ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
มาตรา 119 ทวิ: อุทธรณ์คำสั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราว
ตัวบทกฎหมาย
ในกรณีที่ศาลสั่งไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราว
ผู้ร้องขอมีสิทธิยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งนั้นได้ ดังต่อไปนี้(๑)
คำสั่งของศาลชั้นต้น ให้อุทธรณ์ไปยังศาลอุทธรณ์(๒)
คำสั่งของศาลอุทธรณ์ ให้อุทธรณ์ไปยังศาลฎีกา
ให้ศาลชั้นต้นที่รับคำร้องอุทธรณ์คำสั่งรีบส่งคำร้องดังกล่าวพร้อมด้วยสำนวนความ
หรือสำเนาสำนวนความเท่าที่จำเป็นไปยังศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกา แล้วแต่กรณี เพื่อพิจารณา และมีคำสั่งโดยเร็ว
คำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวยืนตามศาลชั้นต้นให้เป็นที่สุด แต่ทั้งนี้ ไม่ตัดสิทธิที่จะยื่นคำร้องให้ปล่อยชั่วคราวใหม่
คำแปลภาษาอังกฤษ
ในกรณีที่ศาลสั่งไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราว ผู้ร้องขอมีสิทธิยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งนั้นได้ ดังต่อไปนี้ (๑) คำสั่งของศาลชั้นต้น ให้อุทธรณ์ไปยังศาลอุทธรณ์ (๒) คำสั่งของศาลอุทธรณ์ ให้อุทธรณ์ไปยังศาลฎีกา ให้ศาลชั้นต้นที่รับคำร้องอุทธรณ์คำสั่งรีบส่งคำร้องดังกล่าวพร้อมด้วยสำนวนความ หรือสำเนาสำนวนความเท่าที่จำเป็นไปยังศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกา แล้วแต่กรณี เพื่อพิจารณา และมีคำสั่งโดยเร็ว คำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวยืนตามศาลชั้นต้นให้เป็นที่สุด แต่ทั้งนี้ ไม่ตัดสิทธิที่จะยื่นคำร้องให้ปล่อยชั่วคราวใหม่
คำแปลนี้ยังไม่ได้ตรวจสอบโดยสำนักงาน โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุของสำนักงาน
บทบัญญัตินี้อยู่ในหมวด 3 ปล่อยชั่วคราว กำหนดลำดับการอุทธรณ์คำสั่งไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราว จากศาลชั้นต้นไปศาลอุทธรณ์ และจากศาลอุทธรณ์ไปศาลฎีกา และกำหนดให้ศาลที่รับคำร้องรีบส่งสำนวนไปพิจารณาโดยเร็ว สะท้อนความเร่งด่วนของเรื่องการควบคุมตัว หลักความเป็นที่สุดในวรรคท้ายใช้เฉพาะกรณีศาลอุทธรณ์ยืนตามคำสั่งไม่อนุญาต และยังคงสงวนสิทธิยื่นคำร้องใหม่ได้เสมอ
ความสำคัญในทางปฏิบัติ
หากถูกปฏิเสธการปล่อยชั่วคราว อย่าถือว่าสิ้นสุด ผู้ร้องมีสิทธิอุทธรณ์ขึ้นไปอีกชั้นหนึ่งได้ และศาลต้องพิจารณาโดยเร็วเพราะเกี่ยวกับเสรีภาพ แม้ศาลอุทธรณ์จะยืนตามคำสั่งไม่อนุญาตจนเป็นที่สุด มาตรา 119/2 ยังสงวนสิทธิให้ยื่นคำร้องขอปล่อยชั่วคราวใหม่ได้ เช่น เมื่อพฤติการณ์เปลี่ยนไปหรือมีหลักประกันที่ดีกว่าเดิม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 107/2537 (1994)
คำสั่งศาลชั้นต้นที่ให้เพิกถอนการปล่อยชั่วคราวถือเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาตามมาตรา 196 ซึ่งเป็นดุลพินิจของศาลชั้นต้นที่จะพิจารณาโดยอาศัยหลักเกณฑ์แห่งมาตรา 108 และไม่ถือว่าเป็นคำสั่งไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวตามมาตรา 119 ทวิ ช่องทางอุทธรณ์และหลักความเป็นที่สุดตามมาตรานั้นจึงไม่ใช้บังคับ
จำเลยโต้แย้งคำสั่งที่ให้เพิกถอนการปล่อยชั่วคราว ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าคำสั่งเช่นนั้นเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาตามมาตรา 196 ซึ่งเป็นดุลพินิจของศาลชั้นต้นที่จะพิจารณาโดยอาศัยหลักเกณฑ์แห่งมาตรา 108 และไม่ถือว่าเป็นคำสั่งไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวตามมาตรา 119 ทวิ มาตราดังกล่าวจึงไม่ใช้บังคับแก่กรณีนี้
คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา
มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 4 คดี (พ.ศ. 2531 ถึง 2545)
ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง
- คำพิพากษาฎีกาที่ 107/2537 (1994)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 55/2545 (2002)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1943/2531 (1988)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 2225/2531 (1988)
รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน
มักถูกอ้างถึงพร้อมกับ
มาตราที่ปรากฏร่วมกับมาตรานี้บ่อยที่สุดในคำพิพากษาเดียวกัน ตัวเลขคือจำนวนคดี
นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน ณ วันที่ 8 สิงหาคม 2569 จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ
คำถามที่พบบ่อย
อุทธรณ์คำสั่งที่ไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวได้หรือไม่
ได้ ตามมาตรา 119/2 คำสั่งไม่อนุญาตของศาลชั้นต้นอุทธรณ์ไปยังศาลอุทธรณ์ และคำสั่งของศาลอุทธรณ์อุทธรณ์ไปยังศาลฎีกาได้
ถ้าศาลอุทธรณ์ยืนตามคำสั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราว ถือว่าสิ้นสุดหรือไม่
คำสั่งเป็นที่สุดในชั้นนั้น แต่มาตรา 119/2 สงวนสิทธิให้ยื่นคำร้องขอปล่อยชั่วคราวใหม่ได้
ศาลต้องพิจารณาอุทธรณ์เรื่องปล่อยชั่วคราวเร็วเพียงใด
ศาลชั้นต้นต้องรีบส่งคำร้องพร้อมสำนวนไปยังศาลสูง และศาลสูงต้องพิจารณาและมีคำสั่งโดยเร็ว เพราะเป็นเรื่องการควบคุมตัว
คู่มือที่เกี่ยวข้องบน ThaiLawOnline
วิธีอ้างอิงมาตรานี้
-
อ้างอิงแบบทั่วไป
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119 ทวิ -
อ้างอิงแบบวิชาการ
Criminal Procedure Code (Thailand), s. 119 bis. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-119-2/ (accessed 12 ตุลาคม 2026). -
อ้างอิงแบบไทย
ป.วิ.อ. มาตรา 119 ทวิ -
ลิงก์ถาวร
https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-119-2/ -
โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น
<blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-119-2/"><p>ในกรณีที่ศาลสั่งไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราว ผู้ร้องขอมีสิทธิยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งนั้นได้ ดังต่อไปนี้ (๑) คำสั่งของศาลชั้นต้น ให้อุทธรณ์ไปยังศาลอุทธรณ์ (๒) คำสั่งของศาลอุทธรณ์ ให้อุทธรณ์ไปยังศาลฎีกา ให้ศาลชั้นต้นที่รับคำร้องอุทธรณ์คำสั่งรีบส่งคำร้องดังกล่าวพร้อมด้วยสำนวนความ หรือสำเนาสำนวนความเท่าที่จำเป็นไปยังศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกา แล้วแต่กรณี เพื่อพิจารณา และมีคำสั่งโดยเร็ว คำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวยืนตามศาลชั้นต้นให้เป็นที่สุด แต่ทั้งนี้ ไม่ตัดสิทธิที่จะยื่นคำร้องให้ปล่อยชั่วคราวใหม่</p><footer>ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119 ทวิ <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-criminal-procedure-code/section-119-2/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>
ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา