ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
เรียง 66 — เหตุที่จะออกหมายจับ
คนบทกฎหมาย
เหตุที่จะออกหมายจับได้มีดังต่อไปนี้
(๑)
เมื่อมีหลักฐานตามสมควรว่าบุคคลใดน่าจะได้กระทำความผิดอาญาซึ่งมีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงเกินสามปี
หรือ
(จุ๊บ)
เมื่อมีหลักฐานตามสมควรว่าบุคคลใดน่าจะได้กระทำความผิดอาญาและมีเหตุอันควรเชื่อว่าจะหลบหนี
หรือจะไปยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน หรือก่อเหตุอันตรายประการอื่น
ถ้าบุคคลนั้นไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง
หรือไม่มาตามหมายเรียกหรือตามนัดโดยไม่มีข้อแก้ตัวอันควร
ให้สันนิษฐานว่าบุคคลนั้นจะหลบหนี
คำแปลภาษาไทย
The grounds on which an arrest warrant may be issued are as follows: (1) when there is reasonable evidence that a person probably committed a criminal offence punishable by a maximum term of imprisonment exceeding three years; or (2) when there is reasonable evidence that a person probably committed a criminal offence and there are reasonable grounds to believe that he will flee, or will interfere with the evidence, or will cause other danger. If that person has no settled dwelling, or fails to comply with a summons or an appointment without reasonable excuse, it shall be presumed that the person will flee.
คำแปลนี้ยังไม่เป็นที่ทราบจากสำนักงาน — กรุณาอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุสำนักงาน
บทบัญญัตินี้เป็นหลักสำคัญที่กำหนดว่าเมื่อใดจึงออกหมายจับได้ และอยู่ต้นส่วนว่าด้วยหมายจับของประมวลกฎหมาย โดยให้เหตุสองทางอิสระต่อกัน คือ เหตุตามความร้ายแรงที่ผูกกับความผิดซึ่งมีโทษจำคุกอย่างสูงเกินสามปี และเหตุตามความเสี่ยงที่อาศัยการหลบหนี การยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน หรือการก่อเหตุอันตรายอื่น ประโยคท้ายวางข้อสันนิษฐานตามกฎหมายว่าจะหลบหนี เมื่อผู้นั้นไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่งหรือไม่มาตามหมายเรียกหรือนัดโดยไม่มีข้อแก้ตัวอันควร บทบัญญัตินี้ใช้ร่วมกับมาตรา ๕๙/๑ ที่ต้องมีพยานหลักฐานตามสมควรและคำสั่งที่ให้เหตุผลก่อนออกหมาย และเชื่อมโยงกับมาตรา ๗๑ ว่าด้วยการขัง และมาตรา ๗๘ ว่าด้วยการจับโดยไม่มีหมาย
ความสำคัญต่อ
มาตรานี้กำหนดสิ่งที่ฝ่ายรัฐต้องแสดงเพื่อขอออกหมายจับท่าน จึงเป็นจุดสำคัญในการโต้แย้งหมาย ว่าความผิดนั้นมีโทษเกินสามปีหรือไม่ หรือมีหลักฐานเรื่องความเสี่ยงจะหลบหนี ยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน หรือก่อเหตุอันตรายจริงหรือไม่ ข้อสันนิษฐานเรื่องการหลบหนีสำคัญต่อชาวต่างชาติ เพราะการไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่งในไทยหรือไม่มาตามหมายเรียกโดยไม่มีข้อแก้ตัวอันควร อาจถูกตีความว่าเสี่ยงจะหลบหนี เพื่อลดความเสี่ยง ควรมาตามหมายเรียกและเก็บหลักฐานที่อยู่เป็นหลักแหล่งไว้ หากอาจมีการขอออกหมายจับต่อท่าน ควรปรึกษาทนายความไทยแต่เนิ่นๆ
คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3803/2562 (2019)
เมื่อมีเหตุอันควรเชื่อว่าบุคคลจะหลบหนีและมีความจำเป็นเร่งด่วนจนไม่อาจขอหมายจับก่อนได้ การจับโดยไม่มีหมายย่อมเข้าข้อยกเว้นตามมาตรา ๗๘ (๓) ประกอบมาตรา ๖๖ (๒) และเป็นการจับโดยชอบ
ศาลเห็นว่ามีเหตุอันควรเชื่อว่าโจทก์ทั้งสี่จะหลบหนี และหากต้องขอให้ศาลออกหมายจับก่อนอาจไม่ได้ตัวมาดำเนินคดี จึงเป็นกรณีจำเป็นเร่งด่วน การจับโดยไม่มีหมายที่บริเวณสี่แยกจึงเข้าข้อยกเว้นตามมาตรา ๗๘ (๓) ประกอบมาตรา ๖๖ (๒) เป็นการจับและการควบคุมตัวต่อมาโดยชอบด้วยกฎหมาย
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4265/2561 (2018)
เมื่อความผิดมีโทษจำคุกอยู่ในเกณฑ์ตามมาตรา ๖๖ ศาลอาจออกหมายขังผู้ต้องหาระหว่างสอบสวนได้ตามมาตรา ๗๑ ประกอบมาตรา ๖๖ ซึ่งเป็นกระบวนการก่อนฟ้องเพื่อให้ผู้ต้องหาอยู่ในอำนาจของศาล
ผู้ต้องหาถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๑๖ ซึ่งมีโทษจำคุกไม่เกินเจ็ดปี ศาลวินิจฉัยว่า เมื่อมีเหตุตามมาตรา ๖๖ ศาลจึงออกหมายขังผู้ต้องหาระหว่างสอบสวนได้ตามมาตรา ๗๑ ประกอบมาตรา ๖๖ กระบวนการก่อนฟ้องนี้มุ่งให้ผู้ต้องหาอยู่ในอำนาจของศาล โดยมาตรา ๑๐๖ ยังคงให้สิทธิยื่นขอปล่อยชั่วคราวได้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 479/2555 (2012)
อำนาจของผู้พิพากษาคนเดียวในการออกหมายจับขึ้นอยู่กับการมีเหตุตามมาตรา ๖๖ ประกอบกับเงื่อนไขเรื่องพยานหลักฐานและการต้องให้เหตุผลในคำสั่งตามมาตรา ๕๙/๑
ศาลอธิบายว่า ตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรมผู้พิพากษาคนเดียวมีอำนาจออกหมายอาญา และการออกหมายจับต้องปรากฏเหตุตามมาตรา ๖๖ คือความผิดที่มีโทษเกินสามปี หรือมีหลักฐานและเหตุอันควรเชื่อว่าจะหลบหนี โดยมาตรา ๕๙/๑ กำหนดให้ต้องมีพยานหลักฐานตามสมควรก่อนออกหมาย
คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา
เลย
ศาลออกหมายจับได้เมื่อใด
ตามมาตรา ๖๖ เมื่อมีหลักฐานตามสมควรว่าน่าจะกระทำผิดที่มีโทษจำคุกอย่างสูงเกินสามปี หรือมีหลักฐานเช่นนั้นและมีเหตุเชื่อว่าจะหลบหนี ยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน หรือก่อเหตุอันตรายอื่น
การไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่งทำให้ถูกออกหมายจับได้หรือไม่
อาจมีส่วน มาตรา ๖๖ ให้สันนิษฐานว่าจะหลบหนีเมื่อผู้นั้นไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่งหรือไม่มาตามหมายเรียกหรือนัดโดยไม่มีข้อแก้ตัวอันควร ซึ่งสนับสนุนเหตุออกหมายตามความเสี่ยง
ทุกความผิดออกหมายจับได้หรือไม่
ไม่ เหตุตามความร้ายแรงในมาตรา ๖๖(๑) ใช้กับความผิดที่มีโทษเกินสามปี ส่วนความผิดที่เบากว่านั้นต้องอาศัยเหตุตามความเสี่ยงในมาตรา ๖๖(๒)