มาตรา 33: การรวมพิจารณาคดีเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 21329/2556 (2013)

   ไม่มีกฎหมายจำกัดอำนาจของพนักงานอัยการมิให้ฟ้องคดีอาญาที่ผู้เสียหายได้ฟ้องจำเลยไว้แล้ว ทั้งมาตรา ๓๓ ก็บัญญัติถึงการพิจารณาคดีซึ่งพนักงานอัยการและผู้เสียหายต่างฟ้องคดีอาญาเรื่องเดียวกัน ฟ้องของพนักงานอัยการที่ยื่นภายหลังจึงไม่เป็นฟ้องซ้อน แต่ในส่วนของผู้เสียหายนั้นต่างออกไป การที่ผู้เสียหายซึ่งฟ้องคดีไว้ก่อนแล้วยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการ โดยถือเอาคำฟ้องของพนักงานอัยการเป็นคำฟ้องของตนเอง เมื่อศาลอนุญาตย่อมมีผลเท่ากับผู้เสียหายฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ด้วย จึงมีสถานะเสมือนหนึ่งเป็นการฟ้องซ้อนกับคดีที่ตนฟ้องไว้ก่อน ไม่ชอบด้วย ป.วิ.พ. มาตรา ๑๗๓ วรรคสอง (๑) ประกอบมาตรา ๑๕ การที่ศาลชั้นต้นอนุญาตให้เข้าร่วมเป็นโจทก์จึงไม่ชอบ

   ผู้เสียหายฟ้องจำเลยไว้ก่อน ต่อมาพนักงานอัยการฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ในเรื่องเดียวกัน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าฟ้องของพนักงานอัยการไม่เป็นฟ้องซ้อน เพราะไม่มีกฎหมายจำกัดอำนาจพนักงานอัยการ และมาตรา ๓๓ ซึ่งให้ศาลสั่งรวมพิจารณาคดีที่พนักงานอัยการและผู้เสียหายต่างฟ้องเรื่องเดียวกันในศาลชั้นต้นเดียวกันหรือต่างศาลกัน แสดงว่าทั้งสองฝ่ายต่างฟ้องได้ แต่การที่ผู้เสียหายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ในคดีนี้ โดยถือเอาคำฟ้องของพนักงานอัยการเป็นคำฟ้องของตน เมื่อศาลชั้นต้นอนุญาต ย่อมมีผลเท่ากับผู้เสียหายฟ้องจำเลยซ้อนกับคดีที่ตนฟ้องไว้ก่อน อันไม่ชอบด้วย ป.วิ.พ. มาตรา ๑๗๓ วรรคสอง (๑) ประกอบ ป.วิ.อ. มาตรา ๑๕ ศาลฎีกาจึงเพิกถอนคำสั่งที่อนุญาตให้เข้าร่วมเป็นโจทก์

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3131/2562 (2019)

   ผู้เสียหายที่ยื่นฟ้องคดีอาญาเรื่องเดียวกันต่อสองศาลในลักษณะฟ้องซ้อน ไม่เข้าหลักเกณฑ์มาตรา 33 และต้องห้าม เพราะเป็นการฟ้องซ้อนที่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งซึ่งนำมาใช้โดยมาตรา 15

   โจทก์ผู้เสียหายสิบสี่คนยื่นฟ้องคดีอาญาเรื่องเดียวกันต่อสองศาลในลักษณะฟ้องซ้อนสองคดี ศาลวินิจฉัยว่าไม่เข้าหลักเกณฑ์มาตรา 33 และเป็นฟ้องซ้อนที่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 173 วรรคสอง (1) ประกอบมาตรา 15

3. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5461/2534 (1991)

   การรวมพิจารณาตามมาตรา 33 เป็นเพียงเพื่อความสะดวกรวดเร็วในการพิจารณา และไม่ทำให้โจทก์หลุดพ้นจากหน้าที่ในกระบวนพิจารณาของตน เช่น หน้าที่มาศาลตามมาตรา 166

   แม้ศาลชั้นต้นจะสั่งรวมพิจารณาคดีของโจทก์ที่ 1 ที่ 2 เข้ากับคดีของโจทก์ที่ 3 แต่ศาลวินิจฉัยว่าการรวมพิจารณาเป็นเพียงเพื่อความสะดวกรวดเร็ว หาทำให้โจทก์ที่ 1 ที่ 2 หลุดพ้นจากหน้าที่มาศาลตามมาตรา 166 ไม่ การไม่มาตามนัดโดยไม่แจ้งเหตุจึงอาจทำให้ถูกยกฟ้องได้

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา