มาตรา 198 ทวิ: การอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3728/2561 (2018)

   เมื่อศาลอุทธรณ์ยืนตามคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของศาลชั้นต้น คำสั่งนั้นเป็นที่สุดตามมาตรา 198 ทวิ วรรคสาม จำเลยจึงไม่มีสิทธิฎีกา

   ศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยเนื่องจากจำเลยไม่มาแสดงตน ทนายจำเลยยื่นอุทธรณ์คำสั่งไม่รับ ศาลอุทธรณ์ภาค 4 วินิจฉัยแล้วยกคำร้อง ยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้น ศาลฎีกาเห็นว่าตามมาตรา 198 ทวิ วรรคสาม คำสั่งนี้เป็นที่สุด จำเลยจึงไม่มีสิทธิฎีกา และไม่รับวินิจฉัย

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6816/2560 (2017)

   คำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ตามมาตรา 198 ทวิ ต้องยื่นภายในสิบห้าวันนับแต่ถือว่าทราบคำสั่งไม่รับ ซึ่งอาจเป็นวันเดียวกันหากผู้อุทธรณ์เลือกไม่รอฟังคำสั่ง

   ศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์เพราะผู้พิพากษาไม่อนุญาตให้อุทธรณ์ข้อเท็จจริง โจทก์ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งตามมาตรา 198 ทวิ ขอส่งไปยังศาลอุทธรณ์ เนื่องจากท้ายอุทธรณ์มีข้อความว่ารอฟังคำสั่งอยู่ ถ้าไม่รอให้ถือว่าทราบแล้ว ศาลอุทธรณ์จึงถือว่าโจทก์ทราบคำสั่งไม่รับในวันนั้นเองสำหรับการนับกำหนดสิบห้าวัน

3. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2483/2566 (2023)

   เมื่อคำสั่งเดิมไม่ใช่คำสั่งระหว่างพิจารณาแท้จริงเพราะคดีเสร็จไปแล้ว อุทธรณ์จึงไม่ต้องห้ามและคำสั่งศาลอุทธรณ์ไม่เป็นที่สุดตามมาตรา 196 และ 198 ทวิ

   หลังคดีเสร็จไปแล้วด้วยคำสั่งอนุญาตให้ถอนฟ้อง คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ให้เพิกถอนกระบวนพิจารณาและคำสั่งจำหน่ายคดีในภายหลังจึงไม่ใช่คำสั่งระหว่างพิจารณา ศาลฎีกาเห็นว่าอุทธรณ์ของจำเลยไม่ต้องห้ามและคำสั่งศาลอุทธรณ์ไม่เป็นที่สุดตามมาตรา 196 และ 198 ทวิ จึงพิพากษากลับให้รับอุทธรณ์ของจำเลย

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา