113: พยานต้องเบิกความด้วยวาจา

คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 5598/2560 (2017)

   ส่วนที่ 113 ส่วนนี้ทุกคนต่างก็ค้นพบความความด้วยวาจาและห้ามอ่านข้อความที่เขียนมาเพื่อให้อนุสาวรีย์และคู่ความอีกฝ่ายได้รับการฟังคำเบิกความของความทรงจำของความทรงจำในการดำรงชีวิตที่รอคอยมาเอง

   โดยนำมาตรา 113 มามาใช้ผ่านมาตรา 15 นี่เป็นรูปแบบกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาศาลฎีกากฎหมายที่นำไปสู่การสร้างศาลและคู่ความอีกฝ่ายได้รับการฟังคำเบิกความของแพลตฟอร์มการรับรู้ความทรงจำของระบบควบคุมเอง เพื่อไม่ให้เสริมแต่งเรื่องราวให้ผิดเพี้ยนไปจากที่เรียกใช้อีกครั้งมา

2. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 4177/2528 (1985)

   เหตุผลของสัญญาณของฝาครอบอ่านข้อความตามมาตรา 113 คือมิให้คู่ความอีกเสียเปรียบเชิงเชิงคดีในกรณีที่ระบบค้นหาเพียงความถึงตัวเลขที่จดมาซึ่งในขณะที่เอกสารที่อ้างว่าเป็นเข้าสู่ระบบไว้แล้วและศรัทธาตรวจสอบดูเองได้ก็ไม่ทำให้อีกฝ่ายเสียหายเสียเปรียบ

   ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าอย่างเป็นทางการอ่านข้อความที่เขียนมาตามมาตรา 113 มีขึ้นเพื่อมิให้อีกฝ่ายเสียเปรียบเชิงสถิติในขณะที่ระบบควบคุมตัวเลขที่จดมาซึ่งสำหรับเอกสารที่เข้าสู่ระบบรับรองและขอเข้าสู่ระบบไว้ไว้แล้วและกระจกตรวจสอบดูตัวเลขนั้นเองได้เองและเซิร์ฟเวอร์จะเสียเปรียบ

3. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 1833/2514 (1971)

   ประธานตามมาตรา 113 และมาตรา 116 ที่จะสืบค้นความด้วยวาจาตอบคำถามของศาลและของคู่ความตามประเด็นแห่งคดีมิใช่กล่าวถ้อยคำที่กล่าวโจมตีถาม

   ฎีกาเห็นว่าน่าจะเป็นกรณีโจทก์ทำหน้าที่ตามมาตรา 113 และมาตรา 116 ที่จะหาความตอบคำถามของศาลและของคู่ความตามประเด็นแห่งคดี และสามารถพิจารณาข้อความที่กล่าวอ้างขึ้นเองในที่ถามถาม

คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา