ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
มาตรา 250: ความรับผิดร่วมกันของผู้กระทำผิด
ตัวบทกฎหมาย
ถ้าคำพิพากษามิได้ระบุไว้เป็นอย่างอื่น บุคคลทั้งปวงซึ่งต้องคำพิพากษาให้ลงโทษโดยได้กระทำความผิดฐานเดียวกัน ต้องรับผิดแทนกันและต่างกันในการคืนหรือใช้ราคาทรัพย์สินหรือใช้ค่าสินไหมทดแทน
คำแปลภาษาอังกฤษ
ถ้าคำพิพากษามิได้ระบุไว้เป็นอย่างอื่น บุคคลทั้งปวงซึ่งต้องคำพิพากษาให้ลงโทษโดยได้กระทำความผิดฐานเดียวกัน ต้องรับผิดแทนกันและต่างกันในการคืนหรือใช้ราคาทรัพย์สินหรือใช้ค่าสินไหมทดแทน
คำแปลนี้ยังไม่ได้ตรวจสอบโดยสำนักงาน โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรา ๒๕๐ ในหมวดการบังคับตามคำพิพากษา วางหลักความรับผิดร่วมกันและแทนกันของผู้ร่วมกระทำผิดในส่วนการคืนทรัพย์และค่าสินไหมทดแทน ผู้เสียหายจึงเรียกให้ผู้ร่วมกระทำผิดคนใดคนหนึ่งชดใช้เต็มจำนวนได้ ส่วนการไล่เบี้ยกันเองแยกไปว่ากล่าวต่างหาก หลักนี้ใช้เว้นแต่คำพิพากษาจะแบ่งความรับผิดไว้เป็นอย่างอื่น
ความสำคัญในทางปฏิบัติ
ในทางปฏิบัติหลักนี้เป็นคุณแก่ผู้เสียหาย เมื่อมีผู้ร่วมกระทำผิดหลายคน สามารถบังคับเอาค่าคืนทรัพย์หรือค่าสินไหมเต็มจำนวนจากคนที่มีทรัพย์มากที่สุดได้ ไม่ต้องไล่เก็บทีละส่วน ส่วนจำเลยแต่ละคนอาจถูกเรียกเต็มจำนวนเว้นแต่คำพิพากษาจะแบ่งความรับผิดไว้ชัดเจน ถ้อยคำในคำพิพากษาจึงสำคัญ
มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 3 คดี (พ.ศ. 2491 ถึง 2499)
ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1029/2499 (1956)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 54/2491 (1948)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 339/2498 (1955)
รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน
นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน ณ วันที่ 8 สิงหาคม 2569 จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ
คำถามที่พบบ่อย
ผู้เสียหายเรียกเต็มจำนวนจากผู้ร่วมกระทำผิดคนเดียวได้หรือไม่
ได้ ตามมาตรา ๒๕๐ ผู้ร่วมกระทำผิดรับผิดร่วมกันและแทนกัน ผู้เสียหายจึงเรียกค่าคืนทรัพย์หรือค่าสินไหมเต็มจำนวนจากคนใดคนหนึ่งได้ เว้นแต่คำพิพากษากำหนดเป็นอย่างอื่น
หลักรับผิดร่วมใช้หากคำพิพากษาแบ่งจำนวนไว้หรือไม่
ไม่ มาตรา ๒๕๐ ใช้เฉพาะเมื่อคำพิพากษามิได้ระบุเป็นอย่างอื่น หากคำพิพากษาแบ่งความรับผิดไว้ ก็ให้เป็นไปตามนั้น
วิธีอ้างอิงมาตรานี้
-
อ้างอิงแบบทั่วไป
Criminal Procedure Code, s. 250 (Thailand) -
อ้างอิงแบบวิชาการ
Criminal Procedure Code (Thailand), s. 250. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-250/ (accessed 12 ตุลาคม 2026). -
อ้างอิงแบบไทย
ป.วิ.อ. มาตรา 250 -
ลิงก์ถาวร
https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-250/ -
โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น
<blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-250/"><p>ถ้าคำพิพากษามิได้ระบุไว้เป็นอย่างอื่น บุคคลทั้งปวงซึ่งต้องคำพิพากษาให้ลงโทษโดยได้กระทำความผิดฐานเดียวกัน ต้องรับผิดแทนกันและต่างกันในการคืนหรือใช้ราคาทรัพย์สินหรือใช้ค่าสินไหมทดแทน</p><footer>Criminal Procedure Code, s. 250 (Thailand): <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-250/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>
ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา