มาตรา 208: การสืบพยานเพิ่มเติมและการย้อนสำนวน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2802/2567 (2024)

   ตามมาตรา 208 (1) ศาลอุทธรณ์อาจสั่งให้ศาลชั้นต้นสืบพยานเพิ่มเติม ในคดีนี้คือว่าปืนแบลงค์กันของกลางเป็นอาวุธปืนหรือสิ่งเทียมอาวุธปืน และเมื่อศาลชั้นต้นไต่สวนเสร็จ ศาลชั้นสูงย่อมรับฟังพยานหลักฐานนั้นมาวินิจฉัยข้อกฎหมายได้

   ศาลอุทธรณ์สั่งให้ไต่สวนเพิ่มเติมว่าปืนแบลงค์กันของกลางเป็นอาวุธปืนตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนหรือไม่ ศาลฎีกาใช้ผลการไต่สวนของศาลชั้นต้นและความเห็นผู้เชี่ยวชาญมาวินิจฉัยว่าของกลางเป็นอาวุธปืนหรือสิ่งเทียมอาวุธปืนตามบทนิยาม

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4317/2567 (2024)

   แม้การที่ศาลไม่วินิจฉัยคำขอให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์จะไม่ชอบ แต่เมื่อมีข้อเท็จจริงปรากฏในสำนวนและเพียงพอที่จะวินิจฉัยได้เอง ศาลชั้นสูงไม่จำต้องย้อนสำนวนตามมาตรา 208 (2) ประกอบมาตรา 225 แต่วินิจฉัยประเด็นนั้นเองได้

   ศาลล่างไม่ได้วินิจฉัยคำขอให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ของโจทก์ อันไม่ชอบด้วยมาตรา 186 (9) เมื่อสำนวนมีข้อเท็จจริงเพียงพอ ศาลฎีกาจึงวินิจฉัยเองแทนการย้อนสำนวนตามมาตรา 208 (2) ประกอบมาตรา 225 โดยเห็นว่าจำเลยไม่มีสิทธิในทรัพย์นั้น

3. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 33/2568 (2025)

   อำนาจย้อนสำนวนตามมาตรา 208 (2) เป็นดุลพินิจ เพราะกฎหมายใช้คำว่าถ้าศาลอุทธรณ์เห็นเป็นการจำเป็น เท่านั้น มิได้บังคับให้ศาลชั้นสูงย้อนสำนวนทุกคดีที่กระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้นไม่ชอบ

   แม้กระบวนพิจารณาบางส่วนของศาลชั้นต้นไม่ชอบ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่ามาตรา 208 (2) ประกอบกฎหมายวิธีพิจารณาคดียาเสพติดให้อำนาจย้อนสำนวนแต่ไม่บังคับทุกคดี เพราะบทบัญญัติใช้ถ้อยคำเชิงดุลพินิจ เมื่อพิจารณาข้อเท็จจริงแล้วจึงไม่จำต้องย้อนสำนวน

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา