มาตรา 124: ผลของการไม่นำหรือทำลายเอกสาร

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 528/2537 (1994)

   มาตรา 124 ใช้เฉพาะเมื่อมีการไม่ส่งเอกสารโดยมุ่งกีดกันอีกฝ่าย หากส่งไม่ได้เพราะเอกสารสูญหายโดยสุจริต ย่อมไม่มีความมุ่งหมายเช่นนั้นและไม่เกิดข้อสันนิษฐานยอมรับ

   จำเลยไม่อาจส่งใบสำคัญคู่จ่ายและใบเสร็จตามคำสั่งเรียกเพราะเอกสารสูญหายระหว่างการแบ่งส่วนราชการใหม่ ศาลฎีกาเห็นว่ามิใช่กรณีมุ่งกีดกันโจทก์ มาตรา 124 จึงไม่ทำให้ถือว่ารายการในบัญชีของโจทก์เป็นอันยอมรับ

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2944/2526 (1983)

   มาตรา 124 เป็นเรื่องของคู่ความฝ่ายที่อ้างเอกสารแล้วไม่นำมา หรือทำให้เสียหาย ปิดบัง หรือทำให้ไร้ประโยชน์ มิใช่ใช้กับฝ่ายที่เพียงประสงค์จะอ้างเอกสารที่อยู่กับอีกฝ่าย

   จำเลยฎีกาว่าคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ขัดมาตรา 124 ศาลฎีกาอธิบายว่าบทนี้ใช้กับฝ่ายที่อ้างเอกสาร แต่คดีนี้จำเลยเป็นฝ่ายขออ้างเอกสารจากโจทก์ จึงไม่ต้องด้วยมาตรา 124

3. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3589/2525 (1982)

   เมื่อไม่ปรากฏว่าคู่ความประสงค์จะอ้างเอกสารเพื่อพิสูจน์ข้อเท็จจริงเรื่องใด จะถือตามมาตรา 124 ว่าอีกฝ่ายยอมรับข้อเท็จจริงนั้นหรือยอมรับว่าไม่มีเอกสารเช่นว่านั้นไม่ได้

   ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อไม่ปรากฏว่าจำเลยประสงค์จะอ้างเอกสารเพื่อสืบข้อเท็จจริงเรื่องใด จึงถือไม่ได้ตามมาตรา 124 ว่าโจทก์ยอมรับข้อเท็จจริงนั้นหรือไม่มีเอกสารเช่นว่านั้น

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา