135: การวางเงินต่อศาลก่อนพิพากษา

คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาฎีกาที่ 4145/2542 (1999)

   จำเลยการพิจารณาคดีเป็นคดีแล้วจะหลุดจากความรับผิดได้แต่โดยนำเงินให้กับตนเห็นว่าจะรับผิดมาวางศาลตามดุลยพินิจกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 135 และ 136

   ศาลวินิจฉัยว่าเมื่อจำเลยถูกตัดสินว่าเป็นคดีแล้วการขอชำระหนี้ตามปกติไม่ทำให้หลุดความรับผิดจำเลยจะหลุดพ้นได้ก็แต่โดยนำเงินพิจารณาว่าต้องรับผิดมาวางศรัทธาตามมาตรา 135 และ 136

2. คำพิพากษาฎีกาที่ 430/2517 (1974)

   เมื่อจำเลยวางเงินต่อศาลโดยยอมรับผิดในจำนวนหนึ่งและยอมให้โจทก์รับไปและโจทก์รับเงินไปแล้วจำเลยไม่ต้องเสียดอกเบี้ยในหลาย ๆ นั้นนับแต่วันที่วางต่อศาลตามมาตรา 135 และ 136 วรรคแรก

   จำเลยวางเงินไม่เต็มจำนวนที่โจทก์เรียกร้องแต่ยืนยันว่ายอมรับผิดในจำนวน 190,000 บาทพร้อมดอกเบี้ยและยอมให้โจทก์รับไปโจทก์ก็รับไปแล้ว ศาลวินิจฉัยตามมาตรา 135 และ 136 วรรคแรกว่าจำเลยไม่ต้องเสียดอกเบี้ยในจำนวนดังกล่าวนับแต่วางเงิน

3. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 4497/2531 (1988)

   การปรับแก้จ่ายในศาลตามมาตรา 323 วิธีการเงินทั้งหมดที่มีผู้นำมาในคดีและค้างจ่ายศาลอยู่ในส่วนจำกัดเฉพาะเงินที่จำเลย วางก่อนศาลชั้นต้นมีคำตัดสินตามมาตรา 135

   ในการวางเงินแก้ปัญหาจ่ายในศาลศาลพิจารณาว่ามาตรา 323 การพิจารณาเงินจำนวนมากที่นำมาวางในคดีซึ่งเงินที่วางก่อนพิพากษาตามมาตรา 135 เท่านั้นประเภทหนึ่งเท่านั้น หากผู้มีสิทธิเลือกตั้งไม่เรียกเอาภายในห้าปีนับแต่วันวางเงินย่อมตกเป็นของแผ่นดิน

คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา