212 — ต้องได้รับความยินยอมของอนุญาโตตุลาการ
คนบทกฎหมาย
ข้อความในหมวดนี้มิได้ให้อำนาจศาลที่จะตั้งบุคคลใดเป็นอนุญาโตตุลาการโดยมิได้รับความยินยอมจากบุคคลนั้น
คำแปลภาษาไทย
Nothing in this Chapter empowers the court to appoint any person as arbitrator without that person's consent.
คำแปลนี้ยังไม่เป็นที่ทราบจากสำนักงาน — กรุณาอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุสำนักงาน
มาตรา 212 เป็นข้อจำกัดสั้นแต่สำคัญต่ออำนาจตั้งของศาลตามมาตรา 211 (4) แม้ศาลจะไม่เห็นชอบผู้ที่คู่ความเสนอและตั้งเองได้ แต่อำนาจนั้นสิ้นสุดที่ความยินยอมของบุคคล การเป็นอนุญาโตตุลาการเป็นเรื่องสมัครใจ บทนี้คุ้มครองผู้ที่จะเป็นอนุญาโตตุลาการจากการถูกบังคับ และประกันว่าคณะอนุญาโตตุลาการประกอบด้วยผู้เต็มใจเท่านั้น ซึ่งเสริมความชอบธรรมและความเป็นไปได้ของอนุญาโตตุลาการในศาล อ่านประกอบมาตรา 216 และมาตรา 213
ความสำคัญต่อ
ในทางปฏิบัติหมายความว่าควรได้รับความยินยอมของผู้ที่จะเป็นอนุญาโตตุลาการก่อนเสนอชื่อ ไม่ว่าต่ออีกฝ่ายหรือต่อศาล ผู้ที่ยังไม่ยินยอมจะถูกบังคับให้ทำหน้าที่ไม่ได้ ซึ่งอาจทำให้กระบวนการชะงักหากเสนอชื่อผู้ที่ภายหลังปฏิเสธ จึงควรจัดหาอนุญาโตตุลาการที่เต็มใจและมีคุณสมบัติไว้ล่วงหน้า
เลย
ศาลบังคับให้บุคคลทำหน้าที่อนุญาโตตุลาการได้ไหม
ไม่ได้ มาตรา 212 กำหนดชัดว่าไม่มีบทใดในหมวดนี้ให้ศาลตั้งบุคคลเป็นอนุญาโตตุลาการโดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้นั้น การทำหน้าที่จึงเป็นเรื่องสมัครใจเสมอ
ถ้าผู้ที่ถูกเสนอชื่อไม่ยินยอมทำหน้าที่จะทำอย่างไร
ผู้ที่ไม่ยินยอมจะถูกบังคับตามมาตรา 212 ไม่ได้ คู่ความหรือศาลต้องหาอนุญาโตตุลาการที่เต็มใจรายอื่น จึงควรได้รับความยินยอมก่อนเสนอชื่อ