ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
57 — ต้องมีหมายศาลจึงจับ ขัง ค้นได้
คนบทกฎหมาย
ภายใต้บังคับแห่งบทบัญญัติในมาตรา ๗๘ มาตรา ๗๙ มาตรา ๘๐ มาตรา ๙๒ และมาตรา ๙๔
แห่งประมวลกฎหมายนี้ จะจับ ขัง จำคุก หรือค้นในที่รโหฐานหาตัวคนหรือสิ่งของต้องมีคำสั่งหรือหมายของศาลสำหรับการนั้น
บุคคลซึ่งต้องขังหรือจำคุกตามหมายศาล
จะปล่อยไปได้ก็เมื่อมีหมายปล่อยของศาล
คำแปลภาษาไทย
Subject to the provisions of Section 78, Section 79, Section 80, Section 92 and Section 94 of this Code, to arrest, detain, imprison, or search a private place in order to find a person or thing, there must be an order or warrant of the court for that purpose. A person who is detained or imprisoned under a court warrant may be released only when there is a release warrant of the court.
คำแปลนี้ยังไม่เป็นที่ทราบจากสำนักงาน — กรุณาอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุสำนักงาน
บทบัญญัตินี้เป็นหลักประกันพื้นฐานในภาคทั่วไปว่าด้วยคำสั่งและหมายอาญา กล่าวคือ มาตรการบังคับที่กระทบเสรีภาพและความเป็นอยู่ส่วนตัวต้องได้รับอนุญาตจากศาลก่อน โดยกำหนดข้อยกเว้นให้กระทำได้โดยไม่ต้องมีหมายตามมาตรา ๗๘ ๗๙ ๘๐ ๙๒ และ ๙๔ เช่น การจับซึ่งหน้าและการค้นในกรณีจำเป็นเร่งด่วน วรรคท้ายกำหนดให้การปล่อยผู้ที่ถูกขังตามหมายศาลต้องมีหมายปล่อยของศาล เพื่อคงอำนาจควบคุมตัวไว้ในมือของศาล บทบัญญัติเหล่านี้จึงวางดุลยภาพระหว่างการบังคับใช้กฎหมายกับการคุ้มครองมิให้มีการจับ ขัง หรือค้นโดยมิชอบ
ความสำคัญต่อ
มาตรานี้เป็นหลักคุ้มครองสำคัญที่ใช้อ้างได้ หากท่านถูกจับ หรือบ้านหรือสถานที่ของท่านถูกค้นโดยไม่มีหมายและไม่เข้าข้อยกเว้นที่ระบุไว้ ประเด็นชี้ขาดมักอยู่ที่ว่าเจ้าพนักงานอ้างข้อยกเว้นที่ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ จึงควรจดบันทึกเหตุการณ์ (เวลา สถานที่ มีการแสดงหมายหรือไม่) โดยเร็ว หากเห็นว่าการจับหรือค้นไม่ชอบด้วยกฎหมาย ควรปรึกษาทนายความไทยทันที เพราะการโต้แย้งความชอบด้วยกฎหมายของการควบคุมตัวมีกรอบเวลา
คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 741/2522 (1979)
การจับกุมในเวลากลางคืนภายในที่รโหฐานโดยไม่มีหมายจับและหมายค้น จะชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ ต้องพิจารณาตามหลักการต้องมีหมายในมาตรา ๕๗ และ ๘๑
โจทก์อ้างว่าการที่ตนถูกจับในเวลากลางคืนภายในบริเวณสถานที่ประกอบการค้าซึ่งตนเช่าอยู่ โดยไม่มีหมายจับและหมายค้น ไม่ชอบด้วยมาตรา ๕๗ และ ๘๑ ศาลฎีกาพิจารณาเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่ต้องวินิจฉัยตามบทบัญญัติเรื่องหมายดังกล่าวประกอบข้อเท็จจริงในสำนวน
คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา
เลย
ตำรวจจับหรือค้นบ้านได้โดยไม่มีหมายหรือไม่
โดยหลักไม่ได้ มาตรา ๕๗ กำหนดให้ต้องมีคำสั่งหรือหมายของศาล เว้นแต่กรณีตามมาตรา ๗๘ ๗๙ ๘๐ ๙๒ และ ๙๔ เช่น การจับซึ่งหน้าหรือการค้นในกรณีเร่งด่วน
ผู้ที่ถูกขังตามหมายศาลจะได้รับการปล่อยตัวอย่างไร
ตามมาตรา ๕๗ ผู้ที่ถูกขังหรือจำคุกตามหมายศาลจะปล่อยได้ก็ต่อเมื่อศาลออกหมายปล่อย