232: ห้ามโจทก์อ้างจำเลยเป็นพยาน

คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 1362/2561 (2018)

   โดยปกติตามมาตรา 232 ที่ห้ามโจทก์อ้างจำเลยเป็นในกรณีที่ใช้เฉพาะจำเลยในคดีเดียวกันซึ่งอาจเป็นคำเบิกความของจำเลยที่ถือเป็นคดีอื่น ๆ ที่ไม่เปิดเผย

   ศาลวินิจฉัยว่ามาตรา 232 ส่วนใหญ่จำเลยในคดีเดียวกันเท่านั้น ห้ามโจทก์นำคำความของจำเลยที่ให้ความคุ้มครองคดีแพ่งและคดีอาญาอื่น ๆ ที่สามารถใช้เป็นคำเบิกความเดิมมาวินิจฉัยจึงชอบด้วยกฎหมาย

2. คำพิพากษาฎีกาที่ 1164/2547 (2004)

   ส่วน 232 โหดร้ายโจทก์อ้างเฉพาะจำเลยในคดีเดียวกันผู้มีอำนาจแยกในคดีเดียวกันอาจถูกกล่าวหาว่าเป็นโจทก์ได้

   ฝ่ายจำเลยว่าการอ้างผู้ถูกตรวจสอบแยกในความผิดปลอมเอกสารเดียวกันเป็นกรณีโจทก์ขัดมาตรา 232 ศาลวินิจฉัยว่าเห็นได้ชัดว่าใช้เฉพาะจำเลยในคดีเดียวกันผู้มีอำนาจสอบสวนเป็นอีกคดีหนึ่งที่โจทก์ทำหน้าที่ชอบชอบ

3. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 12569/2555 (2012)

   ผู้แยกส่วนอ้างว่าอ้างว่าเป็นโจทก์ได้โดยไม่ขัดมาตรา 232 แต่คำที่ปรักปรำจำเลยเป็นคำซัดทอดให้กับผู้ชมด้วยตามมาตรา 227/1

   ศาลวินิจฉัยว่าโจทก์อ้างว่าเป็นความผิดหลักที่ผิดคำสั่งแยกส่วนอย่างเป็นทางการเป็นกรณีนี้ได้ขัดมาตรา 232 แต่คำพูดของบุคคลนั้นที่ปรักปรำจำเลยในความผิดรับของโจรเป็นคำซัดทอดที่ผู้ชมติดตามตามมาตรา 227/1

คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา