มาตรา 126: การแก้หรือถอนคำร้องทุกข์

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4903/2565 (2022)

   สิทธิถอนคำร้องทุกข์เมื่อใดก็ได้ตามมาตรา 126 วรรคหนึ่ง ใช้กับความผิดต่อส่วนตัวเช่นยักยอก แต่การถอนต้องชอบด้วยกฎหมายจึงจะทำให้สิทธินำคดีอาญามาฟ้องระงับ เมื่อการถอนเกี่ยวกับสิทธิในทรัพย์สินของเด็ก ต้องมีอำนาจโดยชอบ

   คดีฟ้องยักยอกตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 353 และ 354 ซึ่งมาตรา 356 บัญญัติให้เป็นความผิดอันยอมความได้ ศาลฎีกายืนยันสิทธิถอนคำร้องทุกข์ตามมาตรา 126 วรรคหนึ่ง แต่เห็นว่าการถอนที่จะทำให้สิทธินำคดีมาฟ้องระงับตามมาตรา 39 (2) ต้องเป็นการถอนโดยชอบ และเมื่อสิทธิถอนในความผิดฐานยักยอกเป็นสิทธิเกี่ยวกับทรัพย์สิน จึงต้องมีอำนาจโดยชอบ

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 747/2565 (2022)

   ฉ้อโกงประชาชนตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 343 และความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์เป็นความผิดอาญาแผ่นดิน แม้ผู้เสียหายถอนคำร้องทุกข์ก็ไม่ตัดอำนาจอัยการที่จะฟ้อง และสิทธินำคดีมาฟ้องไม่ระงับตามมาตรา 126

   ศาลฎีกาเห็นว่าฉ้อโกงประชาชนและความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์เป็นความผิดอาญาแผ่นดิน ตามมาตรา 126 แม้ผู้เสียหายถอนคำร้องทุกข์ก็ไม่ตัดอำนาจอัยการที่จะฟ้อง และสิทธินำคดีอาญามาฟ้องไม่ระงับ

3. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6844/2554 (2011)

   ผู้ร้องทุกข์มีสิทธิถอนคำร้องทุกข์ได้ก่อนคดีถึงที่สุดตามมาตรา 126 วรรคหนึ่ง คำร้องที่มีข้อความว่าผู้เสียหายไม่ประสงค์จะดำเนินคดีอีกต่อไปย่อมมีลักษณะเป็นคำร้องขอถอนคำร้องทุกข์

   ผู้เสียหายยื่นคำร้องว่าไม่ประสงค์จะดำเนินคดีแก่จำเลยอีกต่อไป และโจทก์มิได้คัดค้าน ศาลฎีกาเห็นว่าคำร้องดังกล่าวมีลักษณะเป็นคำร้องขอถอนคำร้องทุกข์ ซึ่งผู้เสียหายมีสิทธิถอนได้ก่อนคดีถึงที่สุดตามมาตรา 126 วรรคหนึ่ง

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา