Reciprocal usufruct agreement and a claim for registration ข้อตกลงสิทธิเก็บกินต่างตอบแทนกับสิทธิฟ้องให้จดทะเบียน
⚖️ Key Takeaway ⚖️ ประเด็นสำคัญ
The particular reciprocal agreement gave the plaintiff an enforceable personal claim against the original contracting owner. Registration would complete the intended usufruct as a real right. The digest expressly limits the registration claim to the period before the defendant transferred the land and buildings to another person.
ข้อตกลงพิเศษอย่างสัญญาต่างตอบแทนนี้ก่อบุคคลสิทธิให้โจทก์เรียกร้องต่อจำเลยผู้เป็นคู่กรณีเดิมได้ เมื่อจดทะเบียนแล้วสิทธิเก็บกินจึงจะบริบูรณ์เป็นทรัพยสิทธิตามเจตนาของคู่กรณี ย่อคำพิพากษาระบุให้ฟ้องบังคับจดทะเบียนได้ตราบใดที่จำเลยยังไม่ได้โอนที่ดินและสิ่งปลูกสร้างแก่บุคคลอื่น
Executive Summary บทสรุปผู้บริหาร
Supporting source: Department of Lands publication เอกสารอ้างอิงประกอบ: เอกสารเผยแพร่ของกรมที่ดิน
Court's Holding (Ratio Decidendi) คำวินิจฉัยของศาล (หลักกฎหมาย)
The particular reciprocal agreement gave the plaintiff an enforceable personal claim against the original contracting owner. Registration would complete the intended usufruct as a real right. The digest expressly limits the registration claim to the period before the defendant transferred the land and buildings to another person.
ข้อตกลงพิเศษอย่างสัญญาต่างตอบแทนนี้ก่อบุคคลสิทธิให้โจทก์เรียกร้องต่อจำเลยผู้เป็นคู่กรณีเดิมได้ เมื่อจดทะเบียนแล้วสิทธิเก็บกินจึงจะบริบูรณ์เป็นทรัพยสิทธิตามเจตนาของคู่กรณี ย่อคำพิพากษาระบุให้ฟ้องบังคับจดทะเบียนได้ตราบใดที่จำเลยยังไม่ได้โอนที่ดินและสิ่งปลูกสร้างแก่บุคคลอื่น
Code Sections Referenced มาตราที่อ้างอิง
💡 What This Means for You 💡 สิ่งที่หมายถึงสำหรับคุณ
Disclaimer: The English translations provided on this website are unofficial and for informational purposes only. The authoritative text of Thai statutes is in the Thai language as published in the Royal Thai Government Gazette (Ratchakitchanubeksa). This content does not constitute legal advice. For specific legal questions, consult a qualified Thai attorney.
Copyright © 2026 ThaiLaw Online Co. Ltd. The Thai statutory text (ตัวบทกฎหมาย) and the original Thai-language Supreme Court (Dika) decisions are in the public domain as published in the Royal Thai Government Gazette (ราชกิจจานุเบกษา) pursuant to Section 7 of the Copyright Act B.E. 2537 (1994). All other content, including English translations, Supreme Court (Dika) decision summaries, legal annotations, cross-references, commentary, and editorial analysis, is the copyrighted intellectual property of ThaiLawOnline and its editors, Sebastien H. Brousseau (LL.B.) and Wichuda Atthatmethakon (LL.M.). Unauthorized reproduction or distribution is prohibited.
ข้อสงวนสิทธิ์: คำแปลภาษาอังกฤษที่ให้ไว้ในเว็บไซต์นี้เป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการและมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ข้อมูลเท่านั้น ตัวบทกฎหมายที่เป็นทางการคือภาษาไทยตามที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เนื้อหานี้ไม่ถือเป็นคำแนะนำทางกฎหมาย สำหรับคำถามทางกฎหมายเฉพาะ กรุณาปรึกษาทนายความไทยที่มีคุณสมบัติ
ลิขสิทธิ์ © 2026 บริษัท ไทยลอว์ ออนไลน์ จำกัด ตัวบทกฎหมายภาษาไทยและคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับภาษาไทยดั้งเดิมเป็นสาธารณสมบัติ ตามที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 เนื้อหาอื่นทั้งหมด ได้แก่ คำแปลภาษาอังกฤษ บทสรุปคำพิพากษาศาลฎีกา คำอธิบายกฎหมาย การอ้างอิงข้าม ข้อวิจารณ์ และบทวิเคราะห์ทางบรรณาธิการ เป็นทรัพย์สินทางปัญญาอันมีลิขสิทธิ์ของ ThaiLawOnline และบรรณาธิการ เซบาสเตียง อ็อง บรูโซ (LL.B.) และ วิชุดา อรรถเมธากร (LL.M.) ห้ามทำซ้ำหรือเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาต