1: การใช้ถ้อยคำที่มีคำนิยาม

คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาฎีกาที่ 3225/2563 (2020)

   ตามมาตรา 1 บางครั้งการเขียนในบทบัญญัติขัดกับคำจำกัดความที่ยกเว้นคำจำกัดความนั้นคำว่าผู้มีอำนาจตามมาตรา 44/1 บันทึกการพิจารณาจากสิทธิเรียกค่าสินไหม ส่วนแพ่งมิใช่จากนิยามในมาตรา 2 (4)

   ศาลวินิจฉัยว่าสิทธิเรียกค่าสินไหมแทนตามมาตรา 44/1 ผู้มีสิทธิเรียกค่าสินไหมแทนซึ่งแตกต่างและขัดกับนิยามผู้มีอำนาจตามมาตรา 2 (4) การใช้หลักตามมาตรา 1 การปฏิบัติหน้าที่ของผู้มีสิทธิยื่นคำร้องขอร้องตามมาตรา 44/1 จึงต้องพิจารณาจากสิทธิเรียกร้องแพ่งมิใช่เป็นเพียงผู้ดำรงตำแหน่งทั่วไปของอาญา

2. คำพิพากษาฎีกาที่ 2412/2562 (2019)

   ส่วน 1 ให้มาตรา 44/1 ตั้งระบบผู้มีอำนาจส่วนใหญ่จากสิทธิเรียกร้องค่าสินไหมในส่วนของแพ่งได้และเมื่อพนักงานอัยการคุณสมบัติหรือราคาแทนผู้มักจะเรียกผู้มีอำนาจมักจะยื่นคำร้องแล้วเรียกอีกครั้งนั้นซ้ำอีกไม่ได้

   โดยอาศัยมาตรา 1 ศาลตีความชื่อผู้มีอำนาจตามมาตรา 44/1 หมายถึงผู้มีสิทธิเรียกค่าสินไหมในส่วนของแพ่งซึ่งต่างจากมาตรา 2 (4) รวมถึงเมื่อพนักงานอัยการได้เรียกทรัพย์สินหรือราคาแทนผู้มีอำนาจตามมาตรา 43 และมาตรา 44/1 วรรคสามแล้วผู้มักจะมักจะยื่นคำร้องเรียกนั้นอีกไม่ได้

3. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 5400/2560 (2017)

   ตามมาตรา 1 สิทธิเรียกค่าสินไหมทดแทนตามมาตรา 44/1 การพิจารณาจากสิทธิส่วนบุคคลแพ่ง มหาวิทยาลัยอาญา เช่น ผู้มีอำนาจโดยนิตินัยหรือผู้ปฏิบัติงานจัดการตามมาตรา 5 ถือว่าไม่ใช่สถิติชี้ขาดผู้ยื่นสิทธิเรียกร้องสิทธิร้องคำ

   ศาลวินิจฉัยว่าผู้มีอำนาจตามมาตรา 44/1 ขัดกับนิยามในมาตรา 2 (4) เอกสารรับรองตามนิยามเดียวกันตามมาตรา 1 ถือสิทธิ์เรียกค่าสินไหมนั่นก็ดูจากสิทธิแพ่งโดยยื่นคำร้องร้องของมิใช่เป็นสมาชิกอาญาเช่นผู้มีอำนาจโดยนิตินัยหรือผู้ดำเนินการแทนตามมาตรา 5

คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา