กฎหมายอาญาในประเทศไทย: เข้าใจง่ายสำหรับชาวต่างชาติ

Section 83

When making an arrest, the arrester must tell the person they are being arrested and take them to the investigating officer's office. If an officer makes the arrest, the officer must state the charge, show any warrant, and advise the person of the right to silence and to a lawyer. Reasonable force may be used if the person resists or flees.

Full text

In making an arrest, the officer or private person making the arrest must inform the person to be arrested that he is being arrested, and shall order the arrested person to go, together with the arrester, to the office of the investigating officer of the locality where the arrest is made; except that if he can be taken to the office of the responsible investigating officer at that time, he shall be taken to the office of that responsible investigating officer; but if necessary, the arrested person may be taken by force. Where an officer makes the arrest, the officer must inform the arrested person of the charge; if there is an arrest warrant, it must be shown to the arrested person; and the officer must also inform him that the arrested person has the right to remain silent or to give a statement, that any statement made by the arrested person may be used as evidence in the trial, and that the arrested person has the right to meet and consult a lawyer or a person who is to be his lawyer. If the arrested person wishes to notify a relative or a person whom he trusts of the arrest, and this can be done conveniently and without obstructing the arrest or the custody of the arrested person or causing danger to any person, the officer shall permit the arrested person to do so as is appropriate to the case. In this regard, the arresting officer shall also make a record of the arrest. If the person to be arrested resists or will resist the arrest, or flees or attempts to flee, the person making the arrest has the power to use all such means or precautions as are appropriate to the circumstances of the matter in making the arrest.

ThaiLawOnline translation

Section 134/1

Before questioning, the inquiry official must ask whether the accused has a lawyer. In death-penalty cases or where the accused is eighteen or under, the State must provide one automatically; in imprisonment cases, the State provides one if the accused wants it. In a case of necessity and urgency, if a provided lawyer fails to attend within a reasonable time, questioning may proceed without the lawyer, but the reason must be recorded.

Full text

In a case carrying the death penalty, or in a case where the accused is not more than eighteen years of age on the day the inquiry official notifies the charge, before beginning to take the accused's statement the inquiry official shall ask the accused whether he has a lawyer; if not, the State shall provide a lawyer for him. In a case carrying a penalty of imprisonment, before beginning to take the accused's statement the inquiry official shall ask the accused whether he has a lawyer; if not and the accused wants a lawyer, the State shall provide a lawyer for him. The provision of a lawyer under paragraph one or paragraph two shall be carried out by the inquiry official in accordance with the rules, procedures, and conditions prescribed in a ministerial regulation, and the lawyer provided by the State shall receive a reward and expenses in accordance with the regulations prescribed by the Ministry of Justice with the approval of the Ministry of Finance. Once a lawyer has been provided to the accused under paragraph one, paragraph two, or paragraph three, in a case of necessity and urgency, if the lawyer cannot come to meet the accused without notifying the inquiry official of the obstacle, or notifies but does not come to meet the accused within a reasonable time, the inquiry official may proceed to question the accused without waiting for the lawyer, but the inquiry official must record that reason in the investigation file.

ThaiLawOnline translation

Section 134/4

Before taking a statement, the inquiry official must warn the accused of the right to remain silent (and that any statement may be used as evidence) and the right to have a lawyer or trusted person present. Anything the accused says before this warning, or before the related rights procedures are done, cannot be used to prove guilt.

Full text

In taking the accused's statement, the inquiry official shall first inform the accused that: (1) the accused has the right to give a statement or not; if the accused gives a statement, the words the accused states may be used as evidence in the trial of the case; (2) the accused has the right to have a lawyer or a person whom he trusts attend and hear his interrogation. When the accused is willing to make any statement, the statement shall be recorded; if the accused is not willing to give any statement at all, that shall also be recorded. Any words that the accused gives to the inquiry official before being informed of the rights under paragraph one, or before the procedures under Section 134/1, Section 134/2, and Section 134/3 have been carried out, may not be used as evidence to prove the guilt of that person.

ThaiLawOnline translation

Section 13Amended on 8 February 2008

Section 13 requires criminal proceedings to be in Thai and requires an interpreter when a party or witness cannot understand or speak Thai, including a sign-language interpreter or another suitable method for those who cannot speak or hear. The authorities must provide an interpreter without delay, the interpreter must translate accurately, take an oath and sign, and is paid allowances and expenses.

Full text

An inquiry, preliminary examination or trial shall be conducted in the Thai language. But where it is necessary to translate a local Thai dialect, a regional language or a foreign language into Thai, or to translate Thai into a local Thai dialect, a regional language or a foreign language, an interpreter shall be used. Where the injured person, alleged offender, defendant or a witness cannot speak or understand Thai, or can speak or understand only a local Thai dialect or a regional language, and there is no interpreter, the inquiry official, public prosecutor or Court shall provide an interpreter without delay. Where the injured person, alleged offender, defendant or a witness cannot speak, hear, or communicate, and there is no sign-language interpreter, the inquiry official, public prosecutor or Court shall provide a sign-language interpreter, or arrange for questions, answers or communication to be made by another appropriate method. When an interpreter interprets statements, testimony or other matters, the interpreter must interpret correctly. The interpreter must take an oath or affirmation that he will perform his duty in good faith and will not add to or omit from what is interpreted, and the interpreter shall sign the interpretation. The inquiry official, public prosecutor or Court shall order payment of an allowance, travel expenses and accommodation expenses to the interpreter provided under this Section, in accordance with the regulations prescribed by the Royal Thai Police, the Ministry of Interior, the Ministry of Justice, the Office of the Attorney-General or the Office of the Judiciary, as the case may be, with the approval of the Ministry of Finance.

ThaiLawOnline translation

Section 106

This section sets out who may apply for provisional release (bail) of a suspect or accused and where to file the application at each stage: with the inquiry official or prosecutor before charge, with the court when detained on a court warrant, and with the Court of First Instance, Court of Appeal, or Supreme Court as the case moves through the system.

Full text

An application for the provisional release of a suspect or accused, whether without security, with security, or with security and collateral, regardless of whether that person is under custody or detention pursuant to a court warrant, may be filed by the suspect, the accused, or an interested person, as follows: (1) When the suspect is under custody and has not yet been prosecuted before the court, the application shall be filed with the inquiry official or the public prosecutor, as the case may be; (2) When the suspect is under detention pursuant to a court warrant and has not yet been prosecuted before the court, the application shall be filed with that court; (3) When the suspect has been prosecuted, the application shall be filed with the Court of First Instance trying the case; (4) When the Court of First Instance or the Court of Appeal has read its judgment, even though no appeal or petition has yet been filed, or an appeal or petition has been filed but the case file has not yet been sent to the Court of Appeal or the Supreme Court, the application shall be filed with the Court of First Instance trying the case. Where the Court of First Instance considers it appropriate to grant provisional release, it shall order the grant; otherwise, it shall promptly forward the application together with the case file to the Court of Appeal or the Supreme Court for an order, as the case may be; (5) When the court has sent the case file to the Court of Appeal or the Supreme Court, the application may be filed either with the Court of First Instance trying the case, or with the Court of Appeal or the Supreme Court, as the case may be. Where it is filed with the Court of First Instance, that court shall promptly forward the application to the Court of Appeal or the Supreme Court for an order, as the case may be.

ThaiLawOnline translation

Section 10

Section 10 deals with acts committed outside Thailand that Thai law still punishes, under Section 7(2) and (3), Section 8 and Section 9. If a foreign court has finally acquitted you of the same act, you cannot be punished for it in Thailand. If a foreign court convicted you and you have finished serving that sentence, you cannot be punished here either. If you were sentenced abroad but have not yet finished serving it, the Thai court may go below the penalty the law prescribes, or impose none at all, taking account of what you have already served.

Full text

Whoever commits an act outside the Kingdom which is an offence under the various Sections specified in Section 7(2) and (3), Section 8, and Section 9 shall not be punished again in the Kingdom for that act if: (1) a final judgment of a foreign court has acquitted that person; or (2) a foreign court has passed judgment imposing punishment and that person has already served it. Where the person against whom judgment was given has already undergone punishment for that act under the judgment of a foreign court but has not yet completed it, the court may impose a punishment less than that provided by law for the offence, to any extent, or may impose no punishment at all, having regard to the punishment already undergone.

ThaiLawOnline translation

Section 226/3Amended on 8 February 2008

A second-hand statement offered to prove that what it says is true counts as hearsay, and the court will not normally accept it. It can be admitted only when the statement is credible given its source and circumstances, or when the original witness genuinely cannot be produced and admitting it serves justice.

Full text

A statement of assertion that any witness brings to testify before the court, or that is recorded in a document or any other object adduced as evidence to the court, shall, if presented to prove the truth of that statement, be deemed hearsay. The court shall not admit hearsay evidence except: (1) where, by its condition, nature, source and the surrounding facts, such hearsay is likely to prove the truth; or (2) where there is necessity, because the person who personally and directly saw, heard or knew the matter to be testified cannot be brought as a witness, and there is reasonable cause in the interest of justice to admit such hearsay. Where the court considers that any hearsay should not be admitted and the concerned party objects before the court proceeds further, the court shall record in the report the name, or the type and nature, of the hearsay, the reason for refusal, and the objection of the concerned party. As for the grounds raised by the objecting party, the court shall in its discretion record them in the report or require that party to submit a statement to the court to be included in the case file.

ThaiLawOnline translation

ไทย

มาตรา 87

ข้อความเต็ม

ห้ามมิให้ควบคุมผู้ถูกจับไว้เกินกว่าจำเป็นตามพฤติการณ์แห่งคดี ในกรณีความผิดลหุโทษ จะควบคุมผู้ถูกจับไว้ได้เท่าเวลาที่จะถามคำให้การ และที่จะรู้ตัวว่าเป็นใครและที่อยู่ของเขาอยู่ที่ไหนเท่านั้น ในกรณีที่ผู้ถูกจับไม่ได้รับการปล่อยชั่วคราว และมีเหตุจำเป็นเพื่อทำการสอบสวน หรือการฟ้องคดีให้นำตัวผู้ถูกจับไปศาลภายในสี่สิบแปดชั่วโมงนับแต่เวลาที่ผู้ถูกจับถูกนำตัวไปถึงที่ทำการของพนักงานสอบสวนตามมาตรา ๘๓ เว้นแต่มีเหตุสุดวิสัยหรือมีเหตุจำเป็นอย่างอื่นอันมิอาจก้าวล่วงเสียได้ โดยให้พนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการยื่นคำร้องต่อศาลขอหมายขังผู้ต้องหานั้นไว้ ให้ศาลสอบถามผู้ต้องหาว่าจะมีข้อคัดค้านประการใดหรือไม่ และศาลอาจเรียกพนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการมาชี้แจงเหตุจำเป็น หรืออาจเรียกพยานหลักฐานมาเพื่อประกอบการพิจารณาก็ได้ ในกรณีความผิดอาญาที่ได้กระทำลงมีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงไม่เกินหกเดือนหรือปรับไม่เกินห้าร้อยบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ศาลมีอำนาจสั่งขังได้ครั้งเดียว มีกำหนดไม่เกินเจ็ดวัน ในกรณีความผิดอาญาที่มีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงเกินกว่าหกเดือนแต่ไม่ถึงสิบปี หรือปรับเกินกว่าห้าร้อยบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ศาลมีอำนาจสั่งขังหลายครั้งติด ๆ กันได้ แต่ครั้งหนึ่งต้องไม่เกินสิบสองวันและรวมกันทั้งหมดต้องไม่เกินสี่สิบแปดวัน ในกรณีความผิดอาญาที่มีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงตั้งแต่สิบปีขึ้นไป จะมีโทษปรับด้วยหรือไม่ก็ตามศาลมีอำนาจสั่งขังหลายครั้งติด ๆ กันได้ แต่ครั้งหนึ่งต้องไม่เกินสิบสองวัน และรวมกันทั้งหมดต้องไม่เกินแปดสิบสี่วัน ในกรณีตามวรรคหกเมื่อศาลสั่งขังครบสี่สิบแปดวันแล้ว หากพนักงานอัยการหรือพนักงานสอบสวนยื่นคำร้องต่อศาลเพื่อขอขังต่อไปอีกโดยอ้างเหตุจำเป็น ศาลจะสั่งขังต่อไปได้ก็ต่อเมื่อพนักงานอัยการหรือพนักงานสอบสวนได้แสดงถึงเหตุจำเป็น และนำพยานหลักฐานมาให้ศาลไต่สวนจนเป็นที่พอใจแก่ศาล ในการไต่สวนตามวรรคสามและวรรคเจ็ด ผู้ต้องหามีสิทธิแต่งทนายความเพื่อแถลงข้อคัดค้านและซักถามพยาน ถ้าผู้ต้องหาไม่มีทนายความเนื่องจากยังไม่ได้มีการปฏิบัติตามมาตรา ๑๓๔/๑ และผู้ต้องหาร้องขอ ให้ศาลตั้งทนายความให้ โดยทนายความนั้นมีสิทธิได้รับเงินรางวัลและค่าใช้จ่ายตามที่กำหนดไว้ในมาตรา ๑๓๔/๑ วรรคสาม โดยอนุโลม ถ้าพนักงานสอบสวนต้องไปทำการสอบสวนในท้องที่อื่นนอกเขตของศาลซึ่งได้สั่งขังผู้ต้องหาไว้ พนักงานสอบสวนจะยื่นคำร้องขอให้โอนการขังไปยังศาลในท้องที่ที่จะต้องไปทำการสอบสวนนั้นก็ได้ เมื่อศาลที่สั่งขังไว้เห็นเป็นการสมควรก็ให้สั่งโอนไป

ตรงตามข้อความในราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (Verbatim from the Royal Gazette / Office of the Council of State)

มาตรา 83

ข้อความเต็ม

ในการจับนั้น เจ้าพนักงานหรือราษฎรซึ่งทำการจับต้องแจ้งแก่ผู้ที่จะถูกจับนั้นว่าเขาต้องถูกจับ แล้วสั่งให้ผู้ถูกจับไปยังที่ทำการของพนักงานสอบสวนแห่งท้องที่ที่ถูกจับพร้อมด้วยผู้จับ เว้นแต่สามารถนำไปที่ทำการของพนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบได้ในขณะนั้น ให้นำไปที่ทำการของพนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบดังกล่าว แต่ถ้าจำเป็นก็ให้จับตัวไป ในกรณีที่เจ้าพนักงานเป็นผู้จับ ต้องแจ้งข้อกล่าวหาให้ผู้ถูกจับทราบ หากมีหมายจับให้แสดงต่อผู้ถูกจับ พร้อมทั้งแจ้งด้วยว่า ผู้ถูกจับมีสิทธิที่จะไม่ให้การหรือให้การก็ได้และถ้อยคำของผู้ถูกจับนั้นอาจใช้เป็นพยานหลักฐานในการพิจารณาคดีได้และผู้ถูกจับมีสิทธิที่จะพบและปรึกษาทนายความ หรือผู้ซึ่งจะเป็นทนายความ ถ้าผู้ถูกจับประสงค์จะแจ้งให้ญาติหรือผู้ซึ่งตนไว้วางใจทราบถึงการจับกุมที่สามารถดำเนินการได้โดยสะดวกและไม่เป็นการขัดขวางการจับหรือการควบคุมผู้ถูกจับหรือทำให้เกิดความไม่ปลอดภัยแก่บุคคลหนึ่งบุคคลใด ก็ให้เจ้าพนักงานอนุญาตให้ผู้ถูกจับดำเนินการได้ตามสมควรแก่กรณี ในการนี้ให้เจ้าพนักงานผู้จับนั้นบันทึกการจับดังกล่าวไว้ด้วย ถ้าบุคคลซึ่งจะถูกจับขัดขวางหรือจะขัดขวางการจับ หรือหลบหนีหรือพยายามจะหลบหนี ผู้ทำการจับมีอำนาจใช้วิธีหรือการป้องกันทั้งหลายเท่าที่เหมาะสมแก่พฤติการณ์แห่งเรื่องในการจับนั้น

มาตรา 134/1

ข้อความเต็ม

ในคดีที่มีอัตราโทษประหารชีวิต หรือในคดีที่ผู้ต้องหามีอายุไม่เกินสิบแปดปีในวันที่พนักงานสอบสวนแจ้งข้อหา ก่อนเริ่มถามคำให้การให้พนักงานสอบสวนถามผู้ต้องหาว่ามีทนายความหรือไม่ ถ้าไม่มีให้รัฐจัดหาทนายความให้ในคดีที่มีอัตราโทษจำคุก ก่อนเริ่มถามคำให้การให้พนักงานสอบสวนถามผู้ต้องหาว่ามีทนายความหรือไม่ ถ้าไม่มีและผู้ต้องหาต้องการทนายความ ให้รัฐจัดหาทนายความให้การจัดหาทนายความตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสอง ให้พนักงานสอบสวนปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง และให้ทนายความที่รัฐจัดหาให้ได้รับเงินรางวัลและค่าใช้จ่ายตามระเบียบที่กระทรวงยุติธรรมกำหนดโดยได้รับความเห็นชอบจากกระทรวงการคลังเมื่อได้จัดหาทนายความให้แก่ผู้ต้องหาตามวรรคหนึ่ง วรรคสอง หรือวรรคสามแล้ว ในกรณีจำเป็นเร่งด่วน หากทนายความไม่อาจมาพบผู้ต้องหาได้ โดยไม่แจ้งเหตุขัดข้องให้พนักงานสอบสวนทราบหรือแจ้งแต่ไม่มาพบผู้ต้องหาภายในเวลาอันสมควร ให้พนักงานสอบสวนทำการสอบสวนผู้ต้องหาไปได้โดยไม่ต้องรอทนายความ แต่พนักงานสอบสวนต้องบันทึกเหตุนั้นไว้ในสำนวนการสอบสวนด้วย

มาตรา 134/4

ข้อความเต็ม

ในการถามคำให้การผู้ต้องหา ให้พนักงานสอบสวนแจ้งให้ผู้ต้องหาทราบก่อนว่า (๑) ผู้ต้องหามีสิทธิที่จะให้การหรือไม่ก็ได้ ถ้าผู้ต้องหาให้การ ถ้อยคำที่ผู้ต้องหาให้การนั้นอาจใช้เป็นพยานหลักฐานในการพิจารณาคดีได้ (๒) ผู้ต้องหามีสิทธิให้ทนายความหรือผู้ซึ่งตนไว้วางใจเข้าฟังการสอบปากคำตนได้เมื่อผู้ต้องหาเต็มใจให้การอย่างใดก็ให้จดคำให้การไว้ ถ้าผู้ต้องหาไม่เต็มใจให้การเลยก็ให้บันทึกไว้ถ้อยคำใด ๆ ที่ผู้ต้องหาให้ไว้ต่อพนักงานสอบสวนก่อนมีการแจ้งสิทธิตามวรรคหนึ่ง หรือก่อนที่จะดำเนินการตามมาตรา ๑๓๔/๑ มาตรา ๑๓๔/๒ และมาตรา ๑๓๔/๓ จะรับฟังเป็นพยานหลักฐานในการพิสูจน์ความผิดของผู้นั้นไม่ได้

มาตรา 13แก้ไขเมื่อ 8 กุมภาพันธ์ 2551

ข้อความเต็ม

การสอบสวน ไต่สวนมูลฟ้อง หรือพิจารณา ให้ใช้ภาษาไทย แต่ถ้ามีความจำเป็นต้องแปลภาษาไทยท้องถิ่นหรือภาษาถิ่นหรือภาษาต่างประเทศเป็นภาษาไทยหรือต้องแปลภาษาไทยเป็นภาษาไทยท้องถิ่นหรือภาษาถิ่นหรือภาษาต่างประเทศให้ใช้ล่ามแปลในกรณีที่ผู้เสียหาย ผู้ต้องหา จำเลย หรือพยานไม่สามารถพูดหรือเข้าใจภาษาไทยหรือสามารถพูดหรือเข้าใจเฉพาะภาษาไทยท้องถิ่นหรือภาษาถิ่น และไม่มีล่าม ให้พนักงานสอบสวนพนักงานอัยการหรือศาลจัดหาล่ามให้โดยมิชักช้าในกรณีที่ผู้เสียหาย ผู้ต้องหา จำเลย หรือพยานไม่สามารถพูดหรือได้ยิน หรือสื่อความหมายได้และไม่มีล่ามภาษามือ ให้พนักงานสอบสวน พนักงานอัยการ หรือศาล จัดหาล่ามภาษามือให้หรือจัดให้ถาม ตอบ หรือสื่อความหมายโดยวิธีอื่นที่เห็นสมควรเมื่อมีล่ามแปลคำให้การ คำพยานหรืออื่น ๆ ล่ามต้องแปลให้ถูกต้อง ล่ามต้องสาบานหรือปฏิญาณตนว่าจะทำหน้าที่โดยสุจริตใจ จะไม่เพิ่มเติมหรือตัดทอนสิ่งที่แปลให้ล่ามลงลายมือชื่อในคำแปลนั้นให้พนักงานสอบสวนพนักงานอัยการ หรือศาลสั่งจ่ายค่าป่วยการ ค่าพาหนะเดินทางและค่าเช่าที่พักแก่ล่ามที่จัดหาให้ตามมาตรานี้ตามระเบียบที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติ กระทรวงมหาดไทย กระทรวงยุติธรรม สำนักงานอัยการสูงสุด หรือสำนักงานศาลยุติธรรม แล้วแต่กรณี กำหนดโดยได้รับความเห็นชอบจากกระทรวงการคลัง

มาตรา 106

ข้อความเต็ม

คำร้องขอให้ปล่อยผู้ต้องหาหรือจำเลยชั่วคราวโดยไม่ต้องมีประกันหรือมีประกัน หรือมีประกันและหลักประกัน ไม่ว่าผู้นั้นต้องควบคุมหรือขังตามหมายศาล ย่อมยื่นได้โดยผู้ต้องหา จำเลย หรือผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้องดังนี้ (๑) เมื่อผู้ต้องหาถูกควบคุมอยู่และยังมิได้ถูกฟ้องต่อศาล ให้ยื่นต่อพนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการ แล้วแต่กรณี (๒) เมื่อผู้ต้องหาต้องขังตามหมายศาลและยังมิได้ถูกฟ้องต่อศาลให้ยื่นต่อศาลนั้น (๓) เมื่อผู้ต้องหาถูกฟ้องแล้ว ให้ยื่นต่อศาลชั้นต้นที่ชำระคดีนั้น(๔ ) เมื่อศาลอ่านคำพิพากษาศาลชั้นต้นหรือศาลอุทธรณ์แล้ว แม้ยังไม่มีการยื่นอุทธรณ์หรือฎีกา หรือมีการยื่นอุทธรณ์หรือฎีกาแล้วแต่ยังไม่ได้ส่งสำนวนไปยังศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกา ให้ยื่นต่อศาลชั้นต้นที่ชำระคดีนั้นในกรณีที่ศาลชั้นต้นเห็นสมควรให้ปล่อยชั่วคราว ให้ศาลชั้นต้นสั่งอนุญาตมิฉะนั้นให้รีบส่งคำร้องพร้อมสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกาเพื่อสั่ง แล้วแต่กรณี (๕) เมื่อศาลส่งสำนวนไปยังศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกาแล้ว จะยื่นต่อศาลชั้นต้นที่ชำระคดีนั้น หรือจะยื่นต่อศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกา แล้วแต่กรณีก็ได้ ในกรณีที่ยื่นต่อศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นรีบส่งคำร้องไปยังศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกาเพื่อสั่ง แล้วแต่กรณี

มาตรา 10

ข้อความเต็ม

ผู้ใดกระทำการนอกราชอาณาจักรซึ่งเป็นความผิดตามมาตราต่าง ๆ ที่ระบุไว้ในมาตรา ๗ (๒) และ (๓) มาตรา ๘ และมาตรา ๙ ห้ามมิให้ลงโทษผู้นั้นในราชอาณาจักรเพราะการกระทำนั้นอีก ถ้า (๑) ได้มีคำพิพากษาของศาลในต่างประเทศอันถึงที่สุดให้ปล่อยตัวผู้นั้น หรือ (๒) ศาลในต่างประเทศพิพากษาให้ลงโทษ และผู้นั้นได้พ้นโทษแล้ว ถ้าผู้ต้องคำพิพากษาได้รับโทษสำหรับการกระทำนั้นตามคำพิพากษาของศาลในต่างประเทศมาแล้ว แต่ยังไม่พ้นโทษ ศาลจะลงโทษน้อยกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับความผิดนั้นเพียงใดก็ได้ หรือจะไม่ลงโทษเลยก็ได้ ทั้งนี้ โดยคำนึงถึงโทษที่ผู้นั้นได้รับมาแล้ว

มาตรา 226/3แก้ไขเมื่อ 8 กุมภาพันธ์ 2551

ข้อความเต็ม

ข้อความซึ่งเป็นการบอกเล่าที่พยานบุคคลใดนำมาเบิกความต่อศาลหรือที่บันทึกไว้ในเอกสารหรือวัตถุอื่นใดซึ่งอ้างเป็นพยานหลักฐานต่อศาล หากนำเสนอเพื่อพิสูจน์ความจริงแห่งข้อความนั้น ให้ถือเป็นพยานบอกเล่าห้ามมิให้ศาลรับฟังพยานบอกเล่า เว้นแต่ (๑) ตามสภาพ ลักษณะ แหล่งที่มา และข้อเท็จจริงแวดล้อมของพยานบอกเล่านั้นน่าเชื่อว่าจะพิสูจน์ความจริงได้ หรือ (๒) มีเหตุจำเป็น เนื่องจากไม่สามารถนำบุคคลซึ่งเป็นผู้ที่ได้เห็น ได้ยิน หรือทราบข้อความเกี่ยวในเรื่องที่จะให้การเป็นพยานนั้นด้วยตนเองโดยตรงมาเป็นพยานได้ และมีเหตุผลสมควรเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรมที่จะรับฟังพยานบอกเล่านั้นในกรณีที่ศาลเห็นว่าไม่ควรรับไว้ซึ่งพยานบอกเล่าใด และคู่ความฝ่ายที่เกี่ยวข้องร้องคัดค้านก่อนที่ศาลจะดำเนินคดีต่อไป ให้ศาลจดรายงานระบุนาม หรือชนิดและลักษณะของพยานบอกเล่าเหตุผลที่ไม่ยอมรับ และข้อคัดค้านของคู่ความฝ่ายที่เกี่ยวข้องไว้ ส่วนเหตุผลที่คู่ความฝ่ายคัดค้านยกขึ้นอ้างนั้น ให้ศาลใช้ดุลพินิจจดลงไว้ในรายงานหรือกำหนดให้คู่ความฝ่ายนั้นยื่นคำแถลงต่อศาลเพื่อรวมไว้ในสำนวน

Français

Article 87

Non libéré, le suspect est présenté au tribunal sous 48 heures dès son arrivée chez l'enquêteur, sauf force majeure. Détention maximale : 7 jours, une fois, peine jusqu'à 6 mois ou 500 bahts ; 12 jours renouvelables, 48 au total, sous 10 ans ; 84 dès 10 ans, nécessité prouvée.

résumé non officiel

Article 83

Qui arrête annonce l'arrestation et conduit la personne, de force si nécessaire, chez l'enquêteur, force proportionnée contre résistance ou fuite. L'agent indique les charges, présente l'éventuel mandat, informe du droit au silence, de l'usage probatoire des déclarations et du droit à un avocat, et laisse si possible prévenir un proche.

résumé non officiel

Article 134/1

L'enquêteur demande d'abord au suspect s'il a un avocat ; sinon, l'État en fournit si la mort est encourue ou s'il a 18 ans au plus, ou, si la prison est encourue, à sa demande. En urgence, si l'avocat fourni ne vient pas, l'audition se poursuit, motif consigné.

résumé non officiel

Article 134/4

Avant l'audition, l'enquêteur informe le suspect qu'il peut parler ou non, que ses déclarations peuvent servir de preuve, et qu'un avocat ou une personne de confiance peut assister. Les déclarations antérieures à cette information ou aux articles 134/1 à 134/3 sont irrecevables comme preuve de culpabilité.

résumé non officiel

Article 13Modifié le 8 février 2008

L'enquête, l'examen préliminaire et le procès se déroulent en thaï ; à la victime, au suspect, à l'accusé ou au témoin sans interprète, l'autorité en fournit un sans délai s'il ignore le thaï, ou, s'il est sourd ou muet, en langue des signes ou autre moyen. L'interprète, rémunéré, prête serment.

résumé non officiel

Article 106

Le suspect, l'accusé ou tout intéressé dépose la demande de liberté provisoire auprès de l'enquêteur ou du procureur avant poursuites, du tribunal du mandat, ou du tribunal de première instance après poursuites ou jugement sans transmission du dossier ; après transmission, à ce tribunal ou à la juridiction supérieure.

résumé non officiel

Article 10

Pour un acte hors du Royaume relevant des articles 7 (2) et (3), 8 et 9, aucune peine n'est prononcée au Royaume après libération par jugement étranger définitif ou peine étrangère purgée. Si elle est partiellement purgée, le tribunal peut réduire la peine légale ou l'écarter selon la peine subie.

résumé non officiel

Article 226/3Modifié le 8 février 2008

Est ouï-dire la déclaration rapportée par un témoin ou consignée, présentée pour prouver sa véracité. Elle est irrecevable, sauf si sa nature, sa source et son contexte la rendent probablement fiable, ou par nécessité dans l'intérêt de la justice, faute de témoin direct ; tout rejet contesté est consigné.

résumé non officiel