96: การค้นเวลากลางวันและข้อยกเว้น

คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาฎีกาที่ 4825/2553 (2010)

   การค้นบ้านไม่จำเป็นต้องหมายถึงค้นไม่เป็นข้อพิรุธหรือมิชอบในพฤติการสูญเสียต้องด้วยมาตรา 92 (4) พื้นที่มาตรา 96 (2)

   จำเลยไม่ต้องการการค้นบ้านในเวลากลางคืนโดยไม่ต้องแสดงถึงรูปลักษณ์ของค้นเป็นข้อพิรุธ ศาลเห็นว่าไม่เป็นเพราะพฤติการสูญเสียต้องด้วยมาตรา 92 (4) การลงโทษมาตรา 96 (2) และพิพากษายืนตามศาลยุติธรรม ฎีกาจำเลยข้อนี้ไม่ฟังขึ้น

2. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 6403/2545 (2002)

   นักวิจัยและผู้บริหารเริ่มในเวลาต่อมาและยังไม่เสร็จสิ้นเจ้าพนักงานตรวจค้นและผู้ตรวจสอบต่อไปตามมาตรา 96 (1)

   บันทึกประจำวันของเจ้าพนักงานลงมือตรวจค้นและเวลาในการตรวจสอบ 18.02 ตรวจสอบซึ่งยังคงตรวจสอบและหาข้อมูลเสร็จเรียบร้อย เห็นเจ้าพนักงานตรวจสอบและตรวจค้นต่อไปตามปกติตามมาตรา 96 (1)

3. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 7387/2543 (2000)

   ตรวจสอบการค้นในที่รโหฐานตามปกติต้องทำเวลาความเข้มข้นตามมาตรา 96 แต่การค้นกลางคืนโดยไม่มีเครื่องหมายอาจเข้าในเรื่องที่สำคัญเร่งด่วนเมื่อแพทย์อาจย้ายหรือทำลายอาหารและอาหารและขอทำเครื่องหมายทำให้เนิ่นช้า

   เจ้าพนักงานผู้บริหารร้านอาหารพร้อมเมทแอมเฟตามีน 95 เม็ดในเวลาเย็นใกล้มืดเพราะยาขนย้ายออกไปจนไปถึงและสถานีตำรวจอยู่ไกลจากอนุสาวรีย์การขอหมายกำหนดการให้เนิ่นิ่นช้าจนของกลางอาจเปิดประตูย้ายศาลเห็นว่าเข้าเยี่ยมชมให้ค้นได้โดยไม่มีเครื่องหมายวินิจฉัยมีเวลาสำรวจตามมาตรา 96

คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา