ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
113 — ระยะเวลาปล่อยชั่วคราวชั้นสอบสวน
คนบทกฎหมาย
เมื่อพนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการสั่งปล่อยชั่วคราวไม่ว่าจะมีประกันหรือมีประกันและหลักประกันหรือไม่
การปล่อยชั่วคราวนั้นให้ใช้ได้ระหว่างการสอบสวนหรือจนกว่าผู้ต้องหาถูกศาลสั่งขังระหว่างสอบสวนหรือจนถึงศาลประทับฟ้อง
แต่มิให้เกินสามเดือนนับแต่วันแรกที่มีการปล่อยชั่วคราว
ไม่ว่าเป็นการปล่อยชั่วคราวโดยพนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการ
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นทำให้ไม่อาจทำการสอบสวนได้เสร็จภายในกำหนดสามเดือนจะยืดเวลาการปล่อยชั่วคราวให้เกินสามเดือนก็ได้
แต่มิให้เกินหกเดือน
เมื่อการปล่อยชั่วคราวสิ้นสุดลงตามวรรคหนึ่งแล้ว
ถ้ายังมีความจำเป็นที่จะต้องควบคุมผู้ต้องหาไว้ต่อไปให้ส่งผู้ต้องหามาศาล
และให้นำบทบัญญัติมาตรา ๘๗ วรรคสี่ ถึงวรรคเก้า มาใช้บังคับ
คำแปลภาษาไทย
When the inquiry official or the public prosecutor orders provisional release, whether with a bond, with a bond and security, or without, such provisional release shall be effective during the inquiry, or until the accused is ordered detained by the court during the inquiry, or until the court accepts the charge for trial, but not exceeding three months from the first day of the provisional release, whether the release was granted by the inquiry official or the public prosecutor. Where there is a necessary cause preventing the inquiry from being completed within the three-month period, the time of provisional release may be extended beyond three months, but not exceeding six months. When the provisional release ends under paragraph one, if it is still necessary to keep the accused in custody further, the accused shall be sent to the court, and the provisions of Section 87, paragraph four to paragraph nine, shall apply.
คำแปลนี้ยังไม่เป็นที่ทราบจากสำนักงาน — กรุณาอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุสำนักงาน
มาตรา 113 จำกัดระยะเวลาที่การปล่อยชั่วคราวโดยพนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการในชั้นก่อนฟ้องจะดำเนินไปได้ การปล่อยเช่นนั้นมีผลระหว่างการสอบสวน หรือจนกว่าศาลสั่งขังหรือประทับฟ้อง แต่จำกัดไม่เกินสามเดือนนับแต่วันแรก และขยายได้ไม่เกินหกเดือนเมื่อมีเหตุจำเป็นทำให้สอบสวนไม่เสร็จ ศาลฎีกาตีความวรรคหนึ่งว่าพนักงานสอบสวนหรืออัยการหมดอำนาจควบคุมผู้ต้องหาต่อไปเมื่อพ้นกำหนดสูงสุด แม้การสอบสวนจะดำเนินต่อได้ก็ตาม เมื่อการปล่อยสิ้นสุดและยังจำเป็นต้องควบคุม ต้องส่งผู้ต้องหามาศาลและนำบทฝากขังตามมาตรา 87 วรรคสี่ถึงวรรคเก้ามาใช้ ทั้งนี้ประกันและหลักประกันเป็นไปตามมาตรา 112 และ 114
ความสำคัญต่อ
สำหรับผู้ต้องหาที่ถูกปล่อยชั่วคราวระหว่างสอบสวน มาตรานี้กำหนดขอบเขตสูงสุดของการปล่อยไว้ที่สามเดือน หรือหกเดือนเมื่อมีเหตุ มิได้หมายความว่าคดีสิ้นสุดเมื่อครบกำหนด หากการสอบสวนยังดำเนินต่อ เรื่องจะเข้าสู่กระบวนการฝากขังของศาลตามมาตรา 87 การจับตากำหนดเวลาเหล่านี้สำคัญ เพราะการจัดการเรื่องการควบคุมตัวในชั้นสอบสวนมีผลต่อรูปคดีทั้งหมด เพื่อวางแผน ดูที่ /online-consultation-with-a-thai-lawyer/
คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 539/2536 (1993)
มาตรา 113 วรรคหนึ่ง มีความหมายว่า ในระหว่างการสอบสวน พนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการมีอำนาจปล่อยผู้ต้องหาชั่วคราวได้สูงสุดไม่เกินหกเดือนนับแต่วันแรกที่ปล่อย เมื่อพ้นระยะเวลาดังกล่าว พนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการไม่มีอำนาจควบคุมผู้ต้องหาต่อไป แต่การสอบสวนหากจำเป็นก็ดำเนินต่อไปได้
ศาลฎีกาตีความกำหนดหกเดือนตามมาตรา 113 ว่าจำกัดเฉพาะอำนาจในการควบคุมตัวผู้ต้องหา มิได้จำกัดอำนาจในการสอบสวนซึ่งยังดำเนินต่อไปได้หลังพ้นระยะเวลาการปล่อยชั่วคราว
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4161/2535 (1992)
อำนาจของพนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการในการกำหนดจำนวนเงินที่นายประกันต้องชดใช้เมื่อผิดสัญญาประกันมีอยู่ตามมาตรา 113 เมื่อกฎหมายเฉพาะ (พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค) จำกัดจำนวนไว้ไม่เกินจำนวนเงินตามเช็ค ย่อมเป็นข้อจำกัดอำนาจตามมาตรา 113 การกำหนดเกินกว่านั้นจึงไม่ชอบเพียงนั้น
ในคดีความผิดเกี่ยวกับเช็ค พนักงานสอบสวนกำหนดให้นายประกันใช้เงิน 600,000 บาท ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คจำกัดอำนาจตามมาตรา 113 ให้กำหนดได้ไม่เกินจำนวนเงินตามเช็ค
คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา
เลย
การปล่อยชั่วคราวโดยตำรวจหรืออัยการมีผลนานเท่าใด
ตามมาตรา 113 มีผลระหว่างการสอบสวน แต่ไม่เกินสามเดือนนับแต่วันแรกที่ปล่อย และขยายได้ไม่เกินหกเดือนหากมีเหตุจำเป็นทำให้สอบสวนไม่เสร็จตามกำหนด
เมื่อการปล่อยชั่วคราวชั้นสอบสวนสิ้นสุดจะเป็นอย่างไร
หากยังจำเป็นต้องควบคุมตัวเมื่อครบกำหนด มาตรา 113 กำหนดให้ส่งผู้ต้องหามาศาล และให้นำบทว่าด้วยการฝากขังตามมาตรา 87 วรรคสี่ถึงวรรคเก้ามาใช้บังคับ