มาตรา 244/1 — คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นที่สุด
คนบทกฎหมาย
ภายใต้บังคับมาตรา ๒๔๗ คำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลอุทธรณ์ให้เป็นที่สุด
คำแปลภาษาไทย
Subject to Section 247, a judgment or order of the Court of Appeal shall be final.
คำแปลนี้ยังไม่เป็นที่ทราบจากสำนักงาน — กรุณาอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุสำนักงาน
มาตรา 244/1 เพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ 27) พ.ศ. 2558 เป็นแกนของระบบอุทธรณ์ฎีกาที่ปรับใหม่ กล่าวคือ ศาลอุทธรณ์เป็นศาลสูงสุดในคดีแพ่งส่วนใหญ่ และการขึ้นสู่ศาลฎีกาต้องได้รับอนุญาตเท่านั้น มาตรานี้วางหลักความเป็นที่สุด และให้อยู่ภายใต้บังคับมาตรา 247 ซึ่งฎีกาได้ต่อเมื่อศาลฎีกาอนุญาต ในทางปฏิบัติยังใช้กับคดีส่วนแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา ซึ่งสิทธิฎีกาในส่วนแพ่งเป็นไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งเมื่อคดีส่วนอาญายุติแล้ว
ความสำคัญต่อ
อย่าเข้าใจว่าการฎีกาต่อศาลฎีกาเป็นสิทธิโดยอัตโนมัติ ตั้งแต่ปี 2558 คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นที่สุด เว้นแต่ศาลฎีกาอนุญาตให้ฎีกาตามมาตรา 247 หมายความว่าต้องยื่นคำร้องขออนุญาตฎีกาพร้อมกับคำฟ้องฎีกา ไม่ใช่เพียงยื่นฎีกา และต้องผ่านเกณฑ์ที่เข้มงวด ควรปรึกษาทนายความไทยแต่เนิ่นๆ ว่าคดีของคุณเป็นคดีที่ศาลฎีกาจะรับไว้พิจารณาหรือไม่
คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5158/2563 (2020)
มาตรา 244/1 ที่เพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมฯ (ฉบับที่ 27) พ.ศ. 2558 ทำให้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นที่สุด และจะฎีกาได้ต่อเมื่อได้รับอนุญาตจากศาลฎีกาตามมาตรา 247
ผู้ร้องยื่นคำร้องหลังพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมฯ (ฉบับที่ 27) พ.ศ. 2558 มีผลใช้บังคับ จึงต้องเป็นไปตามบทที่แก้ไขใหม่ ศาลวินิจฉัยว่าตามมาตรา 244/1 คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นที่สุด และการฎีกาต้องได้รับอนุญาตตามมาตรา 247 ที่แก้ไขใหม่
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4081/2564 (2021)
ในคดีส่วนแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา เมื่อคดีส่วนอาญายุติแล้ว สิทธิฎีกาในส่วนแพ่งเป็นไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง คำพิพากษาส่วนแพ่งของศาลอุทธรณ์จึงเป็นที่สุดตามมาตรา 244/1 และการฎีกาต้องได้รับอนุญาตตามมาตรา 247
ไม่มีคู่ความฝ่ายใดฎีกาคดีส่วนอาญาจึงยุติ คดีส่วนแพ่งเป็นไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ศาลวินิจฉัยว่าคำพิพากษาส่วนแพ่งของศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดตามมาตรา 244/1 จะฎีกาได้ต่อเมื่อได้รับอนุญาตตามมาตรา 247
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4898/2565 (2022)
เมื่อคดีส่วนอาญาไม่อาจขึ้นสู่ศาลฎีกาได้ สิทธิฎีกาในคดีส่วนแพ่งที่เกี่ยวเนื่องต้องเป็นไปตามมาตรา 244/1 คำพิพากษาส่วนแพ่งของศาลอุทธรณ์จึงเป็นที่สุด เว้นแต่ได้รับอนุญาตให้ฎีกาตามมาตรา 247
ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทน แต่คดีส่วนอาญาไม่อาจขึ้นสู่ศาลฎีกาได้ สิทธิฎีกาในคดีส่วนแพ่งจึงเป็นไปตามมาตรา 244/1 จำเลยต้องขออนุญาตฎีกาตามมาตรา 247 จะฎีกาโดยลำพังไม่ได้
คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา
เลย
คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดหรือไม่
โดยหลักเป็นที่สุด มาตรา 244/1 กำหนดให้เป็นที่สุด ทางเดียวคือการฎีกาต่อศาลฎีกาตามมาตรา 247 ซึ่งต้องได้รับอนุญาตจากศาลฎีกา
ระบบขออนุญาตฎีกาเริ่มใช้เมื่อใด
มาตรา 244/1 เพิ่มโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมฯ (ฉบับที่ 27) พ.ศ. 2558 ซึ่งทำให้การพิจารณาของศาลฎีกาเป็นดุลพินิจโดยการอนุญาต
ใช้กับคดีส่วนแพ่งในคดีอาญาด้วยหรือไม่
ใช่ เมื่อคดีส่วนอาญายุติแล้ว สิทธิฎีกาในคดีส่วนแพ่งเป็นไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง คำพิพากษาส่วนแพ่งของศาลอุทธรณ์จึงเป็นที่สุดตามมาตรา 244/1