มาตรา 96 — พยานที่หูหนวกหรือเป็นใบ้
คนบทกฎหมาย
พยานที่เป็นคนหูหนวก หรือเป็นใบ้หรือทั้งหูหนวกและเป็นใบ้นั้น อาจถูกถามหรือให้คำตอบโดยวิธีเขียนหนังสือ หรือโดยวิธีอื่นใดที่สมควรได้ และคำเบิกความของบุคคลนั้น ๆ ให้ถือว่าเป็นคำพยานบุคคลตามประมวลกฎหมายนี้
คำแปลภาษาไทย
A witness who is deaf, or mute, or both deaf and mute may be questioned or may give answers by means of writing or by any other suitable means, and the testimony of such person shall be deemed the testimony of an oral witness under this Code.
คำแปลนี้ยังไม่เป็นที่ทราบจากสำนักงาน — กรุณาอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุสำนักงาน
มาตรา 96 รับรองว่าความบกพร่องทางการได้ยินหรือการพูดไม่ทำให้บุคคลขาดคุณสมบัติเป็นพยาน โดยให้ใช้วิธีการถามที่ยืดหยุ่นได้ ทั้งการเขียนหนังสือหรือวิธีอื่นที่สมควร เช่น การใช้ล่ามภาษามือ และกำหนดให้คำเบิกความที่ได้มีสถานะเช่นเดียวกับพยานบุคคลทั่วไป มาตรานี้เสริมกับหลักคุณสมบัติในมาตรา 95 ที่พิจารณาความสามารถเข้าใจและตอบคำถามและการรู้เห็นโดยตรง โดยยืนยันว่าวิธีสื่อสารคำตอบปรับให้เหมาะกับพยานได้ ใช้ในคดีแพ่งและใช้ในคดีอาญาผ่านบทที่โยงมาของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาด้วย
ความสำคัญต่อ
หากพยานของคุณหูหนวกหรือเป็นใบ้ ควรแจ้งศาลล่วงหน้าเพื่อจัดวิธีที่เหมาะสม เช่น คำถามเป็นลายลักษณ์อักษรหรือล่ามภาษามือที่มีคุณสมบัติ และให้บันทึกคำเบิกความอย่างถูกต้อง อย่าเข้าใจว่าพยานเช่นนั้นเบิกความไม่ได้ มาตรา 96 ให้คำเบิกความมีสถานะเท่ากับพยานอื่นเมื่อจัดวิธีสื่อสารแล้ว ดูข้อมูลเรื่องการสื่อสารในศาลได้ที่ ล่ามในห้องพิจารณาคดีไทย
คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 81/2531 (1988)
คำเบิกความของพยานที่หูหนวกและเป็นใบ้ให้ถือว่าเป็นคำเบิกความของพยานบุคคล ส่วนวิธีถามหรือตอบอาจกระทำโดยการเขียนหนังสือหรือโดยวิธีอื่นที่สมควรได้ตามมาตรา 96
ศาลฎีกายืนยันว่าตามมาตรา 96 คำเบิกความของประจักษ์พยานที่หูหนวกและเป็นใบ้ถือเป็นคำพยานบุคคลที่รับฟังได้ โดยถามด้วยการเขียนหนังสือหรือวิธีอื่นที่สมควร
คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา
เลย
คนหูหนวกหรือเป็นใบ้เป็นพยานในศาลได้หรือไม่
ได้ มาตรา 96 ให้พยานที่หูหนวกหรือเป็นใบ้ถูกถามและตอบได้โดยการเขียนหนังสือหรือวิธีอื่นที่สมควร และคำเบิกความถือเป็นคำพยานบุคคลตามปกติ
พยานเช่นนี้ถูกซักถามอย่างไร
โดยการเขียนหนังสือหรือวิธีอื่นที่สมควร เช่น ผ่านล่ามภาษามือ ซึ่งจัดให้สามารถบันทึกคำถามและคำตอบได้อย่างถูกต้อง