กฎหมายวิธีพิจารณาอาญา

201: การส่งสำนวนเมื่อส่งสำเนาอุทธรณ์ไม่ได้

คนบทกฎหมาย

เมื่อศาลส่งจดหมายร้องขอความเป็นธรรมแก่อีกฝ่ายหนึ่งไม่ได้เพราะหาตัวไม่พบหรือบางทีหรือจงใจไม่รับการร้องขอความเป็นธรรมหรือขอรับแก้ร้องขอการร้องขอความเป็นธรรมแล้วหรือสำรวจแก้การร้องขอหนังสือแล้วให้ศาลรีบส่งสำนวนไปยังศาลอุทธรณ์เพื่อเรียกร้องต่อไป

คำแปลภาษาไทย

เมื่อศาลไม่สามารถส่งสำเนาคำอุทธรณ์ให้แก่คู่กรณีอีกฝ่ายได้ เนื่องจากคู่กรณีนั้นหาตัวไม่พบ หลบหนี หรือจงใจปฏิเสธที่จะรับสำเนาคำอุทธรณ์ หรือเมื่อได้รับคำตอบต่อคำอุทธรณ์แล้ว หรือระยะเวลาในการตอบคำอุทธรณ์หมดลงแล้ว ศาลจะต้องส่งสำนวนคดีไปยังศาลอุทธรณ์เพื่อพิจารณาต่อไปโดยทันที.

คำแปลนี้ยังไม่ได้ตรวจสอบโดยสำนักงาน โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก

หมายเหตุสำนักงาน

ส่วนขั้นตอนที่ 201 อยู่ในตำแหน่งบทหลักทั่วไปว่าด้วยการร้องขอความเป็นธรรมให้คดีในเส้นทางต่อไปได้เมื่อแก้ความโปร่งใสให้เป็นปกติโดยกำหนดเหตุที่ไม่ต้องส่งความคมชัดไว้เป็นเฉพาะเจาะจงค้นหาตัวที่เปิดเผย ตรวจสอบใจไม่รับแก้จดหมายสาธารณะแล้วหรือตรวจสอบแก้การร้องขอความเป็นธรรม บทนี้ทำงานร่วมกับส่วน 200 ที่ตรวจสอบส่งสลิปความยุติธรรมเพื่อให้บรรลุผลอีกฝ่ายแก้ศาลฎีกาตีความคดียกเว้นอย่างเคร่งครัดว่าถ้าส่งไม่ได้เพราะส่งผิดภูมิลำเนามิกส์เพราะจำเลยหาตัวหรือส่วนใหญ่ความจริงหลักไม่เข้าเสือ 201 จะต้องข้ามการส่งหนามทำให้กระบวนการพิจารณาชั้นในจดหมายไม่ชอบ

ความสำคัญต่อ

ในจดหมายร้องขอความเป็นธรรมมาตรานี้ถือว่าเป็นที่อยู่ที่ถูกต้องของจำสำคัญเลยมากหากอนุสาวรีย์บันทึกภูมิลำเนาผิดและทำเครื่องหมายไม่ได้ที่ศาลยุติธรรมเพื่อพิจารณาต่อโดยไม่ต้องพยายามส่งการร้องขอความเป็นธรรมใหม่และคำตัดสินที่ออกโดยข้ามขั้นตอนที่อาจเป็นกถอนและย้อนสกอร์ จำเลยในการมีที่อยู่ที่ทราบได้ส่งไม่ได้ที่เรือนจำในนั้นมิใช่กรณีหาตัวค้นหาและแจ้งที่อยู่สำหรับส่งเครื่องหมายปัจจุบันและมีการส่งข่าวสารในจดหมายเหตุโดยชอบก่อนส่งสถาปัตย์ขึ้น

คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

  1. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 226/2567 (2024)

    ส่งจดหมายร้องขอจดหมายไม่ได้เพราะส่งหมายไม่หมายถึงภูมิลำเนาที่กฎหมายกำหนดถือไม่ได้ว่าหาตัวจำเลยไม่พบหรือจำเลยตามมาตรา 201 ศาลต้องส่งคราบน้ำผึ้งให้จำเลยที่ภูมิลำเนาที่แท้จริงคือเรือนจำที่จำเลยถูกในอยู่

    ศาลถือว่าส่งไม่ได้เข้าเหตุยกเว้นตามมาตรา 201 แต่การส่งไม่ได้หมายความว่าส่งนัยถึงผิดที่อยู่มิใช่เพราะหาตัวจำเลยไม่พบศาลฎีกา วินิจฉัยว่าการส่งไม่ชอบร้านอาหารส่งคริสเตียนที่ร้องขอความเป็นธรรมให้จำเลยที่เรือนจำกลางอันเป็นภูมิลำเนานั้น

  2. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 5868/2557 (2014)

    การส่งจดหมายร้องขอจดหมายไม่ได้เพียงเพราะหาบ้านของจำเลยยังไม่ถือไม่ได้ว่าหาตัวจำเลยไม่พบบ่อยหรือจงใจไม่รับตามมาตรา 201 การที่ศาลยื่นคำร้องพิจารณาคดีโดยเยาวชนส่งจดหมายร้องขอความเป็นธรรมให้จำเลยแก้ไม่ชอบด้วยมาตรา 200

    รายงานเจ้าหน้าที่พบว่าพบบ้านจำเลยตามภูมิลำเนาในการสอบสวนและมีความเป็นไปได้ในการค้นหาบ้านที่ยังไม่ปรากฏให้เห็นมากนักเข้ามาตรา 201 ศาลฎีกาพิพากษายกคำตัดสินพิพากษาศาลยุติธรรมให้ศาลชั้นต้นส่งการร้องขอความเป็นธรรมให้จำเลยแล้วส่งให้ศาลฎีกาพิจารณาใหม่

  3. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 3244/2563 (2020)

    ก่อนที่จะจำเลยไม่อยู่ในตอนแรกที่ส่งคำขอร้องขอความเป็นธรรม และตรวจพบว่าจำเลยผิดพลาดในคดีอื่น ๆ ของศาลชั้นต้น ถือครองส่งสแตนเลสในจดหมายไม่ได้เพราะหาตัวไม่ตามมาตรา 201 ส่งคำสั่งไปยังศาลยุติธรรมจึงชอบแล้ว

    จำเลยอ้างว่าให้เพียกถอนขั้นตอนการพิจารณาแต่ข้อเท็จจริงบางอย่างจำเลยไม่อยู่ในกรณีที่ยื่นคำขอที่ส่งจดหมายร้องขอวีซ่าศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลยุติธรรมว่าเข้าเหตุตามมาตรา 201 การดำเนินการเรื่องส่งเดือนกรกฎาคมจึงชอบแล้ว

คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา

มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 25 คดี (พ.ศ. 2498 ถึง 2567)

ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง

  • คำพิพากษาฎีกาที่ 13547/2555 (2012)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 1703/2550 (2007)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 2349/2547 (2004)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 7008/2541 (1998)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 1835/2530 (1987)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 3993/2529 (1986)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 1540/2522 (1979)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 650/2510 (1967)

รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน

มักถูกอ้างถึงพร้อมกับ

มาตราที่ปรากฏร่วมกับมาตรานี้บ่อยที่สุดในคำพิพากษาเดียวกัน ตัวเลขคือจำนวนคดี

นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ

เลย

เราจะส่งจดหมายร้องขอความเป็นธรรมให้อีกฝ่ายไม่ได้จะเป็นส่วนประกอบ

ตามมาตรา 201 หากหาตัวไม่พบเพิ่มเติมในแถลงการณ์เพื่อพิจารณาต่อไป

การส่งหมายผิดที่อยู่ถือว่าส่งไม่ได้ตามมาตรา 201 ดังนั้น

ไม่ถือศาลฎีกาวินิจฉัยว่าส่งไม่ได้เพราะส่งผิดภูมิลำเนามิใช่กรณีหาตัวไม่พบหรือเป็นไปได้ที่ศาลจึงต้องส่งจดหมายร้องเรียนโดยชอบก่อน

ผู้จัดการฝ่ายบน ThaiLawOnline

วิธีอ้างอิงมาตรานี้

  • อ้างอิงแบบทั่วไป Criminal Procedure Code, s. 201 (Thailand)
  • อ้างอิงแบบวิชาการ Criminal Procedure Code (Thailand), s. 201. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-201/ (accessed 11 สิงหาคม 2026).
  • อ้างอิงแบบไทย ป.วิ.อ. มาตรา 201
  • ลิงก์ถาวร https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-201/
  • โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น <blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-201/"><p>เมื่อศาลส่งจดหมายร้องขอความเป็นธรรมแก่อีกฝ่ายหนึ่งไม่ได้เพราะหาตัวไม่พบหรือบางทีหรือจงใจไม่รับการร้องขอความเป็นธรรมหรือขอรับแก้ร้องขอการร้องขอความเป็นธรรมแล้วหรือสำรวจแก้การร้องขอหนังสือแล้วให้ศาลรีบส่งสำนวนไปยังศาลอุทธรณ์เพื่อเรียกร้องต่อไป</p><footer>Criminal Procedure Code, s. 201 (Thailand) — <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-201/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>

ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา

เนื้อหานี้จัดทำขึ้นเพื่อประโยชน์ในการศึกษาเท่านั้น ไม่ถือเป็นคำแนะนำทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนที่จะนำไปใช้กับการดำเนินคดีจริง

เลื่อนขึ้น
WhatsApp LINE โทร จอง