ตั้งแต่ปี 2006 เป็นต้นมา · ใบอนุญาตทนายความเลขที่ 3149/2556 +66 87 225 1340 (EN/FR) +66 87 414 9288 (TH) WhatsApp

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง

มาตรา 237: คำแก้อุทธรณ์และห้ามถือว่าขาดนัด

ตัวบทกฎหมาย

จำเลยอุทธรณ์อาจยื่นคำแก้อุทธรณ์ต่อศาลชั้นต้นได้ภายในกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันส่งสำเนาอุทธรณ์ไม่ว่ากรณีใด ๆ ห้ามมิให้ศาลแสดงว่า จำเลยอุทธรณ์ขาดนัดเพราะไม่ยื่นคำแก้อุทธรณ์

คำแปลภาษาอังกฤษ

จำเลยอุทธรณ์อาจยื่นคำแก้อุทธรณ์ต่อศาลชั้นต้นได้ภายในกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันส่งสำเนาอุทธรณ์ไม่ว่ากรณีใด ๆ ห้ามมิให้ศาลแสดงว่า จำเลยอุทธรณ์ขาดนัดเพราะไม่ยื่นคำแก้อุทธรณ์

คำแปลนี้ยังไม่ได้ตรวจสอบโดยสำนักงาน โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก

หมายเหตุของสำนักงาน

มาตรา 237 กำหนดเวลาสิบห้าวันให้จำเลยอุทธรณ์ยื่นคำแก้อุทธรณ์ และวางหลักว่าการไม่ยื่นคำแก้อุทธรณ์ไม่มีผลเป็นการขาดนัด คำแก้อุทธรณ์ถือเป็นคำคู่ความ ซึ่งมีผลสำคัญคือ คู่ความที่มิได้อุทธรณ์เองก็ยังตั้งประเด็นในคำแก้อุทธรณ์ให้ศาลชั้นอุทธรณ์วินิจฉัยได้ ทำให้ประเด็นนั้นยังไม่ยุติไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น คำแก้อุทธรณ์จึงเป็นเครื่องมือในเนื้อหา มิใช่เพียงแบบพิธี และเชื่อมโยงกับมาตรา 1 (5), 235 และ 240 ทั้งใช้บังคับโดยอนุโลมในคดีส่วนแพ่งของคดีอาญา

ความสำคัญในทางปฏิบัติ

อย่าถือว่าคำแก้อุทธรณ์เป็นเพียงพิธี เพราะคำแก้อุทธรณ์เป็นคำคู่ความ จำเลยอุทธรณ์ที่แพ้ประเด็นใดในศาลล่างหรือที่มิได้อุทธรณ์ ก็ใช้คำแก้อุทธรณ์ตั้งประเด็น เช่น อายุความ ให้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยได้ ทำให้ประเด็นนั้นยังไม่ยุติ หากท่านเป็นจำเลยอุทธรณ์ ควรยื่นภายในสิบห้าวันและตั้งประเด็นให้ครบ แม้ไม่ยื่นก็ไม่ถือว่าขาดนัด แต่การนิ่งเฉยอาจทำให้เสียโอกาสให้ศาลทบทวนประเด็นของท่าน หากไม่ได้รับสำเนาอุทธรณ์ ควรยกขึ้นเพราะเป็นข้อบกพร่องที่อาจทำให้ท่านเสียสิทธินี้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

  1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 10930/2554 (2011)

    คำแก้อุทธรณ์เป็นคำคู่ความ คู่ความย่อมตั้งประเด็นในคำแก้อุทธรณ์ขอให้ศาลชั้นอุทธรณ์หยิบยกขึ้นวินิจฉัยได้ตามมาตรา 1 (5), 237 และ 240 แม้จะมิได้อุทธรณ์เองก็ตาม

    แม้จำเลยที่ 2 มิได้อุทธรณ์ แต่ยื่นคำแก้อุทธรณ์ว่าคดีโจทก์ขาดอายุความละเมิด 1 ปี ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าคำแก้อุทธรณ์เป็นคำคู่ความ ประเด็นจึงยังไม่ยุติตามมาตรา 1 (5), 237 และ 240 การที่ศาลอุทธรณ์หยิบยกขึ้นวินิจฉัยจึงชอบ

  2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4413/2565 (2022)

    การส่งสำเนาอุทธรณ์เฉพาะฝ่ายหนึ่งโดยไม่ส่งให้อีกฝ่ายที่มีสิทธิแก้อุทธรณ์ ย่อมทำให้ฝ่ายนั้นเสียสิทธิยื่นคำแก้อุทธรณ์ตามมาตรา 237 และทำให้การพิจารณาไม่ชอบ

    เมื่อจำเลยอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งให้ส่งสำเนาอุทธรณ์เฉพาะแก่พนักงานอัยการโจทก์ ไม่ส่งให้ผู้ร้องซึ่งเป็นโจทก์ในคดีส่วนแพ่ง ทำให้ผู้ร้องเสียสิทธิแก้อุทธรณ์ตามมาตรา 237 ประกอบ ป.วิ.อาญา คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในคดีส่วนแพ่งจึงไม่ชอบ

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา

มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 14 คดี (พ.ศ. 2477 ถึง 2565)

ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง

  • คำพิพากษาฎีกาที่ 5679/2553 (2010)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 1727/2534 (1991)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 1098/2505 (1962)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 1198/2492 (1949)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 2130/2535 (1992)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 2675/2535 (1992)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 1848/2532 (1989)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 8144/2548 (2005)

รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน

มักถูกอ้างถึงพร้อมกับ

มาตราที่ปรากฏร่วมกับมาตรานี้บ่อยที่สุดในคำพิพากษาเดียวกัน ตัวเลขคือจำนวนคดี

นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน ณ วันที่ 8 สิงหาคม 2569 จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ

คำถามที่พบบ่อย

มีเวลายื่นคำแก้อุทธรณ์เท่าใด

ตามมาตรา 237 จำเลยอุทธรณ์ยื่นคำแก้อุทธรณ์ต่อศาลชั้นต้นได้ภายในสิบห้าวันนับแต่วันส่งสำเนาอุทธรณ์

หากไม่ยื่นคำแก้อุทธรณ์จะเป็นอย่างไร

ไม่มีผลเป็นการขาดนัด มาตรา 237 กำหนดว่าห้ามศาลแสดงว่าจำเลยอุทธรณ์ขาดนัดเพราะไม่ยื่นคำแก้อุทธรณ์

ตั้งประเด็นในคำแก้อุทธรณ์แม้ไม่ได้อุทธรณ์ได้หรือไม่

ได้ คำแก้อุทธรณ์ถือเป็นคำคู่ความ คู่ความที่มิได้อุทธรณ์ก็ตั้งประเด็นในคำแก้อุทธรณ์ให้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยได้ ทำให้ประเด็นนั้นยังไม่ยุติ

คู่มือที่เกี่ยวข้องบน ThaiLawOnline

วิธีอ้างอิงมาตรานี้

  • อ้างอิงแบบทั่วไป ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 237
  • อ้างอิงแบบวิชาการ Civil Procedure Code (Thailand), s. 237. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-procedure-code/section-237/ (accessed 13 ตุลาคม 2026).
  • อ้างอิงแบบไทย ป.วิ.พ. มาตรา 237
  • ลิงก์ถาวร https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-procedure-code/section-237/
  • โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น <blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-procedure-code/section-237/"><p>จำเลยอุทธรณ์อาจยื่นคำแก้อุทธรณ์ต่อศาลชั้นต้นได้ภายในกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันส่งสำเนาอุทธรณ์ไม่ว่ากรณีใด ๆ ห้ามมิให้ศาลแสดงว่า จำเลยอุทธรณ์ขาดนัดเพราะไม่ยื่นคำแก้อุทธรณ์</p><footer>ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 237 <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-procedure-code/section-237/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>

ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา

เนื้อหานี้จัดทำเพื่อการศึกษา ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนนำไปใช้กับกรณีจริง

เลื่อนขึ้น
WhatsApp LINE โทร จอง