ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
มาตรา 200: การส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก้
ตัวบทกฎหมาย
ให้ศาลส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่อีกฝ่ายหนึ่งแก้ภายในกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับสำเนาอุทธรณ์
คำแปลภาษาอังกฤษ
ให้ศาลส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่อีกฝ่ายหนึ่งแก้ภายในกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับสำเนาอุทธรณ์
ตรวจสอบกับตัวบทภาษาไทยแล้ว 6 พฤศจิกายน 2026
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรา 200 รักษาลักษณะการต่อสู้กันในชั้นอุทธรณ์ โดยกำหนดหน้าที่ส่งสำเนาอุทธรณ์ให้เป็นของศาล และให้คู่ความฝ่ายที่แก้มีเวลาสิบห้าวันนับแต่วันรับในการทำคำแก้ การส่งเป็นหน้าที่ของศาลไม่ใช่ของผู้อุทธรณ์ และต้องส่งโดยวิธีที่กฎหมายรับรอง การส่งโดยวิธีปิดหมาย ณ ภูมิลำเนาชอบเฉพาะเมื่อมีเหตุที่กฎหมายรับรอง เช่น หาตัวไม่พบ หลบหนี หรือจงใจไม่รับ หากศาลอุทธรณ์วินิจฉัยไปโดยไม่มีการส่งสำเนาโดยชอบ กระบวนพิจารณาย่อมบกพร่อง เนื่องจากเป็นการไม่ปฏิบัติตามบทว่าด้วยอุทธรณ์ จึงเป็นข้อบกพร่องเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยที่ยกขึ้นได้เองตามมาตรา 195 วรรคสอง และเชื่อมโยงใกล้ชิดกับมาตรา 201 ว่าด้วยการส่งสำนวนเมื่อครบขั้นตอนการแก้อุทธรณ์
ความสำคัญในทางปฏิบัติ
ในฐานะฝ่ายที่แก้ ให้เฝ้าระวังการส่งสำเนาอุทธรณ์ เมื่อได้รับสำเนาแล้วท่านมีเวลาเพียงสิบห้าวันในการทำคำแก้ อย่าปล่อยให้พ้นกำหนด หากท่านไม่ได้รับการส่งโดยชอบ เช่น ศาลปิดหมาย ณ ที่อยู่ที่ท่านไม่ได้พักแล้วโดยไม่มีเหตุอันควร แล้วศาลอุทธรณ์วินิจฉัยไป นั่นเป็นข้อบกพร่องในกระบวนพิจารณาที่ร้ายแรงซึ่งท่านยกขึ้นได้ แม้เป็นครั้งแรกในชั้นฎีกา ในฐานะปัญหาความสงบเรียบร้อย ควรปรับปรุงที่อยู่ในสำนวนให้เป็นปัจจุบันและตรวจสอบสารบบคดี หากถูกตัดโอกาสทำคำแก้ ควรขอคำแนะนำโดยเร็วผ่านการปรึกษาทนายไทยแบบมีค่าบริการ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 226/2567 (2024)
การส่งโดยวิธีปิดหมายชอบเฉพาะเมื่อหาตัวไม่พบ หลบหนี หรือจงใจไม่รับ หากไม่มีเหตุเช่นนั้น การวินิจฉัยอุทธรณ์โดยไม่ส่งสำเนาโดยชอบย่อมขัดต่อมาตรา 200
ศาลฎีกาเห็นว่าการส่งสำเนาอุทธรณ์ของโจทก์โดยวิธีปิดหมาย ณ ภูมิลำเนาของจำเลย ถือไม่ได้ว่าเป็นกรณีหาตัวจำเลยไม่พบ หลบหนี หรือจงใจไม่รับตามมาตรา 201 การที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยโดยไม่ส่งสำเนาให้จำเลยแก้จึงไม่ชอบด้วยมาตรา 200 พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์และให้ดำเนินการส่งสำเนาให้จำเลยแก้ใหม่
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3244/2563 (2020)
มาตรา 200 เป็นบทบัญญัติเฉพาะสำหรับคดีอาญา และมาตรา 195 วรรคสอง ให้ผู้อุทธรณ์หรือศาลยกข้อกฎหมายเรื่องการไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติว่าด้วยอุทธรณ์ขึ้นอ้างได้ จึงไม่อาจนำเรื่องการเพิกถอนกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบตาม ป.วิ.พ. มาตรา 27 มาใช้บังคับ และเมื่อส่งสำเนาอุทธรณ์ไม่ได้เพราะหาตัวไม่พบ หลบหนี หรือจงใจไม่รับ ย่อมเป็นกรณีตามมาตรา 201 ซึ่งให้ศาลรีบส่งสำนวนไปยังศาลอุทธรณ์ต่อไป กระบวนพิจารณาจึงชอบ
จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอให้เพิกถอนการส่งสำเนาอุทธรณ์ เพราะผู้รับมีอายุไม่ถึง 20 ปี ศาลอุทธรณ์ภาค 1 ยกคำร้องโดยเห็นว่าไม่เข้าหลักเกณฑ์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 27 ศาลฎีกาเห็นว่าคำสั่งดังกล่าวไม่ชอบ เพราะมาตรา 200 เป็นบทบัญญัติเฉพาะสำหรับคดีอาญาซึ่งมีมาตรา 195 วรรคสอง รองรับอยู่ จำเลยที่ 1 จึงมีสิทธิยื่นคำร้องได้ แต่เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยที่ 1 ไม่อยู่ตามที่อยู่ดังกล่าวในช่วงที่มีการส่งสำเนาอุทธรณ์ และได้กระทำผิดในคดีอื่น จึงถือได้ว่าส่งสำเนาอุทธรณ์ไม่ได้เพราะหาตัวไม่พบหรือหลบหนีตามมาตรา 201 การดำเนินกระบวนพิจารณาในส่วนการส่งสำเนาอุทธรณ์จึงชอบแล้ว
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2064/2562 (2019)
การส่งสำเนาอุทธรณ์เป็นหน้าที่ของศาลตามมาตรา 200 แม้ศาลจะสั่งให้ผู้อุทธรณ์เป็นผู้นำส่งโดยไม่ชอบ ก็ไม่ทำให้สิทธิของผู้อุทธรณ์เสียไปในตัวเอง
ศาลฎีกาเห็นว่าการส่งสำเนาอุทธรณ์ให้จำเลยต้องเป็นไปตามมาตรา 200 ซึ่งศาลไม่ใช่ผู้อุทธรณ์มีหน้าที่ส่ง แม้ศาลชั้นต้นจะสั่งให้โจทก์นำส่งและเสียค่าธรรมเนียมโดยไม่ชอบ ศาลก็พิเคราะห์ว่าโจทก์เพิกเฉยไม่ดำเนินคดีจริงหรือไม่ เมื่อเจ้าหน้าที่ไม่พบภูมิลำเนาของจำเลย
บทสรุปคำพิพากษาที่คัดเลือกจากคลังข้อมูลวิจัยของสำนักงาน ลิงก์แหล่งที่มาระบุเอกสารที่ใช้ แต่การมีลิงก์เพียงอย่างเดียวไม่ได้ยืนยันว่าได้ตรวจสอบตรงกับต้นฉบับทางการของศาลแล้ว
มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 27 คดี (พ.ศ. 2499 ถึง 2567)
ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง
- คำพิพากษาฎีกาที่ 226/2567 (2024)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 13547/2555 (2012)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 7705/2553 (2010)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1703/2550 (2007)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 5307/2544 (2001)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 7008/2541 (1998)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 2538/2541 (1998)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1737/2538 (1995)
รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน
มักถูกอ้างถึงพร้อมกับ
มาตราที่ปรากฏร่วมกับมาตรานี้บ่อยที่สุดในคำพิพากษาเดียวกัน ตัวเลขคือจำนวนคดี
นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน ณ วันที่ 8 สิงหาคม 2569 จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ
คำถามที่พบบ่อย
มีเวลาทำคำแก้อุทธรณ์ของอีกฝ่ายเท่าใด
ตามมาตรา 200 เมื่อศาลส่งสำเนาอุทธรณ์ให้ท่าน ท่านมีเวลาสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับในการทำคำแก้
การส่งสำเนาอุทธรณ์ให้อีกฝ่ายเป็นหน้าที่ของใคร
เป็นหน้าที่ของศาลตามมาตรา 200 ในการส่งสำเนาอุทธรณ์ และต้องส่งโดยวิธีที่กฎหมายรับรอง การปิดหมาย ณ ที่อยู่เดิมโดยไม่มีเหตุอันควรอาจไม่ชอบ
ถ้าศาลอุทธรณ์วินิจฉัยโดยไม่ส่งสำเนาอุทธรณ์ให้ท่านจะเป็นอย่างไร
นั่นเป็นข้อบกพร่องในกระบวนพิจารณาตามมาตรา 200 ยกขึ้นเป็นปัญหาความสงบเรียบร้อยได้ และคดีอาจถูกส่งกลับเพื่อส่งสำเนาให้ท่านทำคำแก้โดยชอบก่อนวินิจฉัย
คู่มือที่เกี่ยวข้องบน ThaiLawOnline
วิธีอ้างอิงมาตรานี้
-
อ้างอิงแบบทั่วไป
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 200 -
อ้างอิงแบบวิชาการ
Criminal Procedure Code (Thailand), s. 200. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-200/ (accessed 21 พฤศจิกายน 2026). -
อ้างอิงแบบไทย
ป.วิ.อ. มาตรา 200 -
ลิงก์ถาวร
https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-200/ -
โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น
<blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-200/"><p>ให้ศาลส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่อีกฝ่ายหนึ่งแก้ภายในกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับสำเนาอุทธรณ์</p><footer>ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 200 <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-200/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>
ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา