รีวิวโดย วิชุฑา อัตตะมัธคอน, LL.M., ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพทนายความ 3149/2556 จาก ThaiLawOnline ซึ่งเป็นบริษัทกฎหมายในประเทศไทยที่ให้บริการด้านกฎหมายแก่ชาวต่างชาติมาตั้งแต่ปี 2006.
บันทึกการปรับปรุง
- 2 พฤศจิกายน 2569: Added the statute box with Thai, English and French text and checked the page against the official text
ตรวจสอบล่าสุด: 25 กันยายน 2569 อ่านเทียบกับตัวบทภาษาไทยของพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 4 (บทนิยามคำว่าเจ้าบ้าน) มาตรา 38 และมาตรา 77 และตรวจสอบในระบบกลางทางกฎหมายของรัฐบาลแล้วว่า ไม่มีฉบับใดของพระราชบัญญัตินี้ที่บันทึกไว้ซึ่งเปลี่ยนโทษปรับตามมาตรา 77 เป็นค่าปรับตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการปรับเป็นพินัย พ.ศ. 2565 สิ่งที่ไม่ได้ตรวจสอบในการทบทวนครั้งนี้: ระเบียบของอธิบดีว่าด้วยวิธีการยื่นแจ้ง (ช่องทางออนไลน์และทางไปรษณีย์) รายการเอกสาร และแนวปฏิบัติในการบังคับใช้ที่อธิบายไว้ ซึ่งแตกต่างกันไปตามแต่ละสำนักงาน ตรวจสอบซ้ำเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม 2569: อ่านมาตรา 38 ในภาษาไทยอีกครั้ง (24 ชั่วโมง สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองในพื้นที่ หรือสถานีตำรวจหากไม่มีสำนักงานดังกล่าว กองตรวจคนเข้าเมืองในกรุงเทพฯ และการยื่นแจ้งตามระเบียบของอธิบดี) ไม่มีการแก้ไขใดๆ.
ตม.30 หมายเหตุแจ้งที่ยื่นเมื่อชาวต่างชาติที่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาอยู่ในประเทศไทยชั่วคราวมาพักอาศัยที่ที่อยู่ใดแห่งหนึ่ง มาตรา 38 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมืองของไทย พ.ศ. 2522 (1979) และบังคับใช้กับผู้ที่รับผู้ที่เข้ามาพักอาศัยในประเทศไทยชั่วคราว โดยมีผู้รับผิดชอบคือเจ้าของบ้าน ผู้เช่า หรือผู้ครอบครองบ้าน หรือผู้จัดการโรงแรม โดยกฎหมายกำหนดเจ้าของบ้านว่าคือหัวหน้าครอบครัวที่ดำรงตำแหน่งอยู่ ไม่ว่าจะเป็นเจ้าของบ้าน เช่าบ้าน หรือมีสถานะอื่นใดก็ตาม (มาตรา 4) ดังนั้น ผู้เช่าที่รับผู้ที่เข้ามาพักอาศัยในบ้านของตน ไม่ว่าจะเป็นผู้เช่าต่างชาติก็ตาม สามารถเป็นผู้ต้องยื่นแบบฟอร์ม TM30 ได้เช่นกัน โดยสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองมักจะขอสำเนาใบเสร็จ TM30 เมื่อผู้ที่เข้ามาพักอาศัยในบ้านของตนเป็นชาวต่างชาติ การต่อวีซ่า, ใบอนุญาตทำงาน หรือ รายงานตัว 90 วัน (ตม.47).
สารบัญ
กรอบกฎหมาย
ภาระผูกพันดังกล่าวถูกกำหนดไว้ในมาตรา 38 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) สำหรับรายละเอียดเกี่ยวกับการบังคับใช้ การผ่อนปรน และการแก้ไขข้อกำหนดดังกล่าวระหว่างปี ค.ศ. 2018 ถึง 2020 โปรดดูคำอธิบายโดยละเอียดของเราเกี่ยวกับ ประวัติความเป็นมาและการพัฒนาของกฎระเบียบของ TM30.
ความรับผิดชอบของเจ้าของบ้าน
หน้าที่นี้อยู่กับเจ้าของบ้าน ผู้เช่าหรือผู้ครอบครองที่อยู่อาศัย หรือผู้จัดการโรงแรม (มาตรา 38) โดยหน้าที่นี้จะใช้บังคับเฉพาะเมื่อชาวต่างชาติได้รับอนุญาตให้พักอาศัยในราชอาณาจักรเป็นระยะเวลาชั่วคราว ถิ่นที่อยู่ถาวร อยู่ภายนอกกลุ่มนั้น; ในกลุ่มนั้น ประเภทของวีซ่าไม่ส่งผลอะไรเลย การปรับเงินจะตกอยู่กับผู้ที่ต้องรับผิดชอบการแจ้งเตือน นั่นคือเจ้าของบ้านโดยปกติ แต่สำหรับกรณีที่ผู้เช่าเป็นเจ้าของบ้านที่รับตัวชาวต่างชาติเข้าพัก.
ไทม์ไลน์การรายงาน
การแจ้ง TM30 ต้องทำภายใน 24 ชั่วโมงนับแต่คนต่างชาติเดินทางมาถึงที่พัก ซึ่งใช้ทั้งกับผู้ที่มาถึงใหม่และผู้พักอาศัยที่กลับมาหลังเดินทางไปต่างประเทศ การแจ้งต้องทำต่อสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองในพื้นที่ หรือต่อสถานีตำรวจท้องที่หากในพื้นที่นั้นไม่มีสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง ส่วนในกรุงเทพฯ ให้แจ้งต่อกองตรวจคนเข้าเมือง (มาตรา 38).
กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับหน้านี้
English
Section 38 Immigration Act B.E. 2522
Full text
A house master, an owner or occupier of a dwelling, or a hotel manager who receives as a resident an alien permitted to stay in the Kingdom temporarily must notify the competent official at the immigration office located in the locality of the house, dwelling or hotel within 24 hours from the time the alien takes up residence. If no immigration office is located in that locality, the notification shall be made to a police officer at the local police station. Where the house, dwelling or hotel in which the alien resides under paragraph one is located in the Bangkok Metropolitan area, the notification shall be made to the competent official at the Immigration Division. Notification under paragraphs one and two shall be in accordance with rules prescribed by the Director-General.
ThaiLawOnline translation
Section 77 Immigration Act B.E. 2522
Full text
A person who fails to comply with section 38 shall be liable to a fine of not more than 2,000 baht, but if that person is a hotel manager, to a fine of from 2,000 baht to 10,000 baht.
ThaiLawOnline translation
Section 4 Immigration Act B.E. 2522
Full text
In this Act: "Alien" means a natural person who does not have Thai nationality. "Conveyance" means a vehicle or draught animal, or any other thing that may carry a person from one place to another. "Owner of a conveyance" includes the owner's agent, the hirer, the hirer's agent, the possessor or the possessor's agent of the conveyance, as the case may be. "Person in charge of a conveyance" means the master of a vessel or the person responsible for controlling the conveyance. "Crew of a conveyance" means a person holding a regular position or duty, or regularly working, on the conveyance and, for the purposes of this Act, includes a person in charge of a conveyance who drives it without a crew. "Passenger" means a person travelling by conveyance in any case whatsoever, other than the person in charge of the conveyance and its crew. "Immigrant" means an alien who enters the Kingdom. "Immigration doctor" means a doctor appointed by the Director-General to perform duties under this Act. "Householder" means a person who is the head occupying a house, as owner, hirer or in any other capacity, under the law on civil registration. "Dwelling" means a place used as a residence, such as a house, shed, boat or raft in which people live, and includes the grounds of the place used as a residence, whether fenced or not, under the Criminal Code. "Hotel" means every kind of place established to receive remuneration for travellers or persons wishing to find a temporary dwelling or lodging, under the law on hotels. "Hotel manager" means a person who controls or manages a hotel under the law on hotels. "Board" means the Immigration Board. "Competent official" means an official appointed by the Minister to perform duties under this Act. "Director-General" means the Director-General of the Police Department. "Minister" means the Minister in charge of the execution of this Act.
ThaiLawOnline translation
Section 37 Immigration Act B.E. 2522
Full text
An alien permitted to stay in the Kingdom temporarily must comply with the following: (1) not engage in an occupation or work for hire, unless permitted under the law on foreign business or the law on the management of alien employment; (2) reside at the place notified to the competent official, except that where there is reasonable cause preventing residence at the notified place, the alien shall notify the competent official of the change of residence within 24 hours from the time of taking up residence; (3) notify a police officer at the local police station where the alien resides within 24 hours from the time of moving, in case of a change of residence, and if the new residence is in a different locality from the original local police station, the alien must also notify a police officer at the local police station of the new residence within 24 hours from the time of arrival; (4) if travelling to any province and staying in that province for more than 24 hours, notify a police officer at the local police station within 48 hours from the time of arrival; (5) if staying in the Kingdom for more than 90 days, notify the competent official at the Immigration Division in writing of the alien's place of residence without delay upon completing the 90-day period, and do the same every 90 days thereafter. In a locality where an immigration office is located, the notification may be made to the competent official at that immigration office. Whether (3) and (4) shall not apply to any case under section 34, and on what conditions, shall be as the Director-General prescribes. A notification under this section may be made by the alien in person or in writing to the competent official, in accordance with rules prescribed by the Director-General.
ThaiLawOnline translation
ไทย
มาตรา 38 พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522
ข้อความเต็ม
เจ้าบ้าน เจ้าของหรือผู้ครอบครองเคหสถาน หรือผู้จัดการโรงแรมซึ่งรับคนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเข้าพักอาศัย จะต้องแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ ที่ทำการตรวจคนเข้าเมืองซึ่งตั้งอยู่ในท้องที่ที่บ้าน เคหสถาน หรือโรงแรมนั้นตั้งอยู่ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่คนต่างด้าวเข้าพักอาศัย ถ้าท้องที่ใดไม่มีที่ทำการตรวจคนเข้าเมืองตั้งอยู่ให้แจ้งต่อเจ้าพนักงานตำรวจ ณ สถานีตำรวจท้องที่นั้น ในกรณีที่บ้าน เคหสถาน หรือโรงแรมที่คนต่างด้าวเข้าพักอาศัยตามวรรคหนึ่งตั้งอยู่ในเขตท้องที่กรุงเทพมหานคร ให้แจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ กองตรวจคนเข้าเมือง การแจ้งตามวรรคหนึ่งและวรรคสองให้เป็นไปตามระเบียบที่อธิบดีกำหนด
ตรงตามข้อความในราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (Verbatim from the Royal Gazette / Office of the Council of State)
มาตรา 77 พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522
ข้อความเต็ม
ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๓๘ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองพันบาท แต่ถ้าผู้นั้นเป็นผู้จัดการโรงแรม ต้องระวางโทษปรับตั้งแต่สองพันบาทถึงหนึ่งหมื่นบาท
ตรงตามข้อความในราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (Verbatim from the Royal Gazette / Office of the Council of State)
มาตรา 4 พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522
ข้อความเต็ม
ในพระราชบัญญัตินี้ “คนต่างด้าว” หมายความว่า บุคคลธรรมดาซึ่งไม่มีสัญชาติไทย “พาหนะ” หมายความว่า ยานพาหนะหรือสัตว์พาหนะ หรือสิ่งอื่นใดที่อาจนำบุคคลจากที่แห่งหนึ่งไปยังอีกแห่งหนึ่ง “เจ้าของพาหนะ” หมายความรวมถึงตัวแทนเจ้าของ ผู้เช่า ตัวแทนผู้เช่า ผู้ครอบครอง หรือตัวแทนผู้ครอบครองพาหนะ แล้วแต่กรณี “ผู้ควบคุมพาหนะ” หมายความว่า นายเรือหรือผู้รับผิดชอบในการควบคุมพาหนะ “คนประจำพาหนะ” หมายความว่า ผู้ซึ่งมีตำแหน่งหน้าที่ประจำหรือทำงานประจำพาหนะ และเพื่อประโยชน์แห่งพระราชบัญญัตินี้ ให้หมายความรวมถึงผู้ควบคุมพาหนะซึ่งขับขี่พาหนะโดยไม่มีคนประจำพาหนะ “คนโดยสาร” หมายความว่า ผู้ซึ่งเดินทางโดยพาหนะไม่ว่าในกรณีใด ๆ นอกจากผู้ควบคุมพาหนะและคนประจำพาหนะ “คนเข้าเมือง” หมายความว่า คนต่างด้าวซึ่งเข้ามาในราชอาณาจักร “แพทย์ตรวจคนเข้าเมือง” หมายความว่า แพทย์ซึ่งอธิบดีแต่งตั้งเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ “เจ้าบ้าน” หมายความว่า ผู้ซึ่งเป็นหัวหน้าครอบครองบ้าน ในฐานะเป็นเจ้าของผู้เช่า หรือในฐานะอื่นใด ตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร “เคหสถาน” หมายความว่า ที่ซึ่งใช้เป็นที่อยู่อาศัย เช่น เรือน โรง เรือ หรือแพซึ่งคนอยู่อาศัย และให้หมายความรวมถึงบริเวณของที่ซึ่งใช้เป็นที่อยู่อาศัยนั้นด้วย จะมีรั้วล้อมหรือไม่ก็ตาม ตามประมวลกฎหมายอาญา “โรงแรม” หมายความว่า บรรดาสถานที่ทุกชนิดที่จัดตั้งขึ้นเพื่อรับสินจ้างสำหรับคนเดินทางหรือบุคคลที่ประสงค์จะหาที่อยู่หรือที่พักชั่วคราว ตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรม “ผู้จัดการโรงแรม” หมายความว่า บุคคลผู้ควบคุมหรือจัดการโรงแรมตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรม “คณะกรรมการ” หมายความว่า คณะกรรมการพิจารณาคนเข้าเมือง “พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ “อธิบดี” หมายความว่า อธิบดีกรมตำรวจ “รัฐมนตรี” หมายความว่า รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
ตรงตามข้อความในราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (Verbatim from the Royal Gazette / Office of the Council of State)
มาตรา 37 พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522
ข้อความเต็ม
คนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราว ต้องปฏิบัติดังต่อไปนี้ (๑) ไม่ประกอบอาชีพหรือรับจ้างทำงาน เว้นแต่จะได้รับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวหรือกฎหมายว่าด้วยการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว (๒) พักอาศัย ณ ที่ที่ได้แจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ เว้นแต่ในกรณีที่มีเหตุผลสมควรไม่สามารถพักอาศัย ณ ที่ที่ได้แจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ให้แจ้งการเปลี่ยนที่พักอาศัยต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่เข้าพักอาศัย (๓) แจ้งต่อเจ้าพนักงานตำรวจ ณ สถานีตำรวจท้องที่ที่คนต่างด้าวผู้นั้นพักอาศัยภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่ย้ายไป ในกรณีเปลี่ยนที่พักอาศัย และถ้าที่พักอาศัยใหม่อยู่ต่างท้องที่กับสถานีตำรวจท้องที่เดิม คนต่างด้าวผู้นั้นต้องแจ้งต่อเจ้าพนักงานตำรวจ ณ สถานีตำรวจท้องที่ที่ไปพักอาศัยใหม่ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่ไปถึงด้วย (๔) ถ้าเดินทางไปจังหวัดใดและอยู่ในจังหวัดนั้นเกินยี่สิบสี่ชั่วโมง ให้คนต่างด้าวผู้นั้นแจ้งต่อเจ้าพนักงานตำรวจ ณ สถานีตำรวจท้องที่ภายในสี่สิบแปดชั่วโมงนับแต่เวลาที่ไปถึง (๕) ถ้าอยู่ในราชอาณาจักรเกินเก้าสิบวัน คนต่างด้าวผู้นั้นต้องมีหนังสือแจ้งให้พนักงานเจ้าหน้าที่ ณ กองตรวจคนเข้าเมืองทราบถึงที่พักอาศัยของตนโดยมิชักช้าเมื่อครบระยะเก้าสิบวัน และต่อไปให้กระทำเช่นเดียวกันทุกระยะเก้าสิบวัน ถ้าท้องที่ใดมีที่ทำการตรวจคนเข้าเมืองตั้งอยู่ จะแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ ที่ทำการตรวจคนเข้าเมืองแห่งนั้นก็ได้ ความใน (๓) และ (๔) จะมิให้ใช้บังคับแก่กรณีใดตามมาตรา ๓๔ โดยเงื่อนไขอย่างใด ให้เป็นไปตามที่อธิบดีกำหนด การแจ้งตามมาตรานี้ คนต่างด้าวอาจไปแจ้งด้วยตนเองหรือมีหนังสือแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ก็ได้ ทั้งนี้ ตามระเบียบที่อธิบดีกำหนด
ตรงตามข้อความในราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (Verbatim from the Royal Gazette / Office of the Council of State)
Français
Article 38 Immigration Act B.E. 2522
Le chef de maison, le propriétaire ou occupant du logement, ou le gérant d'hôtel qui héberge un étranger en séjour temporaire doit le déclarer sous 24 heures au bureau d'immigration local, à défaut à la police locale, et à Bangkok à la Division de l'immigration.
résumé non officiel
Article 77 Immigration Act B.E. 2522
Le manquement à l'article 38 est puni d'une amende d'au plus 2 000 bahts ; pour un gérant d'hôtel, de 2 000 à 10 000 bahts.
résumé non officiel
Article 4 Immigration Act B.E. 2522
Définitions : étranger (personne physique sans nationalité thaïe), véhicule, propriétaire du véhicule (incluant locataire, possesseur et mandataires), commandant, équipage, passager, immigrant (étranger entrant au Royaume), médecin de l'immigration, chef de maison, habitation, hôtel, gérant d'hôtel, Commission, agent compétent, Directeur général (de la Police), Ministre.
résumé non officiel
Article 37 Immigration Act B.E. 2522
L'étranger en séjour temporaire ne peut travailler sans autorisation, doit résider à l'adresse déclarée, signaler tout changement sous 24 heures, tout séjour de plus de 24 heures dans une province sous 48 heures, et déclarer sa résidence tous les 90 jours, en personne ou par écrit.
résumé non officiel
แหล่งที่มา
- Immigration Act B.E. 2522, เรียกดูเมื่อ 31 ตุลาคม 2569
เอกสารที่ต้องใช้
เอกสารสำหรับผู้เช่า
ผู้เช่าชาวต่างชาติจะต้องแสดงสำเนาหนังสือเดินทางแก่ผู้ให้เช่า ซึ่งรวมถึง:
- หน้าข้อมูลส่วนบุคคล
- หน้าข้อมูลวีซ่าปัจจุบัน
- ตราประทับเข้าล่าสุด
- ส่วนขยายก่อนหน้า (ถ้ามี)
เอกสารสำหรับเจ้าของบ้าน
เจ้าของทรัพย์สินต้องรวบรวมข้อมูลดังต่อไปนี้:
- แบบฟอร์มใบสมัคร TM30 ที่กรอกครบถ้วน
- สำเนาบัตรประจำตัวประชาชนหรือหนังสือเดินทางของเจ้าของบ้าน
- สำเนาสมุดทะเบียนบ้าน
- สำเนาสัญญาเช่า
- เอกสารแสดงกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สิน
วิธีการส่งผลงาน
การลงทะเบียนออนไลน์
สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองมีระบบ TM30 ออนไลน์ที่ช่วยให้การแจ้งของเจ้าของบ้านที่คุ้นเคยกับเทคโนโลยีเป็นไปอย่างสะดวก ระบบนี้ต้องตั้งค่าบัญชีครั้งแรกพร้อมการยืนยันข้อมูลที่พัก และช่วยให้จัดการผู้เช่าต่างชาติหลายรายได้อย่างต่อเนื่อง.
การลงทะเบียนด้วยตนเอง
สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองในพื้นที่ดำเนินการรับแจ้ง TM30 ภายในวันเดียวกัน วิธีนี้ทำให้ได้รับการยืนยันและใบรับแจ้งทันทีสำหรับเก็บไว้เป็นหลักฐานของผู้เช่า.
การลงทะเบียนไปรษณีย์
การส่งเอกสารทางไปรษณีย์เป็นทางเลือกสำหรับเจ้าของที่ดินที่อยู่ห่างไกล การประมวลผลใช้เวลานานกว่าและมีความเสี่ยงที่การล่าช้าของจดหมายอาจส่งผลต่อการปฏิบัติตามกำหนดเวลา.
คำถามที่พบบ่อย
ใครต้องยื่นแบบฟอร์มแจ้งการเสียภาษี TM30?
เจ้าของบ้าน หรือผู้ครอบครองที่อยู่อาศัย หรือผู้จัดการโรงแรมที่รับผู้ที่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาอยู่ในประเทศไทยเป็นระยะเวลาหนึ่ง (มาตรา 38) ผู้เช่าที่เป็นเจ้าของบ้านและรับผู้เข้าพักจากต่างประเทศอาจเป็นผู้ที่ต้องยื่นคำร้อง.
ต้องยื่นคำขอ TM30 ภายในกี่วัน และที่ไหน
ภายใน 24 ชั่วโมงนับจากวันที่ชาวต่างชาติเดินทางมาถึงที่พัก การแจ้งดังกล่าวจะส่งไปยังสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองในพื้นที่นั้น หรือไปยังสถานีตำรวจท้องที่ที่มีสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองอยู่ โดยในกรุงเทพฯ จะส่งไปยังแผนกตรวจคนเข้าเมือง.
ค่าปรับสำหรับกรณีไม่ยื่นแบบ TM30 คือเท่าไร?
ตามมาตรา 77 ผู้เป็นเจ้าของบ้าน หรือผู้ครอบครองบ้านที่ละเมิดมาตรา 38 จะต้องรับโทษปรับไม่เกิน 2,000 บาท ส่วนผู้จัดการโรงแรมจะถูกปรับไม่เกิน 2,000 ถึง 10,000 บาท.
TM30 มีผลบังคับใช้กับชาวต่างชาติที่มีสิทธิ์พำนักถาวรหรือไม่
ไม่ ไม่ การบังคับใช้กฎหมายนี้มีผลเฉพาะเมื่อชาวต่างชาติได้รับอนุญาตให้พักอาศัยในราชอาณาจักรเป็นระยะเวลาหนึ่ง ดังนั้น ชาวต่างชาติที่ถือสัญชาติถาวรจึงอยู่นอกเหนือกฎหมายดังกล่าว ในกลุ่มนี้ ประเภทของวีซ่าไม่ส่งผลใดๆ.
การปฏิบัติตามกฎระเบียบและบทลงโทษ
ระดับการบังคับใช้กฎหมาย
มาตรการบังคับใช้ TM30 แตกต่างกันไปตามสถานที่และเงื่อนไข กรุงเทพฯ และพื้นที่ท่องเที่ยวหลักมักบังคับใช้มาตรการนี้เข้มงวดกว่าในพื้นที่ชนบท เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองอาจขอดูใบรับแจ้ง TM30 ในระหว่างการต่ออายุวีซ่าและขั้นตอนอื่นๆ.
โครงสร้างบทลงโทษ
โทษถูกกำหนดโดย มาตรา 77 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 (1979) เจ้าบ้าน เจ้าของ หรือผู้ครอบครองเคหสถานที่ไม่ปฏิบัติตามมาตรา 38 ต้องระวางโทษ ปรับ ของ ไม่เกิน 2,000 บาท. เมื่อผู้รับผิดชอบเป็น ผู้จัดการโรงแรม, ค่าปรับคือ ตั้งแต่ 2,000 ถึง 10,000 บาท. ในกรณีแรกไม่มีข้อกำหนดขั้นต่ำตามกฎหมาย ดังนั้นจำนวนเงินจึงถูกกำหนดอยู่ภายในเพดานดังกล่าว ค่าปรับจะถูกกำหนดให้แก่ผู้ที่มีหน้าที่ต้องแจ้ง ซึ่งไม่ใช่ผู้เข้าพักชาวต่างชาติโดยตรง แต่การไม่ปฏิบัติตามก็ยังอาจส่งผลกระทบต่อขั้นตอนด้านการตรวจคนเข้าเมืองของผู้เช่าและการยื่นขอวีซ่าในอนาคตได้.
ข่าวสารกฎหมายไทย ฟรีทางอีเมล
อัปเดตข่าวสารเป็นภาษาอังกฤษที่เข้าใจง่ายเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของกฎหมายไทยที่ส่งผลกระทบต่อชาวต่างชาติ: อสังหาริมทรัพย์, วีซ่า, การสมรส, ธุรกิจ และพินัยกรรม จดหมายข่าวสั้นเพียงฉบับเดียวต่อเดือน จากสำนักงานกฎหมายที่ดำเนินงานมาตั้งแต่ปี 2549 ไม่มีการส่งสแปม ยกเลิกรับได้ทุกเมื่อ.