มาตรา 244/1: คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นที่สุด

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5158/2563 (2020)

   มาตรา 244/1 ที่เพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมฯ (ฉบับที่ 27) พ.ศ. 2558 ทำให้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นที่สุด และจะฎีกาได้ต่อเมื่อได้รับอนุญาตจากศาลฎีกาตามมาตรา 247

   ผู้ร้องยื่นคำร้องหลังพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมฯ (ฉบับที่ 27) พ.ศ. 2558 มีผลใช้บังคับ จึงต้องเป็นไปตามบทที่แก้ไขใหม่ ศาลวินิจฉัยว่าตามมาตรา 244/1 คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นที่สุด และการฎีกาต้องได้รับอนุญาตตามมาตรา 247 ที่แก้ไขใหม่

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4081/2564 (2021)

   ในคดีส่วนแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา เมื่อคดีส่วนอาญายุติแล้ว สิทธิฎีกาในส่วนแพ่งเป็นไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง คำพิพากษาส่วนแพ่งของศาลอุทธรณ์จึงเป็นที่สุดตามมาตรา 244/1 และการฎีกาต้องได้รับอนุญาตตามมาตรา 247

   ไม่มีคู่ความฝ่ายใดฎีกาคดีส่วนอาญาจึงยุติ คดีส่วนแพ่งเป็นไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ศาลวินิจฉัยว่าคำพิพากษาส่วนแพ่งของศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดตามมาตรา 244/1 จะฎีกาได้ต่อเมื่อได้รับอนุญาตตามมาตรา 247

3. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4898/2565 (2022)

   เมื่อคดีส่วนอาญาไม่อาจขึ้นสู่ศาลฎีกาได้ สิทธิฎีกาในคดีส่วนแพ่งที่เกี่ยวเนื่องต้องเป็นไปตามมาตรา 244/1 คำพิพากษาส่วนแพ่งของศาลอุทธรณ์จึงเป็นที่สุด เว้นแต่ได้รับอนุญาตให้ฎีกาตามมาตรา 247

   ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทน แต่คดีส่วนอาญาไม่อาจขึ้นสู่ศาลฎีกาได้ สิทธิฎีกาในคดีส่วนแพ่งจึงเป็นไปตามมาตรา 244/1 จำเลยต้องขออนุญาตฎีกาตามมาตรา 247 จะฎีกาโดยลำพังไม่ได้

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา