มาตรา 123: การร้องทุกข์ของผู้เสียหาย

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 326/2566 (2023)

   คำร้องทุกข์ที่แจ้งลักษณะความผิด พฤติการณ์ และความเสียหายตามมาตรา 123 เป็นข้อมูลเบื้องต้นที่ทำให้พนักงานสอบสวนมีอำนาจสอบสวน จากนั้นพนักงานสอบสวนย่อมรวบรวมพยานหลักฐานทุกชนิดได้ รวมทั้งที่สืบหามาได้เอง โดยไม่ต้องแจ้งให้จำเลยทราบ

   ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อโจทก์ร่วมร้องทุกข์โดยแจ้งลักษณะความผิด พฤติการณ์ และความเสียหายตามมาตรา 123 ย่อมทำให้พนักงานสอบสวนมีอำนาจสอบสวน และพนักงานสอบสวนย่อมรวบรวมพยานหลักฐานทุกชนิด รวมทั้งความเสียหายที่สืบพบจากบัญชีธนาคาร โดยไม่ต้องแจ้งให้จำเลยทราบ

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 29/2564 (2021)

   การมิได้อ้างส่งบันทึกการร้องทุกข์ด้วยปากตามมาตรา 123 วรรคสาม มิได้หมายความว่าจะไม่มีบันทึกนั้นเสมอไป และสำหรับความผิดอาญาแผ่นดิน พนักงานสอบสวนมีอำนาจสอบสวนได้เองโดยไม่ต้องมีคำร้องทุกข์ก่อน

   จำเลยฎีกาว่าไม่มีการอ้างส่งบันทึกการร้องทุกข์ด้วยปากตามมาตรา 123 วรรคสาม ศาลฎีกาเห็นว่ามิได้หมายความว่าจะไม่มีบันทึกนั้น และเมื่อคดีเป็นความผิดอาญาแผ่นดิน พนักงานสอบสวนย่อมมีอำนาจสอบสวนได้เองโดยไม่ต้องมีคำร้องทุกข์ก่อน

3. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4893/2558 (2015)

   การที่ผู้เสียหายแจ้งชื่อ ลักษณะความผิด และพฤติการณ์เมื่อร้องทุกข์ เป็นหน้าที่ที่มาตรา 123 กำหนดไว้เพื่อปกป้องสิทธิของตน จะถือว่าเป็นการยินยอมให้เปิดเผยตัวต่อสาธารณชนไม่ได้

   ศาลฎีกาไม่รับข้อโต้แย้งที่ว่าการที่โจทก์เปิดเผยชื่อและเหตุการณ์ต่อพนักงานสอบสวนเป็นการยินยอมให้เผยแพร่ได้ เพราะการให้ข้อมูลนั้นเป็นหน้าที่ของผู้ร้องทุกข์ตามมาตรา 123 เพื่อปกป้องสิทธิของตน และเนื้อหาข่าวเกินกว่าการเสนอข่าวการดำเนินคดี

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา