Section 244/1 — Court-Ordered Scientific Examination of Evidence
Statutory text (Thai original)
ในกรณีความผิดอาญาที่มีอัตราโทษจำคุก หากมีความจำเป็นต้องใช้พยานหลักฐานทางวิทยาศาสตร์เพื่อพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดที่เป็นประเด็นสำคัญแห่งคดี
ให้ศาลมีอำนาจสั่งให้ทำการตรวจพิสูจน์บุคคล วัตถุ หรือเอกสารใด
โดยวิธีการทางวิทยาศาสตร์ได้ในกรณีที่การตรวจพิสูจน์ตามวรรคหนึ่ง
จำเป็นต้องตรวจเก็บตัวอย่างเลือด เนื้อเยื่อ ผิวหนังเส้นผมหรือขน น้ำลาย ปัสสาวะ
อุจจาระ สารคัดหลั่ง สารพันธุกรรมหรือส่วนประกอบของร่างกายจากคู่ความหรือบุคคลใด
ให้ศาลมีอำนาจสั่งให้แพทย์หรือผู้เชี่ยวชาญดำเนินการตรวจดังกล่าวได้
แต่ต้องกระทำเพียงเท่าที่จำเป็นและสมควรโดยใช้วิธีการที่ก่อให้เกิดความเจ็บปวดน้อยที่สุดเท่าที่จะกระทำได้ทั้งจะต้องไม่เป็นอันตรายต่อร่างกายหรืออนามัยของบุคคลนั้น
และคู่ความหรือบุคคลที่เกี่ยวข้องต้องให้ความยินยอม
หากคู่ความฝ่ายใดไม่ยินยอมหรือกระทำการป้องปัดขัดขวางมิให้บุคคลที่เกี่ยวข้องให้ความยินยอมโดยไม่มีเหตุอันสมควร
ให้สันนิษฐานไว้เบื้องต้นว่าข้อเท็จจริงเป็นไปตามที่คู่ความฝ่ายตรงข้ามกล่าวอ้างในกรณีที่พยานหลักฐานทางวิทยาศาสตร์สามารถพิสูจน์ให้เห็นถึงข้อเท็จจริงที่อาจทำให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาดคดีได้โดยไม่ต้องสืบพยานหลักฐานอื่นอีก
หรือมีเหตุอันควรเชื่อว่าหากมีการเนิ่นช้ากว่าจะนำพยานหลักฐานทางวิทยาศาสตร์อันสำคัญมาสืบในภายหน้าพยานหลักฐานนั้นจะสูญเสียไปหรือยากแก่การตรวจพิสูจน์
เมื่อคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งร้องขอหรือเมื่อศาลเห็นสมควร
ศาลอาจสั่งให้ทำการตรวจพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์ตามความในวรรคหนึ่งและวรรคสองได้ทันทีโดยไม่จำต้องรอให้ถึงกำหนดวันสืบพยานตามปกติ
ทั้งนี้ ให้นำบทบัญญัติในมาตรา ๒๓๗ ทวิ มาใช้บังคับโดยอนุโลมค่าใช้จ่ายในการตรวจพิสูจน์ตามมาตรานี้ให้สั่งจ่ายจากงบประมาณตามระเบียบที่คณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรมกำหนดโดยความเห็นชอบจากกระทรวงการคลัง
English translation
In a criminal offence carrying a penalty of imprisonment, where it is necessary to use scientific evidence to prove any fact that is a material issue in the case, the court shall have power to order the scientific examination of any person, object, or document. Where the examination under paragraph one requires the collection of samples of blood, tissue, skin, hair, saliva, urine, faeces, secretions, genetic material, or parts of the body from a party or any person, the court shall have power to order a physician or expert to conduct such examination; but it must be done only so far as necessary and reasonable, using the method causing the least pain that can be achieved, and it must not be dangerous to the body or health of that person, and the party or person concerned must give consent. If a party refuses consent, or, without reasonable cause, obstructs the person concerned from giving consent, it shall be presumed at the outset that the fact is as alleged by the opposing party. Where scientific evidence can prove a fact that may enable the court to decide the case without having to take other evidence, or where there is reasonable ground to believe that, if there is delay before important scientific evidence is presented in the future, that evidence will be lost or made difficult to examine, then upon the request of a party or when the court thinks fit, the court may order a scientific examination under paragraphs one and two at once, without having to wait for the ordinary day for taking evidence; and the provisions of Section 237 bis shall apply mutatis mutandis. The cost of the examination under this section shall be paid out of the budget in accordance with the regulations prescribed by the Judicial Administration Commission with the approval of the Ministry of Finance.
This English translation is provided for reference only and has not yet been firm-verified — always rely on the Thai original.
Firm annotation
Section 244/1 is the Code's modern forensic-testing power within Book 5, Chapter 5 on special experts. In any imprisonable offence, the court may order scientific examination of a person, object, or document to prove a material fact. Paragraph two regulates bodily sampling (blood, tissue, hair, saliva, urine, DNA, and so on), which requires the person's consent and must be done by a physician or expert only as far as necessary, by the least painful and non-dangerous method. Crucially, unreasonable refusal or obstruction triggers an adverse presumption that the fact is as the other side alleges. The section also permits early, urgent testing where results could be decisive or evidence may be lost, applying Section 237 bis by analogy, and places the cost on the state budget. It interlocks with Sections 237 ter and 244.
Why this matters in practice
This is the DNA and forensic-testing provision. Two practical points stand out. First, if you unreasonably refuse to give a sample or block someone from consenting, the court can presume the disputed fact against you, so refusal is rarely a safe tactic. Second, testing can be ordered urgently before the normal evidence day, and the state, not the party, funds it. Whether to seek testing, consent to it, or challenge how a sample was taken are decisions with major consequences; take advice through an online consultation with a Thai lawyer.
Frequently asked questions
Can a Thai court order DNA testing in a criminal case?
Yes. Under Section 244/1, in an imprisonable offence the court may order scientific examination, including DNA sampling of a person, to prove a material fact, using a safe and least painful method with the person's consent.
What happens if someone refuses to give a sample for testing?
Under Section 244/1, if a party refuses consent or, without reasonable cause, obstructs a person from consenting, the court presumes at the outset that the fact is as the opposing party alleges.
Who pays for scientific testing ordered by the court?
Under Section 244/1, the cost of the examination is paid from the state budget under regulations set by the Judicial Administration Commission with the Ministry of Finance's approval, not by the party.