48: การคืนทรัพย์และข้อพิพาทเรื่องเจ้าของ

คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 1336/2564 (2021)

   ผู้ที่เป็นเจ้าของทรัพย์สมบัติของกลางอย่างแท้จริงต้องดำเนินการตามมาตรา 48 วรรคท้ายโดยอัยการเป็นคดีแพ่งต่อศาลที่มีความยืดหยุ่นมิใช่เข้ามาเป็นคู่ความในคดีอาญา

   ศาลวินิจฉัยว่าผู้ที่เป็นเจ้าของทรัพย์สินของกลางที่แท้จริงจะต้องตรวจสอบเป็นคดีแพ่งต่อศาลที่เปิดเผยตามมาตรา 48 วรรคท้ายเพราะคดีอาญามีคู่ความเพียงสองฝ่ายตามมาตรา 2 (15) ไม่มีคู่ความฝ่ายที่สามผู้ร้องร้องจึงยื่นคำร้องขอเข้ามาเป็นคู่ความไม่ได้ที่ศาลล่างยกคำร้องจึงชอบแล้ว

2. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 64/2531 (1988)

   กรณีศาลสั่งคืนทรัพย์ของกลางแก่เจ้าของที่อ้างว่าเป็นเจ้าของแท้จริงต้องสืบสวนคดีแพ่งตามมาตรา 48 วรรคท้ายกฎหมายอาญามาตรา 36 ที่ใช้เฉพาะกรณีริบทรัพย์ไม่ได้

   ศาลพิจารณาว่าเมื่อศาลสั่งคืนทรัพย์ของกลางแก่เจ้าของ ผู้ที่เห็นว่าตนเป็นเจ้าของแท้จริงต้องดำเนินการตามมาตรา 48 วรรคท้ายการพิจารณาคดีเป็นคดีแพ่งต่อศาลที่องค์กรจะยื่นคำร้องขอคืนทรัพย์ในคดีเดิมตามการพิจารณากฎหมายอาญา มาตรา 36 โดยตรงเพราะมิใช่กรณีริบทรัพย์

3. คำพิพากษาฎีกาที่ 965/2504 (1961)

   ผู้เผยแพร่เรื่องเจ้าของทรัพย์ของกลางผู้ร้องต้องบอกว่าเอาเองเป็นคดีแพ่งตามมาตรา 48 มิใช่ให้วินิจฉัยภายในคดีอาญา

   สาเหตุของคดีลักลอบนำสินค้าเข้าโดยไม่เสียภาษี ผู้ขอคืนสินค้าที่ดูเหมือนจะเป็นส่วนใหญ่ แต่ให้พูดถึงเรื่องตัวบุคคลและเป็นเจ้าของศาลวินิจฉัยว่าเมื่อได้รับการยกย่องเรื่องเจ้าของผู้ร้องต้องว่ากล่าวเอาเองเป็นคดีแพ่งมาตรา 48 มิใช่ตามให้วินิจฉัยภายในคดีอาญา

คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา