ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
มาตรา 250: ความรับผิดร่วมกันของผู้กระทำผิด
ตัวบทกฎหมาย
ถ้าคำพิพากษามิได้ระบุไว้เป็นอย่างอื่น บุคคลทั้งปวงซึ่งต้องคำพิพากษาให้ลงโทษโดยได้กระทำความผิดฐานเดียวกัน ต้องรับผิดแทนกันและต่างกันในการคืนหรือใช้ราคาทรัพย์สินหรือใช้ค่าสินไหมทดแทน
คำแปลภาษาอังกฤษ
Unless the judgment provides otherwise, all persons convicted of committing the same offense are jointly and severally liable in returning or paying the value of property or paying compensation.
คำแปลนี้ยังไม่ได้ตรวจสอบโดยสำนักงาน โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรา ๒๕๐ ในหมวดการบังคับตามคำพิพากษา วางหลักความรับผิดร่วมกันและแทนกันของผู้ร่วมกระทำผิดในส่วนการคืนทรัพย์และค่าสินไหมทดแทน ผู้เสียหายจึงเรียกให้ผู้ร่วมกระทำผิดคนใดคนหนึ่งชดใช้เต็มจำนวนได้ ส่วนการไล่เบี้ยกันเองแยกไปว่ากล่าวต่างหาก หลักนี้ใช้เว้นแต่คำพิพากษาจะแบ่งความรับผิดไว้เป็นอย่างอื่น
ความสำคัญในทางปฏิบัติ
ในทางปฏิบัติหลักนี้เป็นคุณแก่ผู้เสียหาย เมื่อมีผู้ร่วมกระทำผิดหลายคน สามารถบังคับเอาค่าคืนทรัพย์หรือค่าสินไหมเต็มจำนวนจากคนที่มีทรัพย์มากที่สุดได้ ไม่ต้องไล่เก็บทีละส่วน ส่วนจำเลยแต่ละคนอาจถูกเรียกเต็มจำนวนเว้นแต่คำพิพากษาจะแบ่งความรับผิดไว้ชัดเจน ถ้อยคำในคำพิพากษาจึงสำคัญ
มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 3 คดี (พ.ศ. 2491 ถึง 2499)
ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1029/2499 (1956)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 54/2491 (1948)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 339/2498 (1955)
รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน
นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ
คำถามที่พบบ่อย
ผู้เสียหายเรียกเต็มจำนวนจากผู้ร่วมกระทำผิดคนเดียวได้หรือไม่
ได้ ตามมาตรา ๒๕๐ ผู้ร่วมกระทำผิดรับผิดร่วมกันและแทนกัน ผู้เสียหายจึงเรียกค่าคืนทรัพย์หรือค่าสินไหมเต็มจำนวนจากคนใดคนหนึ่งได้ เว้นแต่คำพิพากษากำหนดเป็นอย่างอื่น
หลักรับผิดร่วมใช้หากคำพิพากษาแบ่งจำนวนไว้หรือไม่
ไม่ มาตรา ๒๕๐ ใช้เฉพาะเมื่อคำพิพากษามิได้ระบุเป็นอย่างอื่น หากคำพิพากษาแบ่งความรับผิดไว้ ก็ให้เป็นไปตามนั้น
วิธีอ้างอิงมาตรานี้
-
อ้างอิงแบบทั่วไป
Criminal Procedure Code, s. 250 (Thailand) -
อ้างอิงแบบวิชาการ
Criminal Procedure Code (Thailand), s. 250. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-250/ (accessed 1 กันยายน 2026). -
อ้างอิงแบบไทย
ป.วิ.อ. มาตรา 250 -
ลิงก์ถาวร
https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-250/ -
โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น
<blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-250/"><p>ถ้าคำพิพากษามิได้ระบุไว้เป็นอย่างอื่น บุคคลทั้งปวงซึ่งต้องคำพิพากษาให้ลงโทษโดยได้กระทำความผิดฐานเดียวกัน ต้องรับผิดแทนกันและต่างกันในการคืนหรือใช้ราคาทรัพย์สินหรือใช้ค่าสินไหมทดแทน</p><footer>Criminal Procedure Code, s. 250 (Thailand): <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-250/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>
ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา