มาตรา 166: ค่าฤชาธรรมเนียมที่เกิดจากความผิดหรือการประวิงคดี

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4660/2549 (2006)

   ตามมาตรา 161 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 166 คู่ความฝ่ายที่ดำเนินกระบวนพิจารณาไปเพราะความผิดของตนจนต้องเสียค่าฤชาธรรมเนียม ต้องรับผิดในค่าฤชาธรรมเนียมนั้นโดยไม่คำนึงว่าจะชนะคดีหรือไม่ เมื่อโจทก์นำยึดทรัพย์โดยไม่ชอบและต้องถอนการยึด โจทก์จึงต้องรับผิดค่าธรรมเนียมถอนการยึดแต่ฝ่ายเดียว

   ศาลเห็นว่าโจทก์นำยึดทรัพย์สินของจำเลยที่ 2 โดยไม่ชอบด้วยกฎหมายจนต้องถอนการยึด เมื่อปรับใช้มาตรา 161 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 166 คู่ความที่ก่อให้เกิดค่าฤชาธรรมเนียมเพราะความผิดของตนต้องรับผิดโดยไม่คำนึงถึงผลคดี ศาลชั้นต้นที่สั่งให้จำเลยเสียค่าธรรมเนียมถอนการยึดแทนโจทก์จึงไม่ชอบ

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4445/2539 (1996)

   เมื่อการยึดทรัพย์แล้วไม่มีการขายมิได้เกิดจากความผิดหรือความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของโจทก์ แต่เกิดจากการที่จำเลยประวิงการบังคับคดี จำเลยเป็นฝ่ายผิดและต้องรับผิดค่าธรรมเนียมเจ้าพนักงานบังคับคดียึดแล้วไม่มีการขายตามมาตรา 161 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 166

   ภายหลังคำพิพากษาให้แบ่งที่ดินระหว่างคู่ความ โจทก์ต้องนำยึดที่ดินของจำเลยเพราะจำเลยประวิงการบังคับคดี ศาลวินิจฉัยว่าการยึดแล้วไม่มีการขายมิได้เกิดจากความผิดหรือความประมาทร้ายแรงของโจทก์ แต่เกิดจากการประวิงของจำเลย จำเลยจึงต้องรับผิดค่าธรรมเนียมเจ้าพนักงานบังคับคดีตามมาตรา 161 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 166

3. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6395/2543 (2000)

   มาตรา 166 จะผลักภาระค่าฤชาธรรมเนียมได้ก็ต่อเมื่อกระบวนพิจารณานั้นดำเนินไปโดยไม่จำเป็น เมื่อการที่โจทก์นำยึดทรัพย์และการที่จำเลยวางเงินภายหลังมิใช่การดำเนินกระบวนพิจารณาที่ไม่จำเป็น จึงจะให้โจทก์รับผิดค่าธรรมเนียมยึดแล้วไม่มีการขายตามมาตรา 166 ไม่ได้

   ศาลวินิจฉัยว่าทั้งการที่โจทก์นำยึดที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง และการที่จำเลยวางเงินอีกสองครั้งภายหลัง ไม่ใช่กรณีที่ทำให้ต้องเสียค่าฤชาธรรมเนียมในกระบวนพิจารณาที่ไม่จำเป็นตามมาตรา 166 ศาลอุทธรณ์ที่ให้โจทก์รับผิดค่าธรรมเนียมยึดแล้วไม่มีการขายจึงไม่ชอบ ศาลฎีกาพิพากษากลับ

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา