มาตรา 118: การคืนหลักประกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3478/2564 (2021)

   เมื่อจำเลยซึ่งเป็นผู้ประกันด้วยถึงแก่ความตายในระหว่างพิจารณาและศาลจำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยนั้น สัญญาประกันเป็นอันสิ้นสุดลง ศาลต้องคืนหลักประกันตามมาตรา 118 ข้อพิพาทว่าผู้ใดมีสิทธิรับหลักประกันที่คืนนั้นเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนพิจารณาคดีอาญา

   เมื่อจำเลยที่ 4 ซึ่งเป็นผู้วางหลักประกันด้วยถึงแก่ความตายและศาลจำหน่ายคดีเฉพาะตัว สัญญาประกันสิ้นสุดลง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าต้องคืนหลักประกันตามมาตรา 118 และข้อพิพาทระหว่างผู้จัดการมรดกกับผู้อ้างเป็นทายาทเป็นส่วนหนึ่งของคดีอาญา

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 703/2537 (1994)

   เมื่อผู้ประกันทำสัญญาประกันตัวผู้ต้องหาในชั้นสอบสวน การที่ผู้เสียหายถอนคำร้องทุกข์ในคดีความผิดต่อส่วนตัวในภายหลัง ไม่เป็นเหตุให้ผู้ประกันพ้นจากความรับผิดตามสัญญาประกันโดยลำพัง จึงมิใช่เหตุที่ต้องคืนหลักประกันตามมาตรา 118

   ผู้ประกันอ้างว่าการถอนคำร้องทุกข์ในคดีความผิดต่อส่วนตัวทำให้ตนหมดความผูกพันและต้องคืนหลักประกัน ศาลฎีกาไม่เห็นด้วย โดยวินิจฉัยว่าผู้ประกันยังคงรับผิดตามสัญญาประกันแม้มีการถอนคำร้องทุกข์

3. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 10072/2558 (2015)

   เมื่อรัฐยังมีสิทธิบังคับคดีตามสัญญาประกันที่ผิดนัดแก่ผู้ประกันอยู่ จึงไม่มีเหตุที่จะคืนหลักประกันแก่ผู้ประกันตามมาตรา 118 การคืนหลักประกันใช้เฉพาะกรณีที่ความรับผิดตามสัญญาประกันสิ้นไปจริง

   ศาลฎีกาพิพากษากลับคำสั่งที่ให้คืนหลักประกัน โดยวินิจฉัยว่าเมื่อรัฐยังบังคับเอาค่าปรับจากผู้ประกันได้ จึงไม่มีเหตุคืนหลักประกันตามมาตรา 118

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา