มาตรา 150 ทวิ: ความผิดฐานกระทำต่อศพหรือที่เกิดเหตุ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 10278/2555 (2012)

   การลากศพออกไปที่ถนนสาธารณะห่างจากบ้านประมาณสามสิบเมตร แม้สถานที่นั้นจะไม่อาจปิดบังการตายได้ ก็เป็นการกระทำเพื่อปิดบังเหตุแห่งการตายและเพื่ออำพรางคดีของตนเอง ศาลฎีกาพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดในข้อหานี้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 199 และประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 150 ทวิ วรรคสอง ด้วย การย้ายศพและการกระทำใด ๆ แก่สภาพแวดล้อมในบริเวณที่พบศพเพื่ออำพรางคดีเป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ซึ่งศาลชั้นต้นลงโทษตามมาตรา 150 ทวิ วรรคสอง อันเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90

   จำเลยลากศพไปที่ถนนสาธารณะห่างจากบ้านประมาณสามสิบเมตร และให้การรับสารภาพในข้อหานี้มาตั้งแต่ต้น ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 199 และประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 150 ทวิ วรรคสอง เป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามมาตรา 150 ทวิ วรรคสอง อันเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ศาลอุทธรณ์ภาค 4 พิพากษายกฟ้องในความผิดฐานนี้ ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย โดยวินิจฉัยว่าแม้สถานที่นั้นจะไม่อาจปิดบังการตายได้ การกระทำก็เป็นไปเพื่อปิดบังเหตุแห่งการตายและอำพรางคดีของจำเลยเอง จึงพิพากษาแก้ให้จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 199 และมาตรา 150 ทวิ วรรคสอง ด้วย

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 20377/2555 (2012)

   การร่วมกันเก็บกวาดเศษกระจกและเศษชิ้นส่วนของรถจักรยานยนต์ที่ตกอยู่ในที่เกิดเหตุ และนำรถจักรยานยนต์ไปทิ้งลงในคลองชลประทาน โดยมีเจตนาอันเดียวกันคือเพื่อช่วยเหลือผู้อื่นมิให้ต้องรับโทษ และกระทำในคราวเดียวกันต่อเนื่องกัน เป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษฐานร่วมกันเพื่อจะช่วยเหลือผู้อื่นมิให้ต้องรับโทษ ทำให้เสียหาย ทำลาย ซ่อนเร้น เอาไปเสีย หรือทำให้สูญหายซึ่งพยานหลักฐาน ตาม ป.อ. มาตรา 184 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตาม ป.อ. มาตรา 90

   จำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 ร่วมกันเก็บกวาดเศษกระจกและเศษชิ้นส่วนของรถจักรยานยนต์คันที่ผู้ตายขับซึ่งเฉี่ยวชนกับรถไถนาที่จำเลยที่ 1 ขับ และจำเลยที่ 2 นำรถจักรยานยนต์ไปทิ้งลงในคลองชลประทาน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเป็นการกระทำด้วยเจตนาอันเดียวกันเพื่อช่วยเหลือจำเลยที่ 1 มิให้ต้องรับโทษ และกระทำในคราวเดียวกันต่อเนื่องกัน จึงเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ต้องลงโทษตาม ป.อ. มาตรา 184 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามมาตรา 90 เป็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยที่ศาลฎีกายกขึ้นวินิจฉัยและแก้ไขเองได้ และเป็นเหตุอยู่ในส่วนลักษณะคดี จึงพิพากษาตลอดไปถึงจำเลยที่ 4 ซึ่งมิได้ฎีกาด้วย

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา