ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
มาตรา 108/1: เหตุที่สั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราว
ตัวบทกฎหมาย
การสั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราว
จะกระทำได้ต่อเมื่อมีเหตุอันควรเชื่อเหตุใดเหตุหนึ่งดังต่อไปนี้
(๑) ผู้ต้องหาหรือจำเลยจะหลบหนี
(๒)
ผู้ต้องหาหรือจำเลยจะไปยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน
(๓)
ผู้ต้องหาหรือจำเลยจะไปก่อเหตุอันตรายประการอื่น
(๔)
ผู้ร้องขอประกันหรือหลักประกันไม่น่าเชื่อถือ
(๕) การปล่อยชั่วคราวจะเป็นอุปสรรคหรือก่อให้เกิดความเสียหายต่อการสอบสวนของเจ้าพนักงานหรือการดำเนินคดีในศาลคำสั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราวต้องแสดงเหตุผล
และต้องแจ้งเหตุดังกล่าวให้ผู้ต้องหาหรือจำเลยและผู้ยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวทราบเป็นหนังสือโดยเร็ว
คำแปลภาษาอังกฤษ
An order refusing provisional release may be made only where there is reasonable ground to believe any one of the following: (1) the accused or defendant will abscond; (2) the accused or defendant will tamper with the evidence; (3) the accused or defendant will go on to cause other danger; (4) the applicant for bail or the security is not trustworthy; (5) the provisional release will obstruct or cause damage to the official's inquiry or to the proceedings in court. An order refusing provisional release must state the reasons, and such reasons must be notified in writing without delay to the accused or defendant and to the person who filed the application for provisional release.
คำแปลนี้ยังไม่ได้ตรวจสอบโดยสำนักงาน โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรา 108/1 เป็นคู่กับมาตรา 108 กล่าวคือ มาตรา 108 ระบุสิ่งที่ต้องนำมาชั่งน้ำหนัก ส่วนมาตรา 108/1 จำกัดอำนาจในการสั่งไม่อนุญาต การสั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราวชอบด้วยกฎหมายเฉพาะเมื่อมีเหตุตามบัญชีปิดห้าข้อ โดยแต่ละข้อต้องมีเหตุอันควรเชื่อ ซึ่งย้ำหลักตามมาตรา 107 ว่าการปล่อยชั่วคราวเป็นหลัก หน้าที่ต้องแสดงเหตุผลและแจ้งเป็นหนังสือโดยเร็วทำให้ผู้ต้องหามีฐานเอกสารในการโต้แย้งหรือยื่นคำร้องใหม่ เมื่ออ่านประกอบมาตรา 108 มาตรานี้ขีดเส้นแบ่งระหว่างการปฏิเสธการประกันที่ชอบด้วยกฎหมายกับที่เป็นการใช้อำนาจตามอำเภอใจ
ความสำคัญในทางปฏิบัติ
หากถูกปฏิเสธการปล่อยชั่วคราว ควรยืนขอเหตุผลเป็นหนังสือตามที่มาตรานี้กำหนด เพราะจะบอกว่าอ้างเหตุข้อใดในห้าข้อ และทำให้โต้แย้งได้ตรงประเด็นในคำร้องใหม่หรือการคัดค้าน เนื่องจากเหตุเป็นบัญชีปิด การสั่งไม่อนุญาตที่อ้างเหตุนอกเหนือจากนี้ย่อมโต้แย้งได้ การเตรียมการโต้แย้งเป็นเหตุหนึ่งที่ควรขอคำปรึกษา ดูที่ /how-to-choose-a-lawyer-in-thailand/
คำถามที่พบบ่อย
สั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราวได้ด้วยเหตุใดบ้าง
มาตรา 108/1 ให้สั่งไม่อนุญาตได้เฉพาะเมื่อมีเหตุอันควรเชื่อในข้อใดข้อหนึ่งจากห้าข้อ ได้แก่ จะหลบหนี จะยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน จะก่อเหตุอันตรายประการอื่น ผู้ประกันหรือหลักประกันไม่น่าเชื่อถือ หรือการปล่อยจะเป็นอุปสรรคหรือเสียหายต่อการสอบสวนหรือการดำเนินคดี
เมื่อไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราว ศาลต้องให้เหตุผลหรือไม่
ต้อง มาตรา 108/1 กำหนดให้คำสั่งไม่อนุญาตต้องแสดงเหตุผล และแจ้งเหตุนั้นเป็นหนังสือโดยเร็วให้ผู้ต้องหาหรือจำเลยและผู้ยื่นคำร้องขอปล่อยชั่วคราวทราบ
ผู้จัดการฝ่ายบน ThaiLawOnline
วิธีอ้างอิงมาตรานี้
-
อ้างอิงแบบทั่วไป
Criminal Procedure Code, s. 108/1 (Thailand) -
อ้างอิงแบบวิชาการ
Criminal Procedure Code (Thailand), s. 108/1. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-108-1/ (accessed 1 กันยายน 2026). -
อ้างอิงแบบไทย
ป.วิ.อ. มาตรา 108/1 -
ลิงก์ถาวร
https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-108-1/ -
โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น
<blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-108-1/"><p>การสั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราว จะกระทำได้ต่อเมื่อมีเหตุอันควรเชื่อเหตุใดเหตุหนึ่งดังต่อไปนี้ (๑) ผู้ต้องหาหรือจำเลยจะหลบหนี (๒) ผู้ต้องหาหรือจำเลยจะไปยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน (๓) ผู้ต้องหาหรือจำเลยจะไปก่อเหตุอันตรายประการอื่น (๔) ผู้ร้องขอประกันหรือหลักประกันไม่น่าเชื่อถือ (๕) การปล่อยชั่วคราวจะเป็นอุปสรรคหรือก่อให้เกิดความเสียหายต่อการสอบสวนของเจ้าพนักงานหรือการดำเนินคดีในศาลคำสั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราวต้องแสดงเหตุผล และต้องแจ้งเหตุดังกล่าวให้ผู้ต้องหาหรือจำเลยและผู้ยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวทราบเป็นหนังสือโดยเร็ว</p><footer>Criminal Procedure Code, s. 108/1 (Thailand): <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-108-1/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>
ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา