มาตรา 49: สั่งคืนของกลางแม้ไม่มีคำฟ้องคดีแพ่ง

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3034/2565 (2022)

   ของกลางที่มิใช่ทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำความผิดริบไม่ได้ ต้องคืนแก่เจ้าของตามมาตรา 49 ประกอบมาตรา 186 (9) และศาลยกขึ้นวินิจฉัยได้เอง

   ศาลวินิจฉัยว่าเอกสาร ซีล คีม และสิ่งของที่เกี่ยวข้องมิใช่ทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำความผิด จึงริบไม่ได้ ต้องคืนแก่เจ้าของตามมาตรา 49 ประกอบมาตรา 186 (9) และเป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกายกขึ้นวินิจฉัยได้เองแม้ไม่มีคู่ความฝ่ายใดฎีกา ตามมาตรา 195 วรรคสอง ประกอบมาตรา 225

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4319/2562 (2019)

   โทรศัพท์เคลื่อนที่ที่ไม่ปรากฏว่าใช้ในการกระทำผิดริบไม่ได้ ต้องคืนแก่เจ้าของตามมาตรา 49 ประกอบมาตรา 186 (9) ศาลฎีกาแก้ไขให้ถูกต้องได้เอง

   เมื่อฟังไม่ได้ว่าจำเลยร่วมกระทำความผิด โทรศัพท์เคลื่อนที่จึงมิใช่ทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำผิด ริบไม่ได้ ต้องคืนแก่เจ้าของตามมาตรา 49 ประกอบมาตรา 186 (9) และพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดียาเสพติด เป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกายกขึ้นวินิจฉัยและแก้ไขได้เอง

3. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4796/2561 (2018)

   เมื่อฟังได้ว่าจำเลยมิได้ร่วมกระทำความผิด ศาลอุทธรณ์มีอำนาจสั่งคืนของกลางแก่เจ้าของได้ตามมาตรา 49 ประกอบมาตรา 186 (9), 215

   เมื่อฟังข้อเท็จจริงโดยปราศจากข้อสงสัยว่าจำเลยมิได้ร่วมกระทำความผิด ศาลวินิจฉัยว่าศาลอุทธรณ์มีอำนาจสั่งคืนโทรศัพท์เคลื่อนที่และรถจักรยานยนต์ของกลางแก่จำเลยได้ตามมาตรา 49 ประกอบมาตรา 186 (9), 215 และเป็นปัญหาความสงบเรียบร้อยที่ศาลยกขึ้นวินิจฉัยได้เอง

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา