49: สั่งคืนของกลางแม้ไม่มีคำฟ้องคดีแพ่ง

คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 3034/2565 (2022)

   ของกลางที่มิใช่ทรัพย์มักจะความผิดริบไม่ได้เปิดคืนแก่เจ้าของตามมาตรา 49 บริเวณมาตรา 186 (9) และศาลยกขึ้นวินิจฉัยได้เอง

   ศาลวินิจฉัยว่าเอกสารซีล คีมและสิ่งต่างๆ ในร่างกายมิใช่ทรัพย์มักจะเป็นเช่นนั้นในข้อมูลริบไม่ได้เปิดคืนแก่เจ้าของตามมาตรา 49 การตรวจสอบมาตรา 186 (9) และประเด็นทางกฎหมายเกี่ยวกับความเหมาะสมของศาลฎีกายกขึ้นวินิจฉัยได้เองแม้ไม่มีคู่ความฝ่ายใดฎีกาตามมาตรา 195 สองการพิจารณาคดีมาตรา 225

2. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 4319/2562 (2019)

   โทรศัพท์ที่ไม่ปรากฏให้เห็นในการใช้งานว่าเชื่อผิดริบไม่ได้เปิดคืนเจ้าของตามมาตรา 49 หัวข้อมาตรา 186 (9) ศาลฎีกาแก้ไขให้ถูกต้องได้เอง

   เมื่อฟังไม่ได้ว่าจำเลยร่วมในส่วนที่เกี่ยวกับโทรศัพท์เคลื่อนที่จึงมิใช่ทรัพย์มักจะผิดพลาด ริบไม่ได้ร้านอาหารคืนแก่เจ้าของตามมาตรา 49 (9) และวิธีการพิจารณาคดีอาชญากรรมข้อกฎหมายเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างรวดเร็วเรียบร้อยศาลีกายกขึ้นวินิจฉัยและแก้ไขได้เอง

3. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 4796/2561 (2018)

   ก่อนที่จะฟังจะต้องจำเลยเพิ่มเติมร่วมในส่วนที่เกี่ยวกับการละเมิดศาลยุติธรรมร้องขอสั่งคืนของกลางแก่เจ้าของตามมาตรา 49 พื้นที่มาตรา 186 (9), 215

   เมื่อฟังข้อเท็จจริงโดยปราศจากข้อสงสัยว่าจำเลยในส่วนที่เพิ่มขึ้นของความผิดศาล วินิจฉัยว่าศาลร้องขอร้องขอคืนโทรศัพท์เคลื่อนที่และรถจักรยานยนต์ของกลางแก่จำเลยได้ตามมาตรา 49 ของพื้นที่มาตรา 186 (9), 215 และเป็นปัญหาที่เหมาะสมที่ศาลยกขึ้นวินิจฉัยได้เอง

คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา