph one; and in a family case involving a minor who needs welfare assistance or protection of welfare, the court may summon a competent official under the law on child protection to take part in the mediation. When the family case conciliator under paragraph one has acted in accordance with the court's order, the conciliator shall report the result of the mediation and conciliation to the court. Where the mediation and conciliation succeed, the family case conciliator shall arrange for a compromise agreement to be made and then report to the court, or may make an appointment with the parties, or request the court to summon them, to make the compromise agreement before the court. When the court considers that the compromise agreement does not violate the law and is not contrary to public order or good morals, the court shall give judgment in accordance with the compromise agreement, or the court may withhold judgment and instead set conditions or a time limit for the parties first to comply with the compromise agreement on a trial basis, in particular as regards the exercise of parental power or the maintenance of a minor or an incompetent person. In any event, if a minor has an interest or stake in the family case, the court shall give paramount consideration to the best interests of the minor. Where the court considers that the compromise agreement violates the law or is contrary to public order or good morals, or the case is one in which a minor has an interest or stake and the agreement does not take into account the best interests of the minor, the court shall refuse to give judgment in accordance with the compromise agreement. The provisions of section 146 shall apply mutatis mutandis to the mediation of family cases.

ThaiLawOnline translation

Official text

ไทย

มาตรา 1516แก้ไขเมื่อ 23 มกราคม 2568

ข้อความเต็ม

เหตุฟ้องหย่ามีดังต่อไปนี้ (๑) คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอุปการะเลี้ยงดูหรือยกย่องผู้อื่นฉันคู่สมรส เป็นชู้หรือมีชู้ ร่วมประเวณีกับผู้อื่นเป็นอาจิณ หรือกระทำกับผู้อื่นหรือยอมรับการกระทำของผู้อื่นเพื่อสนองความใคร่ของตนหรือผู้อื่นเป็นอาจิณ อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้ (๒) คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งประพฤติชั่ว ไม่ว่าความประพฤติชั่วนั้นจะเป็นความผิดอาญาหรือไม่ ถ้าเป็นเหตุให้อีกฝ่ายหนึ่ง (ก) ได้รับความอับอายขายหน้าอย่างร้ายแรง (ข) ได้รับความดูถูกเกลียดชังเพราะเหตุที่คงเป็นคู่สมรสของฝ่ายที่ประพฤติชั่วอยู่ต่อไป หรือ (ค) ได้รับความเสียหายหรือเดือดร้อนเกินควร ในเมื่อเอาสภาพ ฐานะ และความเป็นอยู่ร่วมกันฉันคู่สมรสมาคำนึงประกอบ อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้ (๓) คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งทำร้าย หรือทรมานร่างกายหรือจิตใจ หรือหมิ่นประมาทหรือเหยียดหยามอีกฝ่ายหนึ่งหรือบุพการีของอีกฝ่ายหนึ่ง ทั้งนี้ ถ้าเป็นการร้ายแรง อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้ (๔) คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจงใจละทิ้งร้างอีกฝ่ายหนึ่งไปเกินหนึ่งปี อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้ (๔/๑) คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก และได้ถูกจำคุกเกินหนึ่งปีในความผิดที่อีกฝ่ายหนึ่งมิได้มีส่วนก่อให้เกิดการกระทำความผิดหรือยินยอมหรือรู้เห็นเป็นใจในการกระทำความผิดนั้นด้วย และการเป็นคู่สมรสกันต่อไปจะเป็นเหตุให้อีกฝ่ายหนึ่งได้รับความเสียหายหรือเดือดร้อนเกินควร อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้ (๔/๒) คู่สมรสสมัครใจแยกกันอยู่เพราะเหตุที่ไม่อาจอยู่ร่วมกันฉันคู่สมรสได้โดยปกติสุขตลอดมาเกินสามปีหรือแยกกันอยู่ตามคำสั่งของศาลเป็นเวลาเกินสามปี ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้ (๕) คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งถูกศาลสั่งให้เป็นคนสาบสูญ หรือไปจากภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่เป็นเวลาเกินสามปีโดยไม่มีใครทราบแน่ว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้ (๖) คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่ให้ความช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดูอีกฝ่ายหนึ่งตามสมควร หรือทำการเป็นปฏิปักษ์ต่อการที่เป็นคู่สมรสอย่างร้ายแรง ทั้งนี้ ถ้าการกระทำนั้นถึงขนาดที่อีกฝ่ายหนึ่งเดือดร้อนเกินควรในเมื่อเอาสภาพ ฐานะ และความเป็นอยู่ร่วมกันฉันคู่สมรสมาคำนึงประกอบ อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้ (๗) คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งวิกลจริตตลอดมาเกินสามปี และความวิกลจริตนั้นมีลักษณะยากจะหายได้ กับทั้งความวิกลจริตถึงขนาดที่จะทนอยู่ร่วมกันฉันคู่สมรสต่อไปไม่ได้ อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้ (๘) คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งผิดทัณฑ์บนที่ทำให้ไว้เป็นหนังสือในเรื่องความประพฤติ อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้ (๙) คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเป็นโรคติดต่ออย่างร้ายแรงอันอาจเป็นภัยแก่อีกฝ่ายหนึ่ง และโรคมีลักษณะเรื้อรังไม่มีทางที่จะหายได้ อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้ (๑๐) คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีสภาพแห่งกายทำให้ไม่อาจร่วมประเวณีหรือไม่อาจกระทำการหรือยอมรับการกระทำเพื่อสนองความใคร่ของอีกฝ่ายได้ตลอดกาล อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้

ตรงตามข้อความในราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (Verbatim from the Royal Gazette / Office of the Council of State)

มาตรา 1518

ข้อความเต็ม

สิทธิฟ้องหย่าย่อมหมดไปในเมื่อฝ่ายที่มีสิทธิฟ้องหย่าได้กระทำการอันแสดงให้เห็นว่าได้ให้อภัยในการกระทำของอีกฝ่ายหนึ่งซึ่งเป็นเหตุให้เกิดสิทธิฟ้องหย่านั้นแล้ว

มาตรา 1529

ข้อความเต็ม

สิทธิฟ้องร้องโดยอาศัยเหตุในมาตรา ๑๕๑๖ (๑) (๒) (๓) หรือ (๖) หรือมาตรา ๑๕๒๓ ย่อมระงับไปเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันผู้กล่าวอ้างรู้หรือควรรู้ความจริงซึ่งตนอาจยกขึ้นกล่าวอ้าง เหตุอันจะยกขึ้นฟ้องหย่าไม่ได้แล้วนั้น อาจนำสืบสนับสนุนคดีฟ้องหย่าซึ่งอาศัยเหตุอย่างอื่น

มาตรา 1531

ข้อความเต็ม

การสมรสที่จดทะเบียนตามกฎหมายนั้น การหย่าโดยความยินยอมของคู่สมรสทั้งสองฝ่ายมีผลนับแต่เวลาจดทะเบียนการหย่าเป็นต้นไป การหย่าโดยคำพิพากษามีผลแต่เวลาที่คำพิพากษาถึงที่สุด แต่จะอ้างเป็นเหตุเสื่อมสิทธิของบุคคลภายนอกผู้ทำการโดยสุจริตไม่ได้ เว้นแต่จะได้จดทะเบียนการหย่านั้นแล้ว

มาตรา 1523แก้ไขเมื่อ 23 มกราคม 2568

ข้อความเต็ม

เมื่อศาลพิพากษาให้หย่ากันเพราะเหตุตามมาตรา ๑๕๑๖ (๑) คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีสิทธิได้รับค่าทดแทนจากคู่สมรสอีกฝ่ายหนึ่ง และจากผู้ซึ่งได้รับการอุปการะเลี้ยงดูหรือยกย่อง หรือผู้ซึ่งเป็นเหตุแห่งการหย่านั้น คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะเรียกค่าทดแทนจากผู้ซึ่งล่วงเกินคู่สมรสอีกฝ่ายหนึ่งไปในทำนองชู้ หรือจากผู้ซึ่งแสดงตนโดยเปิดเผยเพื่อแสดงว่าตนมีความสัมพันธ์กับคู่สมรสอีกฝ่ายหนึ่งในทำนองชู้ก็ได้ ถ้าคู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งยินยอมหรือรู้เห็นเป็นใจให้อีกฝ่ายหนึ่งกระทำการตามมาตรา ๑๕๑๖ (๑) หรือให้ผู้อื่นกระทำการตามวรรคสอง คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งนั้นจะเรียกค่าทดแทนไม่ได้

มาตรา 1526

ข้อความเต็ม

ในคดีหย่า ถ้าเหตุแห่งการหย่าเป็นความผิดของคู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งแต่ฝ่ายเดียว และการหย่านั้นจะทำให้อีกฝ่ายหนึ่งยากจนลง เพราะไม่มีรายได้พอจากทรัพย์สินหรือจากการงานตามที่เคยทำอยู่ระหว่างสมรส อีกฝ่ายหนึ่งนั้นจะขอให้ฝ่ายที่ต้องรับผิดจ่ายค่าเลี้ยงชีพให้ได้ ค่าเลี้ยงชีพนี้ศาลอาจให้เพียงใดหรือไม่ให้ก็ได้ โดยคำนึงถึงความสามารถของผู้ให้และฐานะของผู้รับและให้นำบทบัญญัติมาตรา ๑๕๙๘/๓๙ มาตรา ๑๕๙๘/๔๐ และมาตรา ๑๕๙๘/๔๑ มาใช้บังคับโดยอนุโลม สิทธิเรียกร้องค่าเลี้ยงชีพเป็นอันสิ้นสุด ถ้ามิได้ฟ้องหรือฟ้องแย้งในคดีหย่านั้น

มาตรา 1533แก้ไขเมื่อ 23 มกราคม 2568

ข้อความเต็ม

เมื่อหย่ากัน ให้แบ่งสินสมรสให้คู่สมรสแต่ละฝ่ายได้ส่วนเท่ากัน

มาตรา 148 พระราชบัญญัติศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ. 2553

ข้อความเต็ม

คดีครอบครัวที่มีข้อพิพาท ก่อนเริ่มพิจารณาให้ศาลตั้งผู้ประนีประนอมคดีครอบครัว เพื่อไกล่เกลี่ยให้คู่ความในคดีครอบครัวได้ประนีประนอมกัน ทั้งนี้ หลักเกณฑ์ วิธีการไกล่เกลี่ย และการรายงานผล ให้เป็นไปตามข้อบังคับของประธานศาลฎีกา เพื่อประโยชน์ในการไกล่เกลี่ยให้คู่ความได้ประนีประนอมกันในคดีครอบครัวศาลอาจมอบหมายให้บิดา มารดา ผู้ปกครอง ญาติของคู่ความ ทนายความของคู่ความ นักสังคมสงเคราะห์ นักจิตวิทยา หรือบุคคลหรือหน่วยงานที่ศาลเห็นสมควร ให้คำปรึกษาหรือช่วยเหลือผู้ประนีประนอมคดีครอบครัวที่ศาลตั้งตามวรรคหนึ่งก็ได้ และในคดีครอบครัวที่มีผู้เยาว์เข้ามาเกี่ยวข้องและจำเป็นต้องได้รับการสงเคราะห์หรือคุ้มครองสวัสดิภาพ ศาลจะเรียกพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองเด็กมาร่วมในการไกล่เกลี่ยด้วยก็ได้ เมื่อผู้ประนีประนอมคดีครอบครัวตามวรรคหนึ่งได้ดำเนินการตามคำสั่งศาลแล้วให้รายงานผลการไกล่เกลี่ยประนีประนอมต่อศาล ในกรณีการไกล่เกลี่ยประนีประนอมเป็นผลสำเร็จ ให้ผู้ประนีประนอมคดีครอบครัวจัดให้มีการทำสัญญาประนีประนอมยอมความขึ้นแล้วรายงานศาล หรือจะนัดหรือขอให้ศาลเรียกคู่ความมาทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันต่อหน้าศาลก็ได้ เมื่อศาลเห็นว่าสัญญาประนีประนอมยอมความไม่ฝ่าฝืนต่อกฎหมายหรือไม่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน ให้ศาลพิพากษาไปตามสัญญาประนีประนอมยอมความนั้นหรือศาลจะยังไม่พิพากษาแต่กำหนดเงื่อนไขหรือเงื่อนเวลาให้คู่ความทดลองปฏิบัติตามสัญญาประนีประนอมยอมความก่อนก็ได้ โดยเฉพาะการใช้อำนาจปกครองหรือการอุปการะเลี้ยงดูผู้เยาว์หรือคนไร้ความสามารถ ไม่ว่ากรณีจะเป็นประการใด ถ้าคดีครอบครัวนั้นผู้เยาว์มีผลประโยชน์หรือส่วนได้เสียให้ศาลคำนึงถึงประโยชน์สูงสุดของผู้เยาว์เป็นสำคัญ ในกรณีที่ศาลเห็นว่าสัญญาประนีประนอมยอมความฝ่าฝืนต่อกฎหมายหรือขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน หรือเป็นคดีที่ผู้เยาว์มีผลประโยชน์หรือส่วนได้เสียและมิได้คำนึงถึงประโยชน์สูงสุดของผู้เยาว์ ให้ศาลปฏิเสธการพิพากษาตามสัญญาประนีประนอมยอมความนั้น การไกล่เกลี่ยคดีครอบครัว ให้นำบทบัญญัติมาตรา ๑๔๖ มาใช้บังคับโดยอนุโลม

ข้อความทางการ

Français

Article 1516Modifié le 23 janvier 2025

Les causes de l'action en divorce sont les suivantes : (1) l'un des époux a entretenu ou honoré une autre personne comme son conjoint, a commis l'adultère ou a un amant, a eu habituellement des relations sexuelles avec une autre personne, ou a habituellement accompli avec une autre personne, ou accepté d'une autre personne, un acte destiné à satisfaire son désir sexuel ou celui d'autrui ; l'autre époux peut demander le divorce ; (2) l'un des époux s'est mal conduit, que cette inconduite constitue ou non une infraction pénale, si elle a pour effet que l'autre époux : (a) subit une honte et une humiliation graves ; (b) est l'objet de mépris et de haine du fait qu'il demeure le conjoint de l'époux fautif ; ou (c) subit un préjudice ou des difficultés excessifs, compte tenu de la condition, de la situation et de la vie commune des époux ; cet autre époux peut demander le divorce ; (3) l'un des époux a porté atteinte au corps ou à l'esprit de l'autre époux ou d'un ascendant de celui ci, l'a torturé, diffamé ou injurié ; si ces faits sont graves, l'autre époux peut demander le divorce ; (4) l'un des époux a volontairement abandonné l'autre pendant plus d'un an ; l'autre époux peut demander le divorce ; (4/1) l'un des époux a été condamné par un jugement définitif à une peine d'emprisonnement et a été emprisonné pendant plus d'un an pour une infraction à la commission de laquelle l'autre époux n'a pas contribué, à laquelle il n'a pas consenti et dont il n'a pas été complice par connivence, et le maintien du mariage causerait à l'autre époux un préjudice ou des difficultés excessifs ; l'autre époux peut demander le divorce ; (4/2) les époux ont volontairement vécu séparés, faute de pouvoir vivre ensemble normalement et heureusement comme époux, de manière continue pendant plus de trois ans, ou ont vécu séparés en vertu d'une décision de justice pendant plus de trois ans ; chacun des époux peut demander le divorce ; (5) l'un des époux a été déclaré absent par le tribunal, ou a quitté son domicile ou sa résidence depuis plus de trois ans sans que personne ne sache avec certitude s'il est vivant ou mort ; l'autre époux peut demander le divorce ; (6) l'un des époux n'a pas fourni à l'autre l'assistance et l'entretien convenables, ou a agi de manière gravement hostile à l'état d'époux, au point que l'autre époux en subit des difficultés excessives, compte tenu de la condition, de la situation et de la vie commune des époux ; l'autre époux peut demander le divorce ; (7) l'un des époux est atteint d'aliénation mentale de manière continue depuis plus de trois ans, cette aliénation étant difficilement curable et d'une gravité telle que la vie commune ne peut plus être supportée ; l'autre époux peut demander le divorce ; (8) l'un des époux a manqué à un engagement de bonne conduite souscrit par écrit ; l'autre époux peut demander le divorce ; (9) l'un des époux est atteint d'une maladie contagieuse grave pouvant mettre l'autre époux en danger, cette maladie étant chronique et incurable ; l'autre époux peut demander le divorce ; (10) l'un des époux présente un état physique le rendant définitivement incapable d'avoir des relations sexuelles, ou d'accomplir ou d'accepter un acte destiné à satisfaire le désir sexuel de l'autre ; l'autre époux peut demander le divorce.

résumé non officiel

Article 1518

Le droit de demander le divorce s'éteint lorsque l'époux qui en est titulaire a accompli un acte montrant qu'il a pardonné à l'autre époux le comportement ayant fait naître ce droit.

résumé non officiel

Article 1529

L'action fondée sur l'article 1516 (1), (2), (3) ou (6) ou l'article 1523 s'éteint un an après que le demandeur a connu ou aurait dû connaître les faits. Une cause éteinte peut encore étayer une action fondée sur une autre cause.

résumé non officiel

Article 1531

Pour un mariage enregistré, le divorce par consentement mutuel prend effet dès son enregistrement. Le divorce judiciaire prend effet dès que le jugement est définitif, mais n'est opposable aux tiers de bonne foi qu'une fois enregistré.

résumé non officiel

Article 1523Modifié le 23 janvier 2025

Lorsque le tribunal prononce le divorce pour la cause prévue à l'article 1516 (1), chacun des époux a droit à une indemnité de la part de l'autre époux et de la personne qui a été entretenue ou honorée, ou qui est la cause de ce divorce. Chacun des époux peut réclamer une indemnité à la personne qui a eu des privautés de nature adultère avec l'autre époux, ou à la personne qui s'est ouvertement présentée comme entretenant une relation de nature adultère avec l'autre époux. Si l'un des époux a consenti à ce que l'autre époux commette un acte visé à l'article 1516 (1), ou à ce qu'un tiers commette un acte visé au deuxième alinéa, ou s'en est rendu complice, cet époux ne peut réclamer aucune indemnité.

résumé non officiel

Article 1526

Dans une instance en divorce, si la cause du divorce résulte de la faute d'un seul des époux et que le divorce doit appauvrir l'autre époux, faute de revenus suffisants provenant de ses biens ou du travail qu'il exerçait pendant le mariage, cet autre époux peut demander que l'époux fautif lui verse une pension alimentaire. Le tribunal peut accorder cette pension dans la mesure qu'il estime appropriée, ou la refuser, en tenant compte des facultés de celui qui la doit et de la situation de celui qui la reçoit ; les dispositions des articles 1598/39, 1598/40 et 1598/41 s'appliquent par analogie. Le droit de réclamer la pension alimentaire s'éteint s'il n'a pas été exercé par une demande principale ou une demande reconventionnelle dans cette instance en divorce.

résumé non officiel

Article 1533Modifié le 23 janvier 2025

En cas de divorce, les biens communs sont partagés de manière que chacun des époux en reçoive une part égale.

résumé non officiel