47: คดีแพ่งวินิจฉัยตามกฎหมายความรับผิดทางแพ่ง

คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 4317/2567 (2024)

   จำเลยที่จะยกเซอร์ไพรส์ฐานลักทรัพย์เพราะขาดความน่าเชื่อถือของศาลก็ยังต้องวินิจฉัยคำขอให้คืนต้องใช้ราคาทรัพย์ในคดีส่วนแพ่งตามมาตรา 47

   จำเลยถูกยกการพิจารณาคดีลักทรัพย์เพราะไม่ได้ความจำเป็นต้องให้ความสำคัญกับการร้องเรียน แต่การร้องขอความเป็นธรรม แต่การพิจารณาร้องขอให้คืนราคาสมุนไพร พิจารณาวินิจฉัยว่าตามมาตรา 47 คดีส่วนแพ่งต้องวินิจฉัยความสามารถในความรับผิดทางแพ่งและยกการพิจารณาเพื่อวินิจฉัยคำขอนั้นด้วยฐานการ

2. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 2232/2567 (2024)

   คดีคดีส่วนอาญาสามารถจำหน่ายออกจากสารบบความ คดีส่วนแพ่งยังดำเนินการตามกฏหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง และคำพิพากษาต้องเป็นไปตามกฎหมายความผิดแพ่งตามมาตรา 47 วรรคหนึ่ง

   หลังคดีส่วนอาญาถูกจำหน่ายตามมาตรา 39 (1) ศาลวินิจฉัยว่าคดีส่วนแพ่งยังต้องดำเนินการตามโมดูลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งและตามมาตรา 47 วรรคหนึ่งพิจารณาความสามารถรับผิดทางแพ่งโดยไม่ใช้คำนึงว่าจำเลยถูกลงโทษ สิทธิของโจทก์ร่วมที่จะได้ทรัพย์เรียกคืนราคาเป็นสิทธิในคดีส่วนแพ่งที่อัยการใช้อำนาจศาลตามมาตรา 43

3. คำพิพากษาฎีกาที่ 3664/2568 (2025)

   คดีส่วนแพ่งเป็นไปตามกฎหมายความรับผิดทางแพ่งในส่วนของคำนึงว่าจำเลยผิดหรือจำเลยที่ผิดสัญญาดังนั้นจึงคืนเงินแม้คดีอาญาจะยกฟ้อง

   โดยในส่วนของมาตรา 47 วรรคหนึ่งศาลวินิจฉัยว่าแม้คดีอาญาจะถูกยกฟ้องแต่จำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญาเพราะไม่ส่งมอบสินค้าหลังรับเงิน 135,000 บาท ระบบยังต้องคืนเงินจำนวนดังกล่าวในโจทก์ร่วมใหญ่ในความรับผิดทางแพ่ง

คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา