ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา

139 — การบันทึกและรวมสำนวนการสอบสวน

คนบทกฎหมาย

ให้พนักงานสอบสวนบันทึกการสอบสวนตามหลักทั่วไปในประมวลกฎหมายนี้อันว่าด้วยการสอบสวนและให้เอาบันทึก เอกสารอื่นซึ่งได้มา อีกทั้งบันทึกและเอกสารทั้งหลายซึ่งเจ้าพนักงานอื่นผู้สอบสวนคดีเดียวกันนั้นส่งมารวมเข้าสำนวนไว้เอกสารที่ยื่นเป็นพยานให้รวมเข้าสำนวน ถ้าเป็นสิ่งของอย่างอื่นให้ทำบัญชีรายละเอียดรวมเข้าสำนวนไว้เพื่อประโยชน์ในการติดตามพยานให้ไปตามกำหนดนัดของศาล
ให้พนักงานสอบสวนบันทึกรายชื่อของพยานบุคคลทั้งหมดพร้อมที่อยู่หรือสถานที่ติดต่อ
หมายเลขโทรศัพท์หรือช่องทางอื่นที่ใช้ในการติดต่อพยานเหล่านั้นเก็บไว้ ณ
ที่ทำการของพนักงานสอบสวน

คำแปลภาษาไทย

The inquiry official shall record the investigation according to the general principles of this Code concerning investigation, and shall place into the case file the records and other documents obtained, together with all records and documents that other officials investigating the same case have forwarded. Documents submitted as evidence shall be included in the case file; if they are other objects, a detailed inventory shall be made and included in the case file. For the benefit of tracing witnesses so that they attend on the dates appointed by the court, the inquiry official shall record the names of all witnesses together with their addresses or places of contact, telephone numbers, or other channels used to contact those witnesses, and shall keep this at the office of the inquiry official.

คำแปลนี้ยังไม่เป็นที่ทราบจากสำนักงาน — กรุณาอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก

หมายเหตุสำนักงาน

มาตราปิดท้ายหมวด 1 การสอบสวนสามัญ กำหนดหน้าที่บันทึกและรวมสำนวนของพนักงานสอบสวน ต้องบันทึกการสอบสวนตามหลักทั่วไปของประมวลกฎหมายนี้ รวมบันทึก เอกสาร และของกลางทั้งหมด รวมถึงสิ่งที่เจ้าพนักงานอื่นที่สอบสวนคดีเดียวกันส่งมา และทำบัญชีรายละเอียดสำหรับสิ่งของ อีกหน้าที่หนึ่งที่เพิ่มเข้ามาเพื่อช่วยเตรียมการพิจารณา คือให้เก็บรายชื่อพยานทั้งหมดพร้อมที่อยู่ หมายเลขโทรศัพท์ หรือช่องทางติดต่ออื่นไว้ ณ ที่ทำการของพนักงานสอบสวน เพื่อให้ติดตามพยานมาศาลได้ มาตรานี้ค้ำจุนความครบถ้วนของสำนวนที่ต่อมาส่งให้พนักงานอัยการและศาล

ความสำคัญต่อ

สำนวนการสอบสวนเป็นแกนของการดำเนินคดี พนักงานสอบสวนจึงจะละทิ้งคำให้การเดิมโดยถือว่าไม่สำคัญไม่ได้ สำนวนต้องสะท้อนสิ่งที่รวบรวมมาจริง หากท่านเป็นพยานหรือผู้เสียหาย พึงคาดหมายว่าข้อมูลติดต่อของท่านจะถูกเก็บไว้เพื่อให้ศาลเรียกได้ และหากท่านเป็นผู้ต้องหา ความครบถ้วนและถูกต้องของสำนวนอาจมีผลต่อการต่อสู้คดี หากต้องการเข้าใจว่าสำนวนการสอบสวนกระทบคดีของท่านอย่างไร ควรปรึกษาทนายความ

คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

  1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 929/2537 (1994)

    ตามมาตรา 139 พนักงานสอบสวนต้องบันทึกการสอบสวนและรวมบันทึกกับเอกสารทั้งหลายที่ได้มาเข้าสำนวน จะอ้างว่าบันทึกคำให้การเดิมไม่สำคัญเพราะทำขึ้นใหม่แล้วไม่ได้

    ศาลฎีกาอธิบายว่ามาตรา 139 กำหนดให้พนักงานสอบสวนบันทึกการสอบสวนและนำบันทึกกับเอกสารที่ได้มาทั้งหมดรวมเข้าสำนวน พนักงานสอบสวนที่ทำบันทึกคำให้การขึ้นใหม่จะอ้างว่าบันทึกคำให้การของผู้ต้องหาและผู้กล่าวหาเดิมไม่สำคัญไม่ได้

คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา

เลย

พนักงานสอบสวนต้องรวมอะไรไว้ในสำนวน

ตามมาตรา 139 พนักงานสอบสวนต้องบันทึกการสอบสวนและรวมบันทึก เอกสาร และของกลางทั้งหมด รวมถึงสิ่งที่เจ้าพนักงานอื่นที่สอบสวนคดีเดียวกันส่งมา โดยทำบัญชีรายละเอียดสำหรับสิ่งของ

พนักงานสอบสวนทิ้งคำให้การเดิมแล้วทำใหม่ได้หรือไม่

ไม่ได้ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตามมาตรา 139 พนักงานสอบสวนจะอ้างว่าบันทึกคำให้การเดิมไม่สำคัญเมื่อทำขึ้นใหม่แล้วไม่ได้ ต้องรวมบันทึกที่ได้มาทั้งหมดเข้าสำนวน

ทำไมพนักงานสอบสวนต้องเก็บช่องทางติดต่อพยาน

มาตรา 139 กำหนดให้เก็บรายชื่อพยานทั้งหมดพร้อมที่อยู่ หมายเลขโทรศัพท์ หรือช่องทางติดต่ออื่นไว้ ณ ที่ทำการของพนักงานสอบสวน เพื่อให้ติดตามพยานมาตามกำหนดนัดของศาลได้

ผู้จัดการฝ่ายบน ThaiLawOnline

เนื้อหานี้จัดทำขึ้นเพื่อประโยชน์ในการศึกษาเท่านั้น ไม่ถือเป็นคำแนะนำทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนที่จะนำไปใช้กับการดำเนินคดีจริง

เลื่อนขึ้น