136 — ผลของการวางเงินต่อความรับผิดและดอกเบี้ย
คนบทกฎหมาย
ในกรณีที่จำเลยวางเงินต่อศาลโดยยอมรับผิด ถ้าโจทก์พอใจยอมรับเงินที่จำเลยวางโดยไม่ติดใจเรียกร้องมากกว่านั้น และคดีไม่มีประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยต่อไปอีก ให้ศาลพิพากษาคดีไปตามนั้น คำพิพากษานั้นเป็นที่สุด แต่ถ้าโจทก์ไม่พอใจในจำนวนเงินที่จำเลยวาง และยังติดใจที่จะดำเนินคดีเพื่อให้จำเลยต้องรับผิดในจำนวนเงินตามที่เรียกร้องต่อไปอีก จำเลยมีสิทธิถอนเงินที่วางไว้นั้นได้ โดยให้ถือเสมือนว่ามิได้มีการวางเงิน หรือจำเลยจะยอมให้โจทก์รับเงินนั้นไปก็ได้ ในกรณีหลังนี้ โจทก์จะรับเงินไปหรือไม่ก็ตาม จำเลยไม่ต้องเสียดอกเบี้ยในจำนวนเงินที่วาง แม้ว่าจำเลยมีความรับผิดตามกฎหมายจะต้องเสีย ทั้งนี้ นับแต่วันที่จำเลยยอมให้โจทก์รับเงินไปในกรณีที่จำเลยวางเงินต่อศาลโดยไม่ยอมรับผิด จำเลยจะรับเงินนั้นคืนไปก่อนที่มีคำพิพากษาว่าจำเลยไม่ต้องรับผิดไม่ได้ การวางเงินเช่นว่านี้ ไม่เป็นเหตุระงับการเสียดอกเบี้ย หากจำเลยมีความรับผิดตามกฎหมายจะต้องเสีย
คำแปลภาษาไทย
Where the defendant deposits money with the court admitting liability, if the plaintiff is satisfied and accepts the money deposited by the defendant without insisting on claiming more, and there is no further issue for the court to decide, the court shall give judgment accordingly, and that judgment is final. But if the plaintiff is not satisfied with the amount deposited by the defendant and still insists on continuing the case to hold the defendant liable for the amount claimed, the defendant has the right to withdraw the money deposited, in which case it shall be treated as if no money had been deposited, or the defendant may allow the plaintiff to take the money. In the latter case, whether or not the plaintiff takes the money, the defendant owes no interest on the amount deposited even if the defendant is under a legal liability to pay it, this being from the day the defendant allows the plaintiff to take the money. Where the defendant deposits money with the court without admitting liability, the defendant may not take the money back before there is a judgment that the defendant is not liable. Such a deposit does not stop interest from running if the defendant is under a legal liability to pay it.
คำแปลนี้ยังไม่เป็นที่ทราบจากสำนักงาน — กรุณาอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุสำนักงาน
มาตรา 136 ต่อเนื่องจากกลไกการวางเงินในมาตรา 135 โดยกำหนดผลทางกฎหมายของการวางเงิน หากวางเงินโดยยอมรับผิดและโจทก์รับ คดีย่อมเสร็จเด็ดขาดด้วยคำพิพากษาที่เป็นที่สุด หากโจทก์ไม่พอใจจำนวนเงิน จำเลยที่ยอมรับผิดอาจถอนเงินคืนโดยถือเสมือนมิได้วาง หรือยอมให้โจทก์รับไปซึ่งทำให้หยุดดอกเบี้ยนับแต่วันที่ยอมให้รับ ตรงกันข้าม การวางเงินโดยไม่ยอมรับผิดจะถอนคืนก่อนมีคำพิพากษาว่าไม่ต้องรับผิดไม่ได้ และไม่เป็นเหตุระงับดอกเบี้ย ความแตกต่างระหว่างการวางโดยยอมรับผิดและไม่ยอมรับผิดจึงชี้ขาดภาระดอกเบี้ย
ความสำคัญต่อ
การตัดสินใจที่สำคัญที่สุดของจำเลยที่วางเงินคือจะยอมรับผิดหรือไม่ เพราะมีเพียงการวางเงินโดยยอมรับผิดที่โจทก์ได้รับไปเท่านั้นที่หยุดดอกเบี้ย การวางโดยไม่ยอมรับผิดไม่ช่วยเรื่องดอกเบี้ยและถอนคืนไม่ได้จนกว่าจะชนะคดี หากโจทก์รับเงินที่วางโดยยอมรับผิดและไม่มีประเด็นอื่น คำพิพากษาเป็นที่สุดอุทธรณ์ไม่ได้ ตัวเลขจึงต้องถูกต้องก่อนวางเงิน ควรปรึกษาทนายก่อนตัดสินใจ
คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3978/2533 (1990)
การวางเงินต่อศาลโดยไม่ยอมรับผิดไม่เป็นเหตุระงับการเสียดอกเบี้ยตามมาตรา 136 วรรคสอง จำเลยหมดภาระเสียดอกเบี้ยเมื่อโจทก์รับเงินที่วางไปจากศาล
จำเลยวางเงิน 300,000 บาทเพื่อให้โจทก์รับไปให้ข้อพิพาทสิ้นสุด เมื่อคำแถลงแสดงว่าเป็นการวางโดยไม่ยอมรับผิด ศาลวินิจฉัยว่าไม่ระงับดอกเบี้ยตามมาตรา 136 วรรคสอง จำเลยหมดภาระดอกเบี้ยเมื่อโจทก์รับเงินไปจากศาล
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3948/2533 (1990)
เมื่อคำแถลงขอวางเงินของจำเลยแสดงว่าวางโดยไม่ยอมรับผิด ย่อมไม่เป็นเหตุระงับดอกเบี้ยตามมาตรา 136 วรรคสอง และภาระดอกเบี้ยสิ้นสุดเมื่อโจทก์รับเงินไปจากศาล
ข้อเท็จจริงทำนองเดียวกับคดีคู่กัน จำเลยวางเงิน 300,000 บาทเพื่อให้โจทก์รับไปให้ข้อพิพาทสิ้นสุด ศาลวินิจฉัยว่าเป็นการวางโดยไม่ยอมรับผิดจึงไม่ระงับดอกเบี้ยตามมาตรา 136 วรรคสอง จำเลยหมดภาระดอกเบี้ยเมื่อโจทก์รับเงินไปจากศาล
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4145/2542 (1999)
จำเลยที่ถูกฟ้องเป็นคดีแล้วจะหลุดพ้นความรับผิดได้ก็แต่โดยนำเงินตามที่ตนเห็นว่าต้องรับผิดมาวางศาลตามมาตรา 135 และ 136 เท่านั้น
ศาลวินิจฉัยว่าเมื่อถูกฟ้องแล้ว จำเลยจะหลุดพ้นความรับผิดได้ก็แต่โดยนำเงินตามที่เห็นว่าต้องรับผิดมาวางศาลตามมาตรา 135 และ 136 มิใช่ด้วยการขอชำระหนี้ตามปกติ
คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา
เลย
การวางเงินต่อศาลหยุดดอกเบี้ยหรือไม่
หยุดได้เฉพาะกรณีวางเงินโดยยอมรับผิดและยอมให้โจทก์รับไป ตามมาตรา 136 การวางโดยไม่ยอมรับผิดไม่เป็นเหตุระงับดอกเบี้ย
จำเลยขอถอนเงินที่วางคืนได้หรือไม่
หากวางโดยยอมรับผิดและโจทก์ไม่พอใจจำนวนเงิน จำเลยถอนคืนได้ แต่หากวางโดยไม่ยอมรับผิด จะถอนคืนก่อนมีคำพิพากษาว่าไม่ต้องรับผิดไม่ได้
คำพิพากษาที่อาศัยการรับเงินที่วางเป็นที่สุดหรือไม่
เป็นที่สุด หากโจทก์รับเงินที่จำเลยวางโดยยอมรับผิดและไม่มีประเด็นต้องวินิจฉัยอีก มาตรา 136 ให้คำพิพากษานั้นเป็นที่สุด