กฎหมายวิธีพิจารณาอาญา (ป.วิ.อาญา)
เนื้อหาเป็นปัจจุบัน ณ วันที่: เมษายน 4, 2026
มาตราที่ศาลฎีกาอ้างถึงมากที่สุด
- 225 การนำวิธีพิจารณาชั้นอุทธรณ์มาใช้ในชั้นฎีกา 1,939 คดี
- 195 ข้อกฎหมายในอุทธรณ์และข้อยกเว้นความสงบเรียบร้อย 1,544 คดี
- 218 ห้ามฎีกาข้อเท็จจริงคดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน 1,469 คดี
- 158 รายการที่คำฟ้องคดีอาญาต้องมี 1,079 คดี
- 192 ห้ามพิพากษาเกินคำขอหรือนอกฟ้อง 1,027 คดี
- 15 นำ ป.วิ.แพ่ง มาใช้โดยอนุโลม 984 คดี
- 39 การระงับสิทธินำคดีอาญามาฟ้อง 821 คดี
- 220 ห้ามฎีกาคดีที่ศาลล่างทั้งสองยกฟ้อง 456 คดี
- 2 บทนิยามศัพท์ 398 คดี
- 219 ห้ามฎีกาข้อเท็จจริงคดีโทษต่ำ 384 คดี
- 227 การชั่งน้ำหนักพยานและยกประโยชน์แห่งความสงสัย 379 คดี
- 215 การนำวิธีพิจารณาศาลชั้นต้นมาใช้ในชั้นอุทธรณ์ 370 คดี
นับจากคำพิพากษาศาลฎีกาในฐานข้อมูลของสำนักงาน มาตราที่ว่าด้วยวิธีพิจารณาและการกำหนดโทษย่อมถูกอ้างถึงบ่อยกว่าโดยธรรมชาติ เพราะปรากฏในคำพิพากษาเกือบทุกคดี วิธีการนับ
เล่ม 1 เพื่อเป็นเบื้องต้น
ลักษณะ 1 หลักทั่วไป
- มาตรา 1: การใช้ถ้อยคำที่มีคำนิยาม
- มาตรา 2: บทนิยามศัพท์
- มาตรา 3: อำนาจจัดการแทนผู้เสียหาย
- มาตรา 4: สิทธิฟ้องคดีของหญิงมีสามี
- มาตรา 5: ผู้มีอำนาจจัดการแทนผู้เสียหาย
- มาตรา 6: การตั้งผู้แทนเฉพาะคดี
- มาตรา 7: นิติบุคคลเป็นผู้ต้องหาหรือจำเลย
- มาตรา 7/1: สิทธิของผู้ถูกจับและผู้ต้องหา
- มาตรา 8: สิทธิของจำเลยเมื่อถูกฟ้อง
- มาตรา 9: รายการในบันทึกของเจ้าพนักงาน
- มาตรา 10: รายการในถ้อยคำสำนวนของศาล
- มาตรา 11: การอ่านและลงชื่อในบันทึก
- มาตรา 12: แบบของเอกสารและการแก้ไข
- มาตรา 12 ทวิ: นักจิตวิทยาและนักสังคมสงเคราะห์
- มาตรา 13: ภาษาที่ใช้และการจัดหาล่าม
- มาตรา 13 ทวิ: ยกเลิก
- มาตรา 14: ผู้ต้องหาหรือจำเลยวิกลจริต
- มาตรา 15: นำ ป.วิ.แพ่ง มาใช้โดยอนุโลม
ลักษณะที่ 2 อำนาจหน้าที่ของพนักงานสอบสวนและศาล
หมวด 1 หลักทั่วไป
หมวด 2 อำนาจทนายความและสอบสวน
หมวด 3 อำนาจศาล
รายละเอียด 3 การสอบสวนคดีอาญาและคดีแพ่งที่เกี่ยวข้องกับการพิจารณากับคดีอาญา
หมวด 1 การสืบสวนคดีอาญา
- มาตรา 28: ผู้มีอำนาจฟ้องคดีอาญา
- มาตรา 29: การดำเนินคดีต่างผู้ตาย
- มาตรา 30: ผู้เสียหายขอเข้าร่วมเป็นโจทก์
- มาตรา 31: อัยการขอเข้าร่วมเป็นโจทก์
- มาตรา 32: อำนาจอัยการควบคุมผู้เสียหายโจทก์ร่วม
- มาตรา 33: การรวมพิจารณาคดีเดียวกัน
- มาตรา 34: คำสั่งไม่ฟ้องไม่ตัดสิทธิผู้เสียหาย
- มาตรา 35: การถอนฟ้องคดีอาญา
- มาตรา 36: การฟ้องคดีที่ถอนฟ้องแล้วใหม่
- มาตรา 37: คดีอาญาเลิกกัน
- มาตรา 38: อำนาจเจ้าพนักงานเปรียบเทียบ
- มาตรา 39: การระงับสิทธินำคดีอาญามาฟ้อง
หมวด 2 การสอบสวนคดีแพ่งที่เกี่ยวข้องกับคดีอาญา
- มาตรา 40: ฟ้องคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องคดีอาญา
- มาตรา 41: การแยกคดีแพ่งจากคดีอาญา
- มาตรา 42: การพิพากษาคดีอาญาก่อน คดีแพ่งภายหลัง
- มาตรา 43: อัยการเรียกทรัพย์หรือราคาแทนผู้เสียหาย
- มาตรา 44: วิธีและเวลายื่นคำขอเรียกทรัพย์คืน
- มาตรา 44/1: คำร้องขอค่าสินไหมทดแทนของผู้เสียหาย
- มาตรา 44/2: การดำเนินกระบวนพิจารณาคำร้องค่าสินไหมทดแทน
- มาตรา 45: ฟ้องอาญาแล้วไม่ตัดสิทธิฟ้องแพ่ง
- มาตรา 46: คดีแพ่งต้องถือข้อเท็จจริงตามคดีอาญา
- มาตรา 47: คดีแพ่งวินิจฉัยตามกฎหมายความรับผิดทางแพ่ง
- มาตรา 48: การคืนทรัพย์และข้อพิพาทเรื่องเจ้าของ
- มาตรา 49: สั่งคืนของกลางแม้ไม่มีคำฟ้องคดีแพ่ง
- มาตรา 50: ผู้เสียหายเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษา
- มาตรา 51: อายุความฟ้องคดีแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา
ลักษณะที่ 4 หมายเรียกและหมายอาญา
หมวด 1 หมายถึงเรียก
หมวด 2 หมายถึงอาญา
ส่วน 1 หลักทั่วไป
- มาตรา 57: ต้องมีหมายศาลจึงจับ ขัง ค้นได้
- มาตรา 58: อำนาจศาลในการออกหมายอาญา
- มาตรา 59: การออกและเพิกถอนหมาย
- มาตรา 59/1: เหตุและพยานหลักฐานก่อนออกหมาย
- มาตรา 60: ข้อความที่ต้องมีในหมาย
- มาตรา 61: เจ้าพนักงานผู้จัดการตามหมาย
- มาตรา 62: การแจ้งและแสดงหมาย
- มาตรา 63: การบันทึกและส่งคืนหมาย
- มาตรา 64: การส่งตัวบุคคลหรือสิ่งของที่ได้มา
- มาตรา 65: การติดตามจับผู้หลบหนี
ตอนที่ 2 หมายถึงจับ
ส่วน 3 หมายค้น
ส่วน 4 หมายความถึงความหมายที่กล่าวถึงหมายถึงปล่อย
ลักษณะที่ 5 จะต้องใช้เวลานานในการเก็บรักษา ค้นปล่อยชั่วคราว
หมวด 1 ถือเป็นความผิดตามกฎหมาย
- มาตรา 77: หมายจับใช้ทั่วราชอาณาจักรและวิธีจัดการ
- มาตรา 78: การจับโดยไม่มีหมายจับ
- มาตรา 79: การจับโดยราษฎร
- มาตรา 80: ความหมายของความผิดซึ่งหน้า
- มาตรา 81: ห้ามจับในที่รโหฐาน
- มาตรา 81/1: ห้ามจับในเขตพระราชฐาน
- มาตรา 82: การขอความช่วยเหลือจับตามหมาย
- มาตรา 83: หน้าที่และขั้นตอนในการจับ
- มาตรา 84: การส่งตัวผู้ถูกจับและการห้ามรับฟังคำรับสารภาพ
- มาตรา 84/1: การปล่อยชั่วคราวหรือควบคุมหลังรับตัว
- มาตรา 85: การค้นตัวและยึดของกลางเป็นพยานหลักฐาน
- มาตรา 85/1: การขอรับของกลางคืนระหว่างสอบสวน
- มาตรา 86: ห้ามควบคุมเกินจำเป็นเพื่อกันหนี
- มาตรา 87: ระยะเวลาควบคุมและการฝากขังผู้ต้องหา
- มาตรา 87/1: การไต่สวนฝากขังผ่านจอภาพ
- มาตรา 88: การขังหรือปล่อยชั่วคราวหลังฟ้อง
- มาตรา 89: เขตอำนาจการบังคับตามหมายขังจำคุก
- มาตรา 89/1: การขังในสถานที่อื่นนอกเรือนจำ
- มาตรา 89/2: วิธีการจำคุกอย่างอื่นตามคำพิพากษา
- มาตรา 90: การร้องขอปล่อยจากการคุมขังโดยมิชอบ
2 2
- มาตรา 91: นำมาตรา 81/1 มาใช้กับการค้น
- มาตรา 92: การค้นในที่รโหฐานต้องมีหมายค้น
- มาตรา 93: การค้นตัวบุคคลในที่สาธารณสถาน
- มาตรา 94: การเข้าค้น แสดงหมาย และใช้กำลัง
- มาตรา 95: เจ้าของอาจร่วมค้นหาสิ่งของที่หาย
- มาตรา 96: การค้นเวลากลางวันและข้อยกเว้น
- มาตรา 97: ผู้มีอำนาจเป็นหัวหน้าค้นตามหมาย
- มาตรา 98: ขอบเขตการค้นและการยึด
- มาตรา 99: การค้นต้องไม่ให้เกิดความเสียหาย
- มาตรา 100: ควบคุมและค้นตัวผู้อยู่ในที่ค้น
- มาตรา 101: การหีบห่อตีตราหรือทำเครื่องหมายของกลาง
- มาตรา 102: วิธีการค้นและพยานในการค้น
- มาตรา 103: การบันทึกการค้นและบัญชีสิ่งของ
- มาตรา 104: การส่งบันทึกและของกลางหลังค้น
- มาตรา 105: การเรียกจดหมายและโทรเลข
หมวด 3 ปล่อยชั่วคราว
- มาตรา 106: การยื่นขอปล่อยชั่วคราว
- มาตรา 107: การสั่งคำร้องขอปล่อยชั่วคราว
- มาตรา 108: หลักเกณฑ์วินิจฉัยการปล่อยชั่วคราว
- มาตรา 108/1: เหตุที่สั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราว
- มาตรา 108/2: พยานคัดค้านการปล่อยชั่วคราว
- มาตรา 109: การถามคัดค้านคดีโทษสูง
- มาตรา 110: การเรียกประกันและหลักประกัน
- มาตรา 111: ปล่อยชั่วคราวโดยไม่มีประกัน
- มาตรา 112: สัญญาประกัน
- มาตรา 113: ระยะเวลาปล่อยชั่วคราวชั้นสอบสวน
- มาตรา 113/1: การถือหลักประกันเดิมต่อไป
- มาตรา 114: ชนิดของหลักประกัน
- มาตรา 115: การเปลี่ยนแปลงหลักประกัน
- มาตรา 116: การขอถอนหลักประกัน
- มาตรา 117: การจับผู้หลบหนีประกัน
- มาตรา 118: การคืนหลักประกัน
- มาตรา 119: การบังคับตามสัญญาประกัน
- มาตรา 119 ทวิ: อุทธรณ์คำสั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราว
2 บทความวิจัย
ลักษณะ 1 หลักทั่วไป
- มาตรา 120: ห้ามฟ้องคดีที่ไม่มีการสอบสวน
- มาตรา 121: อำนาจสอบสวนและคำร้องทุกข์
- มาตรา 122: กรณีที่อาจไม่ทำการสอบสวน
- มาตรา 123: การร้องทุกข์ของผู้เสียหาย
- มาตรา 124: ร้องทุกข์ต่อเจ้าพนักงานอื่น
- มาตรา 124/1: การจดบันทึกคำร้องทุกข์เด็ก
- มาตรา 125: หน้าที่จัดให้มีคำร้องทุกข์
- มาตรา 126: การแก้หรือถอนคำร้องทุกข์
- มาตรา 127: คำกล่าวโทษ
- มาตรา 128: การมอบหมายให้ทำการแทน
- มาตรา 129: การชันสูตรพลิกศพ
คำอธิบาย 2 การสอบสวน
หมวด 1 การสอบสวนสามัญ
- มาตรา 130: เริ่มการสอบสวนโดยไม่ชักช้า
- มาตรา 131: หน้าที่รวบรวมพยานหลักฐาน
- มาตรา 131/1: การตรวจพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์
- มาตรา 132: อำนาจรวบรวมพยานหลักฐาน
- มาตรา 133: การเรียกและสอบปากคำพยาน
- มาตรา 133 ทวิ: การสอบปากคำเด็กเป็นผู้เสียหายหรือพยาน
- มาตรา 133 ตรี: การชี้ตัวบุคคลโดยเด็ก
- มาตรา 134: การแจ้งข้อกล่าวหาแก่ผู้ต้องหา
- มาตรา 134/1: สิทธิมีทนายความชั้นสอบสวน
- มาตรา 134/2: การสอบสวนผู้ต้องหาที่เป็นเด็ก
- มาตรา 134/3: สิทธิให้ทนายความเข้าฟังการสอบสวน
- มาตรา 134/4: การแจ้งสิทธิก่อนสอบปากคำผู้ต้องหา
- มาตรา 135: ห้ามจูงใจให้ผู้ต้องหาให้การ
- มาตรา 136: ยกเลิก
- มาตรา 137: อำนาจสั่งห้ามออกจากสถานที่
- มาตรา 138: การสอบสวนประวัติและความประพฤติผู้ต้องหา
- มาตรา 139: การบันทึกและรวมสำนวนการสอบสวน
- มาตรา 140: การจัดการเมื่อสอบสวนเสร็จ
- มาตรา 141: รู้ตัวผู้กระทำผิดแต่ยังจับไม่ได้
- มาตรา 142: รู้ตัวผู้กระทำผิดและควบคุมตัวไว้
- มาตรา 143: อำนาจอัยการสั่งฟ้องหรือไม่ฟ้อง
- มาตรา 144: อัยการสั่งให้เปรียบเทียบคดี
- มาตรา 145: การตรวจสอบคำสั่งไม่ฟ้อง
- มาตรา 145/1: การตรวจสอบคำสั่งไม่ฟ้องของตำรวจ
- มาตรา 146: แจ้งคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้อง
- มาตรา 147: ห้ามสอบสวนเรื่องเดียวกันอีก
หมวด 2 การชันสูตรพลิกศพ
- มาตรา 148: การชันสูตรพลิกศพกรณีตายผิดธรรมชาติ
- มาตรา 149: หน้าที่แจ้งการตายผิดธรรมชาติ
- มาตรา 150: วิธีชันสูตรพลิกศพและการไต่สวนของศาล
- มาตรา 150 ทวิ: ความผิดฐานกระทำต่อศพหรือที่เกิดเหตุ
- มาตรา 151: อำนาจสั่งผ่าศพและส่งตรวจ
- มาตรา 152: รายงานผลของแพทย์หรือพนักงานแยกธาตุ
- มาตรา 153: การขุดศพขึ้นชันสูตรพลิกศพ
- มาตรา 154: ความเห็นเป็นหนังสือในการชันสูตรพลิกศพ
- มาตรา 155: การนำบทบัญญัติการสอบสวนมาใช้กับการชันสูตร
- มาตรา 155/1: อัยการร่วมสอบสวนคดีตายจากการปฏิบัติหน้าที่
- มาตรา 156: การส่งสำนวนชันสูตรกรณีตายไม่ใช่ความผิดอาญา
เล่ม 3 วิธีพิจารณาในศาลชั้นต้น
รายละเอียด 1 สารคดีคดีอาญาและผู้กำกับสวนมูลเซอร์
- มาตรา 157: การยื่นฟ้องคดีอาญาต่อศาลที่มีอำนาจ
- มาตรา 158: รายการที่คำฟ้องคดีอาญาต้องมี
- มาตรา 159: การขอเพิ่มโทษฐานไม่เข็ดหลาบในคำฟ้อง
- มาตรา 160: การรวมความผิดหลายกระทงในฟ้องเดียว
- มาตรา 161: การสั่งแก้ฟ้องหรือยกฟ้องที่ไม่ถูกต้อง
- มาตรา 161/1: การยกฟ้องคดีที่ราษฎรฟ้องโดยไม่สุจริต
- มาตรา 162: การสั่งของศาลเมื่อฟ้องถูกต้อง
- มาตรา 163: การขอแก้หรือเพิ่มเติมฟ้องและคำให้การ
- มาตรา 164: การแก้ฟ้องต้องไม่ทำให้จำเลยเสียเปรียบ
- มาตรา 165: วิธีไต่สวนมูลฟ้องและฐานะของจำเลย
- มาตรา 165/1: การตั้งทนายความในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง
- มาตรา 165/2: คำแถลงของจำเลยในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง
- มาตรา 166: ยกฟ้องเมื่อโจทก์ไม่มาตามนัด
- มาตรา 167: คำสั่งคดีมีมูลหรือไม่มีมูล
- มาตรา 168: การส่งสำเนาฟ้องให้จำเลย
- มาตรา 169: ออกหมายเรียกหรือหมายจับจำเลย
- มาตรา 170: คำสั่งคดีมีมูลเด็ดขาดและการอุทธรณ์
- มาตรา 171: นำบทพิจารณามาใช้กับการไต่สวนมูลฟ้อง
คำอธิบาย 2 ตลอดไป
- มาตรา 172: การพิจารณาโดยเปิดเผยและการสอบคำให้การ
- มาตรา 172 ทวิ: การพิจารณาและสืบพยานลับหลังจำเลย
- มาตรา 172 ตรี: การสืบพยานที่เป็นเด็ก
- มาตรา 172 จัตวา: การสืบพยานเด็กนอกศาล
- มาตรา 173: การตั้งทนายความก่อนเริ่มพิจารณา
- มาตรา 173/1: การตรวจพยานหลักฐานก่อนสืบพยาน
- มาตรา 173/2: การดำเนินการในวันตรวจพยานหลักฐาน
- มาตรา 174: ลำดับการเปิดคดีและการสืบพยานในชั้นพิจารณา
- มาตรา 175: อำนาจศาลเรียกสำนวนการสอบสวน
- มาตรา 176: การรับสารภาพและการพิพากษาโดยไม่สืบพยาน
- มาตรา 177: อำนาจสั่งพิจารณาเป็นการลับ
- มาตรา 178: บุคคลที่มีสิทธิอยู่ในการพิจารณาลับ
- มาตรา 179: การพิจารณาต่อเนื่องและการเลื่อนคดี
- มาตรา 180: การรักษาความเรียบร้อยในการพิจารณาคดีอาญา
- มาตรา 181: การนำมาตรา 139 และ 166 มาใช้กับการพิจารณา
ลักษณะที่ 3 คำพิพากษาและคำสั่ง
- มาตรา 182: การอ่านคำพิพากษาและการที่คู่ความไม่มา
- มาตรา 183: คำพิพากษาเป็นหนังสือลงลายมือชื่อและความเห็นแย้ง
- มาตรา 184: การประชุมปรึกษาและการลงมติเสียงข้างมาก
- มาตรา 185: การยกฟ้องหรือลงโทษจำเลย
- มาตรา 186: ข้อสำคัญที่คำพิพากษาต้องมี
- มาตรา 187: ข้อสำคัญที่คำสั่งระหว่างพิจารณาต้องมี
- มาตรา 188: วันที่คำพิพากษามีผลบังคับ
- มาตรา 189: สำเนาคำพิพากษาฟรีสำหรับจำเลยยากจน
- มาตรา 190: ห้ามแก้ไขคำพิพากษาที่อ่านแล้ว
- มาตรา 191: การอธิบายข้อสงสัยในการบังคับคำพิพากษา
- มาตรา 192: ห้ามพิพากษาเกินคำขอหรือนอกฟ้อง
4 หนังสือจดหมายและฎีกา
ลักษณะ 1 จดหมายร้องขอความเป็นธรรม
หมวด 1 หลักทั่วไป
- มาตรา 193: การอุทธรณ์ไปยังศาลอุทธรณ์
- มาตรา 193 ทวิ: ห้ามอุทธรณ์ข้อเท็จจริงในคดีโทษเบา
- มาตรา 193 ตรี: การรับรองให้อุทธรณ์คดีที่ต้องห้าม
- มาตรา 194: อุทธรณ์เฉพาะข้อกฎหมายต้องฟังข้อเท็จจริงเดิม
- มาตรา 195: ข้อกฎหมายในอุทธรณ์และข้อยกเว้นความสงบเรียบร้อย
- มาตรา 196: ห้ามอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณาแยกต่างหาก
- มาตรา 197: การอุทธรณ์ของฝ่ายหนึ่งไม่ตัดสิทธิผู้อื่น
- มาตรา 198: การยื่นอุทธรณ์และกำหนดหนึ่งเดือน
- มาตรา 198 ทวิ: การอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์
- มาตรา 199: การยื่นอุทธรณ์ผ่านพัศดีสำหรับผู้ต้องขัง
- มาตรา 200: การส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก้
- มาตรา 201: การส่งสำนวนเมื่อส่งสำเนาอุทธรณ์ไม่ได้
- มาตรา 202: การถอนอุทธรณ์
หมวด 2 ร้องคำพิพากษาและคำสั่งชั้นในจดหมาย
- มาตรา 203: การพิจารณาโดยเปิดเผยของศาลอุทธรณ์
- มาตรา 204: การนัดและกำหนดเวลาพิจารณาโดยเปิดเผย
- มาตรา 205: คำแถลงการณ์อธิบายข้ออุทธรณ์
- มาตรา 206: ระเบียบการแถลงการณ์ด้วยปาก
- มาตรา 207: การควบคุมและปล่อยชั่วคราวระหว่างอุทธรณ์
- มาตรา 208: การสืบพยานเพิ่มเติมและการย้อนสำนวน
- มาตรา 208 ทวิ: การวินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ศาลอุทธรณ์
- มาตรา 209: การพิพากษาและอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
- มาตรา 210: การยกฟ้องอุทธรณ์ที่ยื่นพ้นกำหนด
- มาตรา 211: การพิพากษารวมประเด็นและคำสั่งระหว่างพิจารณา
- มาตรา 212: ห้ามเพิ่มโทษเมื่อจำเลยอุทธรณ์ฝ่ายเดียว
- มาตรา 213: การพิพากษาถึงจำเลยอื่นที่มิได้อุทธรณ์
- มาตรา 214: ข้อความที่ต้องมีในคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
- มาตรา 215: การนำวิธีพิจารณาศาลชั้นต้นมาใช้ในชั้นอุทธรณ์
ลักษณะ 2 ฎีกา
หมวด 1 หลักทั่วไป
- มาตรา 216: สิทธิและกำหนดเวลายื่นฎีกา
- มาตรา 217: ข้อจำกัดฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายผูกพันทุกฝ่าย
- มาตรา 218: ห้ามฎีกาข้อเท็จจริงคดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
- มาตรา 219: ห้ามฎีกาข้อเท็จจริงคดีโทษต่ำ
- มาตรา 219 ทวิ: ห้ามฎีกาข้อเท็จจริงเรื่องวิธีการเพื่อความปลอดภัย
- มาตรา 219 ตรี: ห้ามฎีกาข้อเท็จจริงคดีเกี่ยวกับการกักขัง
- มาตรา 220: ห้ามฎีกาคดีที่ศาลล่างทั้งสองยกฟ้อง
- มาตรา 221: การรับรองให้ฎีกาในคดีต้องห้าม
- มาตรา 222: ศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์
- มาตรา 223: หน้าที่ศาลชั้นต้นตรวจรับฎีกา
- มาตรา 224: การอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา
หมวด 2 โหดร้ายคำพิพากษาและคำสั่งชั้นฎีกา
5 เอกสารหลักฐาน
หมวด 1 หลักทั่วไป
- มาตรา 226: การรับฟังพยานหลักฐานที่ได้มาโดยชอบ
- มาตรา 226/1: การตัดพยานหลักฐานที่ได้มาโดยมิชอบ
- มาตรา 226/2: พยานหลักฐานความประพฤติเสื่อมเสียและการกระทำผิดครั้งก่อน
- มาตรา 226/3: หลักและข้อยกเว้นการรับฟังพยานบอกเล่า
- มาตรา 226/4: การจำกัดพยานพฤติกรรมทางเพศของผู้เสียหาย
- มาตรา 226/5: การรับฟังบันทึกคำเบิกความในคดีอื่น
- มาตรา 227: การชั่งน้ำหนักพยานและยกประโยชน์แห่งความสงสัย
- มาตรา 227/1: การชั่งน้ำหนักพยานที่มีข้อบกพร่องด้วยความระมัดระวัง
- มาตรา 228: อำนาจศาลสืบพยานเพิ่มเติม
- มาตรา 229: ศาลเป็นผู้สืบพยานในหรือนอกศาล
- มาตรา 229/1: การยื่นบัญชีระบุพยานและกำหนดเวลา
- มาตรา 230: การเดินเผชิญสืบและการส่งประเด็น
- มาตรา 230/1: การเบิกความผ่านการประชุมทางจอภาพ
- มาตรา 230/2: บันทึกถ้อยคำของผู้ให้ถ้อยคำที่อยู่ต่างประเทศ
- มาตรา 231: เอกสารและข้อความอันเป็นความลับ
หมวด 2 อ่านบุคคล
- มาตรา 232: ห้ามโจทก์อ้างจำเลยเป็นพยาน
- มาตรา 233: จำเลยอ้างตนเองเป็นพยาน
- มาตรา 234: สิทธิของพยานที่จะไม่ตอบคำถามอันอาจถูกฟ้อง
- มาตรา 235: อำนาจศาลในการถามคู่ความและพยาน
- มาตรา 236: การให้พยานรออยู่นอกห้องพิจารณา
- มาตรา 237: การอ่านและการถือเอาคำเบิกความพยาน
- มาตรา 237 ทวิ: การสืบพยานไว้ก่อนฟ้องคดี
- มาตรา 237 ตรี: การสืบพยานผู้เชี่ยวชาญและพยานวิทยาศาสตร์ไว้ก่อน
หมวด 3 เอกสารเอกสาร
หมวด 4 วัตถุที่ซ่อนอยู่
หมวด 5 ผู้ยิ่งใหญ่การพิเศษ
6 หนังสือบังคับตามคำพิพากษาและค่าธรรมเนียม
หมวด 1 การบังคับตามคำพิพากษา
- มาตรา 245: การบังคับคดีและการส่งสำนวนคดีประหารหรือจำคุกตลอดชีวิต
- มาตรา 246: การทุเลาการบังคับโทษจำคุก
- มาตรา 247: การบังคับโทษประหารชีวิต
- มาตรา 248: การทุเลาการประหารเพราะวิกลจริต
- มาตรา 249: การบังคับคดีส่วนแพ่งตามคำพิพากษาอาญา
- มาตรา 250: ความรับผิดร่วมกันของผู้กระทำผิด
- มาตรา 251: ลำดับการชำระจากทรัพย์ที่ยึด
หมวด 2 ค่าธรรมเนียม
ภาค 7 อภัยโทษของระบบสุริยะหนักเป็นเบาของระบบสุริยะ
- มาตรา 259: การทูลเกล้าฯ ขอพระราชทานอภัยโทษ
- มาตรา 260: การยื่นขออภัยโทษจากในเรือนจำ
- มาตรา 261: หน้าที่รัฐมนตรียุติธรรมถวายเรื่องขออภัยโทษ
- มาตรา 261 ทวิ: อภัยโทษเป็นการทั่วไปโดยพระราชกฤษฎีกา
- มาตรา 262: การทุเลาและกำหนดเวลาประหารชีวิต
- มาตรา 263: การขออภัยโทษไม่ทุเลาโทษที่มิใช่ประหารชีวิต
- มาตรา 264: ห้ามยื่นขออภัยโทษซ้ำภายในสองปี
- มาตรา 265: ผลของการอภัยโทษต่อโทษ
- มาตรา 266: อภัยโทษไม่ลบประวัติเพื่อเพิ่มโทษ
- มาตรา 267: เปลี่ยนโทษและลดโทษ; บัญชีแนบท้าย