มาตรา 85: การค้นตัวและยึดของกลางเป็นพยานหลักฐาน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 814/2565 (2022)

   เจ้าพนักงานที่มีอำนาจกักยึดของอันเกี่ยวด้วยการกระทำความผิด (ในคดีนี้คือเจ้าพนักงานศุลกากร) กักยึดของกลางไว้ได้จนกว่าคดีอาญาถึงที่สุด ตามมาตรา 85 วรรคสาม

   ศาลรับรองอำนาจของเจ้าพนักงานศุลกากรในการกักยึดสินค้าพิพาทที่นำเข้าไว้จนกว่าคดีอาญาถึงที่สุด โดยอ้างมาตรา 85 วรรคสาม ว่าด้วยการเก็บรักษาของกลางที่ยึดไว้

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1856/2568 (2025)

   เมื่อโจทก์ฟ้องหน่วยงานของรัฐให้รับผิดในผลแห่งละเมิดที่เจ้าหน้าที่ของตนได้กระทำในการปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา 5 วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 ย่อมไม่อาจนำอายุความเรื่องละเมิดตามมาตรา 448 วรรคหนึ่ง แห่ง ป.พ.พ. มาปรับใช้ได้ เพราะบทดังกล่าวใช้บังคับแก่กรณีผู้เสียหายฟ้องผู้กระทำละเมิดหรือผู้ร่วมรับผิดกับผู้กระทำละเมิด และเมื่อพระราชบัญญัติดังกล่าวมิได้กำหนดอายุความไว้เป็นการเฉพาะ จึงต้องนำอายุความสิบปีตามมาตรา 193/30 มาใช้บังคับ โดยเริ่มนับแต่ขณะที่อาจบังคับสิทธิเรียกร้องได้เป็นต้นไปตามมาตรา 193/12 ในกรณีที่อ้างว่ามิได้คืนรถที่ยึดไว้ เวลาดังกล่าวคือวันที่คดีอาญาถึงที่สุด อันเป็นเวลาที่หน้าที่คืนรถของเจ้าพนักงานตามมาตรา 85 เกิดขึ้น

   โจทก์ฟ้องหน่วยงานของรัฐให้รับผิดในผลแห่งการกระทำของเจ้าหน้าที่เกี่ยวกับรถยนต์ที่ยึดไว้แล้วมิได้คืน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าการฟ้องหน่วยงานของรัฐตามมาตรา 5 วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 ไม่อาจนำอายุความละเมิดหนึ่งปีตามมาตรา 448 วรรคหนึ่ง มาปรับใช้ได้ เพราะบทดังกล่าวใช้แก่กรณีผู้เสียหายฟ้องผู้กระทำละเมิดหรือผู้ร่วมรับผิด เมื่อพระราชบัญญัตินั้นมิได้กำหนดอายุความไว้เป็นการเฉพาะ จึงต้องนำอายุความสิบปีตามมาตรา 193/30 มาใช้บังคับ โดยเริ่มนับแต่ขณะที่อาจบังคับสิทธิเรียกร้องได้ตามมาตรา 193/12 คือวันที่คดีอาญาถึงที่สุด อันเป็นเวลาที่หน้าที่คืนรถของเจ้าพนักงานตามมาตรา 85 เกิดขึ้น ส่วนข้อที่ว่ามีการตั้งคณะกรรมการและมีมติให้คืนรถนั้น เป็นข้อเท็จจริงที่ศาลกล่าวถึงเป็นความเป็นมา มิใช่หลักที่ศาลวางไว้เกี่ยวกับวิธีที่เจ้าพนักงานต้องปฏิบัติตามมาตรา 85

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา