200: การส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก้

คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 226/2567 (2024)

   การส่งโดยวิธีปิดหมายชอบเฉพาะเมื่อหาตัวไม่พบ หลบหนี หรือจงใจไม่รับ หากไม่มีเหตุเช่นนั้น การวินิจฉัยอุทธรณ์โดยไม่ส่งสำเนาโดยชอบย่อมขัดต่อมาตรา 200

   ศาลฎีกาเห็นว่าการส่งสำเนาอุทธรณ์ของโจทก์โดยวิธีปิดหมาย ณ ภูมิลำเนาของจำเลย ถือไม่ได้ว่าเป็นกรณีหาตัวจำเลยไม่พบ หลบหนี หรือจงใจไม่รับตามมาตรา 201 การที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยโดยไม่ส่งสำเนาให้จำเลยแก้จึงไม่ชอบด้วยมาตรา 200 พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์และให้ดำเนินการส่งสำเนาให้จำเลยแก้ใหม่

2. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 3244/2563 (2020)

   การส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก้ต้องเป็นไปตามมาตรา 200 หากส่งให้บุคคลอายุต่ำกว่ายี่สิบปีโดยไม่ชอบ อาจเพิกถอนกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบได้

   จำเลยโต้แย้งว่าการส่งสำเนาอุทธรณ์และหมายนัดกระทำผ่านบุคคลที่มีอายุต่ำกว่ายี่สิบปี จึงขอเพิกถอนกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบ ศาลฎีกาพิเคราะห์เงื่อนไขตามมาตรา 200 ที่ให้ศาลส่งสำเนาอุทธรณ์ให้อีกฝ่ายแก้ภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับ ในการวินิจฉัยว่าคำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 ชอบหรือไม่

3. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2064/2562 (2019)

   การส่งสำเนาอุทธรณ์เป็นหน้าที่ของศาลตามมาตรา 200 แม้ศาลจะสั่งให้ผู้อุทธรณ์เป็นผู้นำส่งโดยไม่ชอบ ก็ไม่ทำให้สิทธิของผู้อุทธรณ์เสียไปในตัวเอง

   ศาลฎีกาเห็นว่าการส่งสำเนาอุทธรณ์ให้จำเลยต้องเป็นไปตามมาตรา 200 ซึ่งศาลไม่ใช่ผู้อุทธรณ์มีหน้าที่ส่ง แม้ศาลชั้นต้นจะสั่งให้โจทก์นำส่งและเสียค่าธรรมเนียมโดยไม่ชอบ ศาลก็พิเคราะห์ว่าโจทก์เพิกเฉยไม่ดำเนินคดีจริงหรือไม่ เมื่อเจ้าหน้าที่ไม่พบภูมิลำเนาของจำเลย

คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา