มาตรา 191: การอธิบายข้อสงสัยในการบังคับคำพิพากษา

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1330/2563 (2020)

   คำร้องตามมาตรา 191 เป็นการขอให้ศาลอธิบายข้อสงสัยเกี่ยวกับคำพิพากษาเท่านั้น หากคำพิพากษาชัดเจนอยู่แล้วก็ไม่มีสิ่งใดต้องอธิบาย

   หลังศาลพิพากษายกฟ้องแต่ให้ริบโทรศัพท์เคลื่อนที่ของกลาง จำเลยยื่นคำร้องตามมาตรา 191 ขอให้ศาลชั้นต้นอธิบายเหตุสงสัยเกี่ยวกับคำพิพากษา เพราะเรือนจำลดชั้นนักโทษและตัดวันลดโทษโดยอาศัยเหตุที่จำเลยมีโทรศัพท์ ศาลชั้นต้นเห็นว่าคำพิพากษาชัดเจนอยู่แล้ว แสดงว่าวิธีการตามมาตรา 191 เป็นเพียงการอธิบายและจำกัดเฉพาะข้อสงสัยที่แท้จริงเกี่ยวกับคำวินิจฉัย

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5416/2550 (2007)

   มาตรา 191 ให้ผู้มีส่วนได้เสียร้องขอต่อศาลที่พิพากษาหรือมีคำสั่งให้อธิบายข้อสงสัยในการบังคับตามคำพิพากษาหรือคำสั่งนั้นเท่านั้น มิใช่ช่องทางแก้ผลแห่งคำพิพากษา ศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งว่าไม่มีอำนาจเปลี่ยนแปลงผลคำพิพากษาเพื่อรวมโทษตามคำพิพากษาที่ถึงที่สุดแล้ว 16 สำนวน และการที่จำเลยยื่นคำร้องครั้งใหม่โดยอ้างเหตุอย่างเดียวกันภายหลังคดีถึงที่สุด เป็นการร้องซ้ำต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148 ประกอบมาตรา 15 อันเป็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยที่ศาลฎีกายกขึ้นวินิจฉัยได้เองตามมาตรา 195 วรรคสอง ประกอบมาตรา 225

   เมื่อวันที่ ๓๐ มกราคม ๒๕๔๔ จำเลยยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นรวมโทษจำคุกรวม ๑๖ คดี มิให้เกิน ๒๐ ปี ตาม ป.อ. มาตรา ๙๑ (๒) ศาลชั้นต้นยกคำร้อง ศาลอุทธรณ์ภาค ๕ พิพากษายืน คดีถึงที่สุด ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องครั้งใหม่โดยอ้างเหตุอย่างเดียวกัน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเป็นการร้องซ้ำในประเด็นที่ถึงที่สุดแล้ว ต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา ๑๔๘ ประกอบ ป.วิ.อ. มาตรา ๑๕ และเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยที่ศาลฎีกายกขึ้นวินิจฉัยเองได้ ศาลฎีกาจึงมิได้วินิจฉัยว่ามาตรา ๑๙๑ ให้อำนาจศาลแก้ผลของคำพิพากษาที่ถึงที่สุดแล้วหรือไม่ ข้อดังกล่าวเป็นเหตุผลของศาลชั้นต้นในคำร้องฉบับก่อน มิใช่คำวินิจฉัยของคดีนี้

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา