มาตรา 187: ข้อสำคัญที่คำสั่งระหว่างพิจารณาต้องมี

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 12142/2558 (2015)

   คำสั่งระหว่างพิจารณาอย่างน้อยต้องมีวันเดือนปี เหตุผลตามกฎหมาย และคำสั่งชี้ขาด ตามมาตรา 187 เมื่อจำเลยอ้างว่าคำสั่งคดีมีมูลไม่ชอบด้วยบทบัญญัติดังกล่าวและศาลชั้นต้นไม่เพิกถอน คำสั่งที่ไม่เพิกถอนนั้นเองเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีเสร็จสำนวน จึงต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตามมาตรา 196 จนกว่าจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งในประเด็นสำคัญแก่คดี การที่ศาลอุทธรณ์รับอุทธรณ์เช่นว่านั้นไว้วินิจฉัยจึงไม่ชอบ และไม่มีผลให้ผู้อุทธรณ์มีสิทธิฎีกา ศาลฎีกามิได้วินิจฉัยว่าคำสั่งนั้นชอบด้วยมาตรา 187 หรือไม่

   เมื่อศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าคดีมีมูลและประทับฟ้อง จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอให้เพิกถอนโดยอ้างว่าฝ่าฝืนมาตรา 167 และ 187 กับคำแนะนำของประธานศาลฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องโดยบันทึกว่าได้พิจารณาพยานหลักฐานและแสดงเหตุผลไว้แล้ว ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าคำสั่งที่ไม่เพิกถอนนั้นเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีเสร็จสำนวน จึงต้องห้ามอุทธรณ์ตามมาตรา 196 ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 2 รับอุทธรณ์ไว้วินิจฉัยจึงไม่ชอบ และไม่ทำให้จำเลยที่ 1 มีสิทธิฎีกา พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2 และยกฎีกาของจำเลยที่ 1 ศาลฎีกามิได้วินิจฉัยว่าคำสั่งประทับฟ้องแสดงเหตุผลเพียงพอหรือไม่

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา