ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
มาตรา 88 — การขังหรือปล่อยชั่วคราวหลังฟ้อง
คนบทกฎหมาย
คดีที่ราษฎรเป็นโจทก์
เมื่อศาลประทับฟ้องและได้ตัวจำเลยมาศาลแล้ว หรือคดีที่พนักงานอัยการเป็นโจทก์
เมื่อได้ยื่นฟ้องต่อศาลแล้ว ศาลจะสั่งขังจำเลยไว้หรือปล่อยชั่วคราวก็ได้
คำแปลภาษาไทย
In a case where a private person is the plaintiff, when the court has accepted the charge for consideration and the defendant has been brought to the court; or in a case where the public prosecutor is the plaintiff, when the charge has been filed with the court, the court may order the defendant detained or released provisionally.
คำแปลนี้ยังไม่เป็นที่ทราบจากสำนักงาน — กรุณาอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุสำนักงาน
มาตรา 88 เป็นจุดเปลี่ยนจากการฝากขังก่อนฟ้องตามมาตรา 87 ไปสู่การขังระหว่างพิจารณาในหมวด 1 ให้อำนาจศาลเมื่อคดีเข้าสู่ศาลโดยชอบแล้วในการสั่งขังจำเลยระหว่างพิจารณาหรือปล่อยชั่วคราว โดยเงื่อนไขต่างกันตามประเภทโจทก์ คือคดีราษฎรเป็นโจทก์ต้องประทับฟ้องและได้ตัวจำเลยมาศาล ส่วนคดีอัยการเป็นโจทก์คือเมื่อยื่นฟ้องต่อศาล เมื่ออ่านประกอบมาตรา 71 (การออกหมายขังระหว่างพิจารณา) และมาตรา 90 (การโต้แย้งการคุมขังโดยมิชอบ) มาตรานี้เป็นฐานที่ทำให้การขังระหว่างพิจารณาชอบด้วยกฎหมาย
ความสำคัญต่อ
ชั้นนี้เป็นชั้นที่ตัดสินว่าท่านจะถูกขังตลอดการพิจารณาหรือไม่ การเตรียมคำร้องขอปล่อยชั่วคราว (ประกันตัว) ที่หนักแน่นก่อนหรือขณะฟ้องจึงสำคัญมาก การขังที่ศาลสั่งโดยชอบตามมาตรา 88 หลังฟ้องเป็นการชอบด้วยกฎหมาย ส่วนความชอบด้วยกฎหมายของการสอบสวนก่อนหน้าเป็นคนละเรื่องที่ต้องว่ากันในชั้นพิจารณา ควรปรึกษาทนายความเรื่องแนวทางขอปล่อยตัวแต่เนิ่นๆ
คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2694/2553 (2010)
ตามมาตรา 88 (เดิม) ที่ใช้บังคับขณะนั้น เมื่อจำเลยได้รับการปล่อยชั่วคราวในวันที่โจทก์ฟ้อง จึงไม่มีเหตุที่ศาลชั้นต้นจะออกหมายขังระหว่างพิจารณา
จำเลยได้รับการปล่อยชั่วคราวในวันเดียวกับที่ยื่นฟ้อง ศาลจึงวินิจฉัยว่าไม่มีเหตุออกหมายขังระหว่างพิจารณาตามมาตรา 88 (เดิม)
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 350/2553 (2010)
การจับกุมและคุมขังเป็นขั้นตอนต่างหากจากการสอบสวน เมื่ออัยการฟ้อง ศาลประทับฟ้องและออกหมายขังระหว่างพิจารณาตามมาตรา 71 และ 88 การคุมขังจึงชอบด้วยกฎหมาย ส่วนการสอบสวนชอบหรือไม่เป็นเรื่องที่ต้องวินิจฉัยในชั้นพิจารณา
ศาลวินิจฉัยว่าการคุมขังผู้ร้องระหว่างพิจารณาชอบด้วยกฎหมายเพราะอาศัยอำนาจศาลตามมาตรา 71 และ 88 หลังประทับฟ้อง คำร้องที่โต้แย้งจึงตกไป
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7116/2544 (2001)
การจับกุมและคุมขังชั้นแรกเป็นขั้นตอนต่างหากจากการสอบสวน การสอบสวนที่บกพร่องไม่ทำให้อัยการไม่มีอำนาจฟ้อง การขังระหว่างพิจารณาที่สั่งหลังประทับฟ้องตามมาตรา 58(4), 71 และ 88 ชอบด้วยกฎหมายและไม่ขัดมาตรา 90
หลังผู้ร้องถูกฟ้องและศาลประทับฟ้องและออกหมายขังระหว่างพิจารณาตามมาตรา 58(4), 71 และ 88 ศาลวินิจฉัยว่าการคุมขังไม่ขัดมาตรา 90 และอำนาจฟ้องของอัยการไม่เสียไป
คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา
เลย
ศาลขังฉันระหว่างพิจารณาคดีได้หรือไม่?
ได้ ตามมาตรา 88 เมื่อคดีเข้าสู่ศาลแล้ว (คดีราษฎรเป็นโจทก์คือประทับฟ้องและได้ตัวจำเลยมาศาล คดีอัยการคือยื่นฟ้อง) ศาลสั่งขังจำเลยระหว่างพิจารณาหรือปล่อยชั่วคราวได้
ถ้าการสอบสวนไม่ชอบ การขังหลังฟ้องจะไม่ชอบด้วยหรือไม่?
ไม่ ศาลวินิจฉัยว่าการขังที่สั่งโดยชอบหลังฟ้องตามมาตรา 71 และ 88 เป็นการชอบด้วยกฎหมาย ส่วนปัญหาการสอบสวนก่อนหน้าเป็นคนละประเด็นที่ต้องวินิจฉัยในชั้นพิจารณา