กฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง

237: คำแก้อุทธรณ์และห้ามถือว่าขาดนัด

คนบทกฎหมาย

จำเลย ยื่นจดหมายอาจยื่นคำแก้กฎหมายต่อศาลชั้นต้นได้ภายในกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันส่งจดหมายร้องเรียนไม่ว่ากรณีใด ๆ ที่จะพิจารณาอย่างมากมิให้ศาลร้องขอ จำเลยร้องขอจดหมายขาดนัดเพราะไม่ยื่นคำแก้หนังสือร้องเรียน

คำแปลภาษาไทย

ผู้ถูกอุทธรณ์อาจยื่นคำตอบต่อคำอุทธรณ์ต่อศาลชั้นต้นภายในสิบห้าวันนับจากวันที่ได้รับสำเนาคำอุทธรณ์ ในกรณีใดๆ ศาลจะไม่ประกาศว่าผู้ถูกอุทธรณ์ผิดนัดเนื่องจากไม่ยื่นคำตอบต่อคำอุทธรณ์.

คำแปลนี้ยังไม่ได้ตรวจสอบโดยสำนักงาน โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก

หมายเหตุสำนักงาน

มาตรา 237 ในส่วนของสิบห้าวันให้จำเลย ยื่นคำร้องยื่นคำร้องในจดหมายร้องเรียนในกฎหมายหลักว่าการไม่ยื่นคำแก้กฎหมายในจดหมายไม่มีผลเป็นนัดคำแก้การร้องขอความเป็นธรรมเป็นคำคู่ความที่เปิดเผยที่สำคัญคือคู่ความที่ความยุติธรรมในความยุติธรรมเองก็ยังตั้งประเด็นในคำแก้ความยุติธรรมให้ศาลชั้นในความยุติธรรม วินิจฉัยได้ในเรื่องของประเด็นนั้นยังไม่การพิจารณาคดีคำพิพากษาชั้นต้นคำแก้การร้องขอความเป็นธรรมและเครื่องมือในเนื้อหามิใช่เพียงแบบพิธีและส่วนมาตรา 1 (5), 235 และ 240 ทั้งใช้บังคับโดยอนุโลมในคดีแพ่งของคดีอาญา

ความสำคัญต่อ

อย่าลืมพิจารณาคำแก้การร้องขอความเป็นธรรมเพียงอย่างเดียวเพราะพิธีการเพื่อคำแก้ความยุติธรรมเป็นคำคู่ความ จำเลยร้องขอการร้องขอความเป็นธรรมที่แพ้ประเด็นใด ๆ ในศาลล่างหรือที่การร้องขอความเป็นธรรมเพื่อใช้คำร้องขอความเป็นธรรมแก้ตั้งประเด็น เช่น ความในศาลยุติธรรมวินิจฉัยได้เป็นประเด็นสำคัญนั้นยังไม่เป็นจำเลย การยื่นคำขอยื่นฟ้องภายในสิบห้าวันและตั้งประเด็นให้ครบจักรวาลไม่ยื่นไม่ถือว่าขาดนัด แต่นิ่งเฉยและทำให้เสียโอกาสศาลทบทวนประเด็นต่างๆ ในส่วนของเดือนกรกฎาคม อัยการมีส่วนร่วมยกขึ้นเพราะเป็นภาพรวมที่ปล่อยให้ท่านเสียสิทธินี้

คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

  1. คำพิพากษาฎีกาที่ 10930/2554 (2011)

    คำแก้จดหมายร้องขอความเป็นธรรมเป็นคำคู่ความคู่ความมีแนวโน้มที่จะตั้งประเด็นในคำแก้การร้องขอความเป็นธรรมขอให้ศาลชั้นหนังสือร้องขอยกขึ้นวินิจฉัยได้ตามมาตรา 1 (5), 237 และ 240 แม้ว่าจะมีการร้องขอจดหมายเองเองก็ตาม

    จำเลยที่ 2 เอกสารการร้องขอความเป็นธรรม แต่ยื่นคำแก้กฎหมายว่าคดีโจทก์ขาดอายุความความสามารถ 1 ปีศาลฎีกาวินิจฉัยว่าคำแก้ความยุติธรรมเป็นคำคู่ความประเด็นสำคัญจึงยังไม่มีความสำคัญตามมาตรา 1 (5), 237 และ 240 การที่ศาลยุติธรรมยกขึ้นขึ้นวินิจฉัยจึงชอบชอบ

  2. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 4413/2565 (2022)

    ส่งจดหมายร้องขอความเป็นธรรมเฉพาะฝ่ายหนึ่งโดยไม่ส่งให้อีกฝ่ายที่มีสิทธิแก้การร้องขอความเป็นธรรม ย่อมทำให้ฝ่ายนั้นเสียสิทธิยื่นคำแก้ตามมาตรา 237 ดูเหมือนจะไม่ชอบไม่ชอบ

    เมื่อจำเลยความยุติธรรมศาลชั้นต้นไม่จำเป็นต้องส่งจดหมายร้องเรียนเฉพาะอัยการโจทก์ไม่ส่งให้ผู้ร้องร้องขอโจทก์ในคดีส่วนแพ่งไม่จำเป็นต้องใช้ผู้ร้องเสียสิทธิแก้ความยุติธรรมตามมาตรา 237 ป.วิ.อาญา คำพิพากษาศาลยุติธรรมในคดีส่วนแพ่งจึงไม่ชอบ

คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา

มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 14 คดี (พ.ศ. 2477 ถึง 2565)

ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง

  • คำพิพากษาฎีกาที่ 5679/2553 (2010)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 1727/2534 (1991)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 1098/2505 (1962)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 1198/2492 (1949)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 2130/2535 (1992)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 2675/2535 (1992)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 1848/2532 (1989)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 8144/2548 (2005)

รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน

มักถูกอ้างถึงพร้อมกับ

มาตราที่ปรากฏร่วมกับมาตรานี้บ่อยที่สุดในคำพิพากษาเดียวกัน ตัวเลขคือจำนวนคดี

นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ

เลย

การยื่นคำแก้กฎหมายในที่นี้

ตามมาตรา 237 จำเลย ยื่นคำร้องขอแก้กฎหมายต่อศาลชั้นต้นได้ภายในสิบห้าวันนับแต่วันส่งจดหมายร้องขอความเป็นธรรม

หากไม่ยื่นคำแก้หนังสือร้องขอตามกฎหมาย

ไม่มีผลเป็นนัด มาตรา 237 กำหนดว่าศาลจะต้องจำเลยในจดหมายขาดนัดเพราะไม่ยื่นคำแก้จดหมาย

ตั้งประเด็นในคำแก้การร้องขอความเป็นธรรมแม้ว่าจะไม่ได้ร้องขอความเป็นธรรมก็ตาม

ได้คำแก้การร้องขอจดหมายถือเป็นคำคู่ความคู่ความที่พลเมืองในจดหมายเหตุก็ตั้งประเด็นในคำแก้จดหมายให้ศาลร้องขอประชามติวินิจฉัยได้ประเด็นประเด็นสำคัญนั้นยังไม่

ผู้จัดการฝ่ายบน ThaiLawOnline

วิธีอ้างอิงมาตรานี้

  • อ้างอิงแบบทั่วไป Civil Procedure Code, s. 237 (Thailand)
  • อ้างอิงแบบวิชาการ Civil Procedure Code (Thailand), s. 237. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-procedure-code/section-237/ (accessed 11 สิงหาคม 2026).
  • อ้างอิงแบบไทย ป.วิ.พ. มาตรา 237
  • ลิงก์ถาวร https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-procedure-code/section-237/
  • โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น <blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-procedure-code/section-237/"><p>จำเลย ยื่นจดหมายอาจยื่นคำแก้กฎหมายต่อศาลชั้นต้นได้ภายในกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันส่งจดหมายร้องเรียนไม่ว่ากรณีใด ๆ ที่จะพิจารณาอย่างมากมิให้ศาลร้องขอ จำเลยร้องขอจดหมายขาดนัดเพราะไม่ยื่นคำแก้หนังสือร้องเรียน</p><footer>Civil Procedure Code, s. 237 (Thailand) — <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-procedure-code/section-237/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>

ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา

เนื้อหานี้จัดทำขึ้นเพื่อประโยชน์ในการศึกษาเท่านั้น ไม่ถือเป็นคำแนะนำทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนที่จะนำไปใช้กับการดำเนินคดีจริง

เลื่อนขึ้น
WhatsApp LINE โทร จอง