Thailand Immigration: Visas, Work Permits &amp; Residency Guides

Section 37 Immigration Act B.E. 2522

Full text

An alien permitted to stay in the Kingdom temporarily must comply with the following: (1) not engage in an occupation or work for hire, unless permitted under the law on foreign business or the law on the management of alien employment; (2) reside at the place notified to the competent official, except that where there is reasonable cause preventing residence at the notified place, the alien shall notify the competent official of the change of residence within 24 hours from the time of taking up residence; (3) notify a police officer at the local police station where the alien resides within 24 hours from the time of moving, in case of a change of residence, and if the new residence is in a different locality from the original local police station, the alien must also notify a police officer at the local police station of the new residence within 24 hours from the time of arrival; (4) if travelling to any province and staying in that province for more than 24 hours, notify a police officer at the local police station within 48 hours from the time of arrival; (5) if staying in the Kingdom for more than 90 days, notify the competent official at the Immigration Division in writing of the alien's place of residence without delay upon completing the 90-day period, and do the same every 90 days thereafter. In a locality where an immigration office is located, the notification may be made to the competent official at that immigration office. Whether (3) and (4) shall not apply to any case under section 34, and on what conditions, shall be as the Director-General prescribes. A notification under this section may be made by the alien in person or in writing to the competent official, in accordance with rules prescribed by the Director-General.

ThaiLawOnline translation

Section 38 Immigration Act B.E. 2522

Full text

A house master, an owner or occupier of a dwelling, or a hotel manager who receives as a resident an alien permitted to stay in the Kingdom temporarily must notify the competent official at the immigration office located in the locality of the house, dwelling or hotel within 24 hours from the time the alien takes up residence. If no immigration office is located in that locality, the notification shall be made to a police officer at the local police station. Where the house, dwelling or hotel in which the alien resides under paragraph one is located in the Bangkok Metropolitan area, the notification shall be made to the competent official at the Immigration Division. Notification under paragraphs one and two shall be in accordance with rules prescribed by the Director-General.

ThaiLawOnline translation

Section 35 Immigration Act B.E. 2522

Full text

In the case of an alien entering the Kingdom temporarily under section 34, the Director-General, or a competent official assigned by the Director-General, may permit the alien to stay in the Kingdom subject to any conditions. The period of permitted stay in the Kingdom shall be set as follows: (1) not more than 30 days, for cases under section 34 (4), (8) and (9); (2) not more than 90 days, for cases under section 34 (3); (3) not more than 1 year, for cases under section 34 (5), (10), (11), (12), (13), (14) and (15); (4) not more than 2 years, for cases under section 34 (6); (5) for the period necessary, for cases under section 34 (1) and (2); (6) for the period the Board of Investment considers appropriate, for cases under section 34 (7). Where an alien has a necessary reason to stay in the Kingdom beyond the periods set in (1), (2), (3) and (4), the Director-General shall consider permitting a further stay of not more than 1 year at a time and, having given permission, shall report it with reasons to the Committee for information within 7 days from the date of permission. For each application for permission to stay temporarily in the Kingdom further, the alien shall file an application in the prescribed form and pay the fee prescribed in ministerial regulations. While awaiting the order, the alien may remain in the Kingdom in the meantime.

ThaiLawOnline translation

Section 34 Immigration Act B.E. 2522

Full text

An alien who may enter the Kingdom temporarily must enter for the following purposes: (1) performing diplomatic or consular duties; (2) performing official government duties; (3) tourism; (4) sports; (5) business; (6) investment approved by the relevant ministries, sub-ministries and departments; (7) investment or other activities relating to investment, subject to the law on investment promotion; (8) transit through the Kingdom; (9) acting as the person in charge of, or as crew of, a conveyance arriving at a port, station or locality in the Kingdom; (10) study or observation visits; (11) performing mass media duties; (12) religious missionary work approved by the relevant ministries, sub-ministries and departments; (13) scientific research or training and teaching in a research institution or educational institution in the Kingdom; (14) performing work as a skilled craftsman or expert; (15) other purposes prescribed in ministerial regulations.

ThaiLawOnline translation

Section 40 Immigration Act B.E. 2522

Full text

Subject to sections 42, 43 and 51, the Minister, with the approval of the Council of Ministers, has the power to prescribe by notification in the Government Gazette the number of aliens who may have residence in the Kingdom each year, but not exceeding 100 persons per country per year, and for stateless persons not exceeding 50 persons per year. For the purpose of prescribing the number of aliens, all the colonies of one country together, or each realm having its own government, shall be treated as one country.

ThaiLawOnline translation

Section 41 Immigration Act B.E. 2522

Full text

An alien may not enter to have residence in the Kingdom unless permitted by the Committee with the approval of the Minister, within the number notified by the Minister under section 40, and after having received a certificate of residence under section 47. So that the entry of aliens to have residence in the Kingdom is of the greatest possible benefit to the country, the Committee shall prescribe rules on the qualifications of aliens applying to enter to have residence in the Kingdom, having regard to the income, assets, knowledge and professional ability of the alien and the alien's family status with a person of Thai nationality, conditions relating to national security, or other appropriate conditions, to be used as the rules and conditions for considering permission for aliens to enter to have residence in the Kingdom. An alien may apply for permission either before travelling to the Kingdom or after having been permitted to stay in the Kingdom temporarily. For the purposes of this Act, the Committee has the power to prescribe rules under which aliens who entered the Kingdom temporarily in any case under section 34 may file an application to have residence in the Kingdom. An alien permitted to have residence in the Kingdom before travelling to the Kingdom shall have residence in the Kingdom only upon having travelled to the Kingdom, filed particulars and passed the inspection of the competent official under section 18 paragraph two, not being a person prohibited under sections 12 and 44, and having received a certificate of residence under section 47. While applying for the certificate of residence, that alien may stay in the Kingdom in the meantime.

ThaiLawOnline translation

Section 7 Emergency Decree on Managing the Work of Foreigners B.E. 2560

Full text

The Minister, with the approval of the Committee, may by notification prescribe any work as work prohibited to aliens, and the prohibition may be absolute or subject to any conditions. In prescribing under paragraph one, regard shall be had to national security, the employment and professional opportunities of Thai people, the promotion of Thai wisdom and identity, and the need for foreign labour necessary for the development of the country, together with the commitments or obligations of Thailand on a reciprocal basis.

ThaiLawOnline translation

ไทย

มาตรา 39 พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522

ข้อความเต็ม

คนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราว หากเดินทางออกไปนอกราชอาณาจักร ให้ถือว่าการได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวดังกล่าวเป็นอันสิ้นสุด แต่ถ้าก่อนเดินทางออกไปนอกราชอาณาจักร ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ให้กลับเข้ามาในราชอาณาจักรได้อีก และคนต่างด้าวนั้นได้กลับเข้ามาในราชอาณาจักรโดยไม่เป็นผู้ต้องห้ามตามมาตรา ๑๒ ถ้าระยะเวลาที่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรยังมีเหลืออยู่ ให้อยู่ในราชอาณาจักรต่อไปได้เท่าระยะเวลาที่ยังเหลืออยู่นั้น การขออนุญาตเพื่อกลับเข้ามาในราชอาณาจักรอีก ให้คนต่างด้าวยื่นคำขอตามแบบและเสียค่าธรรมเนียมตามอัตราและหลักเกณฑ์ที่กำหนดในกฎกระทรวง

ตรงตามข้อความในราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (Verbatim from the Royal Gazette / Office of the Council of State)

มาตรา 37 พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522

ข้อความเต็ม

คนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราว ต้องปฏิบัติดังต่อไปนี้ (๑) ไม่ประกอบอาชีพหรือรับจ้างทำงาน เว้นแต่จะได้รับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวหรือกฎหมายว่าด้วยการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว (๒) พักอาศัย ณ ที่ที่ได้แจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ เว้นแต่ในกรณีที่มีเหตุผลสมควรไม่สามารถพักอาศัย ณ ที่ที่ได้แจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ให้แจ้งการเปลี่ยนที่พักอาศัยต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่เข้าพักอาศัย (๓) แจ้งต่อเจ้าพนักงานตำรวจ ณ สถานีตำรวจท้องที่ที่คนต่างด้าวผู้นั้นพักอาศัยภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่ย้ายไป ในกรณีเปลี่ยนที่พักอาศัย และถ้าที่พักอาศัยใหม่อยู่ต่างท้องที่กับสถานีตำรวจท้องที่เดิม คนต่างด้าวผู้นั้นต้องแจ้งต่อเจ้าพนักงานตำรวจ ณ สถานีตำรวจท้องที่ที่ไปพักอาศัยใหม่ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่ไปถึงด้วย (๔) ถ้าเดินทางไปจังหวัดใดและอยู่ในจังหวัดนั้นเกินยี่สิบสี่ชั่วโมง ให้คนต่างด้าวผู้นั้นแจ้งต่อเจ้าพนักงานตำรวจ ณ สถานีตำรวจท้องที่ภายในสี่สิบแปดชั่วโมงนับแต่เวลาที่ไปถึง (๕) ถ้าอยู่ในราชอาณาจักรเกินเก้าสิบวัน คนต่างด้าวผู้นั้นต้องมีหนังสือแจ้งให้พนักงานเจ้าหน้าที่ ณ กองตรวจคนเข้าเมืองทราบถึงที่พักอาศัยของตนโดยมิชักช้าเมื่อครบระยะเก้าสิบวัน และต่อไปให้กระทำเช่นเดียวกันทุกระยะเก้าสิบวัน ถ้าท้องที่ใดมีที่ทำการตรวจคนเข้าเมืองตั้งอยู่ จะแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ ที่ทำการตรวจคนเข้าเมืองแห่งนั้นก็ได้ ความใน (๓) และ (๔) จะมิให้ใช้บังคับแก่กรณีใดตามมาตรา ๓๔ โดยเงื่อนไขอย่างใด ให้เป็นไปตามที่อธิบดีกำหนด การแจ้งตามมาตรานี้ คนต่างด้าวอาจไปแจ้งด้วยตนเองหรือมีหนังสือแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ก็ได้ ทั้งนี้ ตามระเบียบที่อธิบดีกำหนด

มาตรา 38 พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522

ข้อความเต็ม

เจ้าบ้าน เจ้าของหรือผู้ครอบครองเคหสถาน หรือผู้จัดการโรงแรมซึ่งรับคนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเข้าพักอาศัย จะต้องแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ ที่ทำการตรวจคนเข้าเมืองซึ่งตั้งอยู่ในท้องที่ที่บ้าน เคหสถาน หรือโรงแรมนั้นตั้งอยู่ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่คนต่างด้าวเข้าพักอาศัย ถ้าท้องที่ใดไม่มีที่ทำการตรวจคนเข้าเมืองตั้งอยู่ให้แจ้งต่อเจ้าพนักงานตำรวจ ณ สถานีตำรวจท้องที่นั้น ในกรณีที่บ้าน เคหสถาน หรือโรงแรมที่คนต่างด้าวเข้าพักอาศัยตามวรรคหนึ่งตั้งอยู่ในเขตท้องที่กรุงเทพมหานคร ให้แจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ กองตรวจคนเข้าเมือง การแจ้งตามวรรคหนึ่งและวรรคสองให้เป็นไปตามระเบียบที่อธิบดีกำหนด

มาตรา 35 พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522

ข้อความเต็ม

คนต่างด้าวซึ่งเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวตามมาตรา ๓๔ อธิบดีหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งอธิบดีมอบหมายจะอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรภายใต้เงื่อนไขใด ๆ ก็ได้ ระยะเวลาที่จะอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรให้กำหนดดังนี้ (๑) ไม่เกินสามสิบวัน สำหรับกรณีตามมาตรา ๓๔ (๔) (๘) และ (๙) (๒) ไม่เกินเก้าสิบวัน สำหรับกรณีตามมาตรา ๓๔ (๓) (๓) ไม่เกินหนึ่งปี สำหรับกรณีตามมาตรา ๓๔ (๕) (๑๐) (๑๑) (๑๒) (๑๓) (๑๔) และ (๑๕) (๔) ไม่เกินสองปี สำหรับกรณีตามมาตรา ๓๔ (๖) (๕) ตามกำหนดระยะเวลาตามความจำเป็น สำหรับกรณีตาม มาตรา ๓๔ (๑) และ (๒) (๖) ตามกำหนดระยะเวลาที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนพิจารณาเห็นสมควรสำหรับกรณีตามมาตรา ๓๔ (๗) ในกรณีที่คนต่างด้าวมีเหตุจำเป็นจะต้องอยู่ในราชอาณาจักรเกินระยะเวลาที่กำหนดใน (๑) (๒) (๓) และ (๔) ให้อธิบดีเป็นผู้พิจารณาอนุญาตให้อยู่ต่อไปได้ครั้งละไม่เกินหนึ่งปี และเมื่อได้อนุญาตแล้วให้รายงานต่อคณะกรรมการเพื่อทราบพร้อมด้วยเหตุผลภายในเจ็ดวันนับแต่วันอนุญาต การขออนุญาตเพื่ออยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวต่อไปแต่ละครั้ง ให้คนต่างด้าวยื่นคำขอตามแบบและเสียค่าธรรมเนียมตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ในระหว่างรอฟังคำสั่งให้คนต่างด้าวผู้นั้นอยู่ในราชอาณาจักรไปพลางก่อนได้

มาตรา 34 พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522

ข้อความเต็ม

คนต่างด้าวซึ่งจะเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวได้จะต้องเข้ามาเพื่อการดังต่อไปนี้ (๑) การปฏิบัติหน้าที่ทางทูตหรือกงสุล (๒) การปฏิบัติหน้าที่ทางราชการ (๓) การท่องเที่ยว (๔) การเล่นกีฬา (๕) ธุรกิจ (๖) การลงทุนที่ได้รับความเห็นชอบจากกระทรวงทบวงกรมที่เกี่ยวข้อง (๗) การลงทุนหรือการอื่นที่เกี่ยวกับการลงทุนภายใต้บังคับกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการลงทุน (๘) การเดินทางผ่านราชอาณาจักร (๙) การเป็นผู้ควบคุมพาหนะหรือคนประจำพาหนะที่เข้ามายังท่าสถานี หรือท้องที่ในราชอาณาจักร (๑๐) การศึกษาหรือดูงาน (๑๑) การปฏิบัติหน้าที่สื่อมวลชน (๑๒) การเผยแพร่ศาสนาที่ได้รับความเห็นชอบจากกระทรวงทบวงกรมที่เกี่ยวข้อง (๑๓) การค้นคว้าทางวิทยาศาสตร์หรือฝึกสอนในสถาบันการค้นคว้าหรือสถาบันการศึกษาในราชอาณาจักร (๑๔) การปฏิบัติงานด้านช่างฝีมือหรือผู้เชี่ยวชาญ (๑๕) การอื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

มาตรา 40 พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522

ข้อความเต็ม

ภายใต้บังคับมาตรา ๔๒ มาตรา ๔๓ และมาตรา ๕๑ ให้รัฐมนตรีโดยอนุมัติคณะรัฐมนตรีมีอำนาจประกาศในราชกิจจานุเบกษากำหนดจำนวนคนต่างด้าว ซึ่งจะมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรเป็นรายปี แต่มิให้เกินประเทศละหนึ่งร้อยคนต่อปี และสำหรับคนไร้สัญชาติมิให้เกินห้าสิบคนต่อปี เพื่อประโยชน์แห่งการกำหนดจำนวนคนต่างด้าว บรรดาอาณานิคมของประเทศหนึ่งรวมกันหรือแต่ละอาณาจักรซึ่งมีการปกครองของตนเองให้ถือเป็นประเทศหนึ่ง

มาตรา 41 พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522

ข้อความเต็ม

คนต่างด้าวจะเข้ามามีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรมิได้ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการและด้วยความเห็นชอบของรัฐมนตรี ทั้งนี้ ภายในจำนวนที่รัฐมนตรีประกาศตามมาตรา ๔๐ และได้รับใบสำคัญถิ่นที่อยู่ตามมาตรา ๔๗ แล้ว เพื่อให้การเข้ามามีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรของคนต่างด้าวเป็นไปเพื่อประโยชน์ของประเทศให้มากที่สุด ให้คณะกรรมการกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับคุณสมบัติของคนต่างด้าวซึ่งขอเข้ามามีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรโดยคำนึงถึง รายได้ สินทรัพย์ ความรู้ ความสามารถในด้านวิชาชีพ และฐานะในครอบครัวของคนต่างด้าวดังกล่าวกับบุคคลซึ่งมีสัญชาติไทย เงื่อนไขเกี่ยวกับความมั่นคงของชาติ หรือเงื่อนไขอื่นตามความเหมาะสม เพื่อใช้เป็นหลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการพิจารณาอนุญาตให้คนต่างด้าวเข้ามามีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักร การขออนุญาต คนต่างด้าวจะขอก่อนเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรหรือขอภายหลังได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวแล้วก็ได้ เพื่อประโยชน์แห่งพระราชบัญญัตินี้ คณะกรรมการมีอำนาจที่จะกำหนดหลักเกณฑ์ให้คนต่างด้าวซึ่งเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวกรณีใดกรณีหนึ่งตามมาตรา ๓๔ อาจยื่นคำขอเพื่อมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรได้ คนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตให้มีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรก่อนเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักร จะมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักร ต่อเมื่อเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรและได้ยื่นรายการและผ่านการตรวจอนุญาตของพนักงานเจ้าหน้าที่ตามมาตรา ๑๘ วรรคสอง และไม่เป็นผู้ต้องห้ามตามมาตรา ๑๒ และมาตรา ๔๔ และได้รับใบสำคัญถิ่นที่อยู่ตามมาตรา ๔๗ แล้ว ในระหว่างขอรับใบสำคัญถิ่นที่อยู่ให้คนต่างด้าวผู้นั้นอยู่ในราชอาณาจักรไปพลางก่อนได้

มาตรา 7 พระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. 2560

ข้อความเต็ม

รัฐมนตรีโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการอาจประกาศกำหนดให้งานใดเป็นงานที่ห้ามคนต่างด้าวทำก็ได้ โดยจะห้ามเด็ดขาดหรือห้ามโดยมีเงื่อนไขอย่างใดก็ได้ การกำหนดตามวรรคหนึ่ง ให้คำนึงถึงความมั่นคงของชาติ โอกาสในการประกอบอาชีพและวิชาชีพของคนไทย การส่งเสริมภูมิปัญญาและเอกลักษณ์ไทย และความต้องการแรงงานต่างด้าวที่จำเป็นต่อการพัฒนาประเทศ รวมตลอดทั้งความผูกพันหรือพันธกรณีที่ประเทศไทยมีอยู่ในลักษณะถ้อยทีถ้อยปฏิบัติประกอบด้วย

Français

Article 39 Immigration Act B.E. 2522

Quitter le territoire met fin au séjour temporaire. Si l'étranger a obtenu avant son départ une autorisation de retour et revient sans être frappé d'interdiction selon l'article 12, il peut rester pour la durée restante.

résumé non officiel

Article 37 Immigration Act B.E. 2522

L'étranger en séjour temporaire ne peut travailler sans autorisation, doit résider à l'adresse déclarée, signaler tout changement sous 24 heures, tout séjour de plus de 24 heures dans une province sous 48 heures, et déclarer sa résidence tous les 90 jours, en personne ou par écrit.

résumé non officiel

Article 38 Immigration Act B.E. 2522

Le chef de maison, le propriétaire ou occupant du logement, ou le gérant d'hôtel qui héberge un étranger en séjour temporaire doit le déclarer sous 24 heures au bureau d'immigration local, à défaut à la police locale, et à Bangkok à la Division de l'immigration.

résumé non officiel

Article 35 Immigration Act B.E. 2522

Séjour maximal : 30 jours, 90 jours, 1 an ou 2 ans selon l'article 34 ; durée nécessaire pour 34 (1), (2) ; fixée par le BOI pour 34 (7). Le directeur général peut prolonger ces quatre durées d'1 an maximum par fois. Le demandeur reste en attendant.

résumé non officiel

Article 34 Immigration Act B.E. 2522

L'étranger ne peut entrer temporairement dans le Royaume que pour les motifs énumérés, notamment fonctions diplomatiques ou officielles, tourisme, sport, affaires, investissement approuvé, transit, études, médias, recherche, missions religieuses approuvées, travaux de spécialiste, ou tout autre motif fixé par règlement ministériel.

résumé non officiel

Article 40 Immigration Act B.E. 2522

Sous réserve des articles 42, 43 et 51, le ministre, avec l'approbation du Conseil des ministres, peut fixer au Journal officiel le quota annuel de résidents: au plus 100 personnes par pays et 50 apatrides par an.

résumé non officiel

Article 41 Immigration Act B.E. 2522

La résidence exige l'autorisation du comité, l'accord du ministre, le quota de l'article 40 et un certificat de l'article 47; demande avant l'entrée ou pendant un séjour temporaire. Le comité fixe les critères, notamment revenus, actifs, compétences, liens familiaux avec un Thaïlandais et sécurité nationale.

résumé non officiel

Article 7 Emergency Decree on Managing the Work of Foreigners B.E. 2560

Le ministre, avec l'accord du Comité, peut interdire aux étrangers tout travail, absolument ou sous conditions, en tenant compte notamment de la sécurité nationale, des débouchés des Thaïlandais, de l'identité thaïe, des besoins de main-d'œuvre étrangère et des engagements réciproques de la Thaïlande.

résumé non officiel