267 — การพิจารณาด่วนและความเป็นที่สุด
คนบทกฎหมาย
ให้ศาลพิจารณาคำขอเป็นการด่วน ถ้าเป็นที่พอใจจากคำแถลงของโจทก์หรือพยานหลักฐานที่โจทก์ได้นำมาสืบ หรือที่ศาลได้เรียกมาสืบเองว่าคดีนั้นเป็นคดีมีเหตุฉุกเฉินและคำขอนั้นมีเหตุผลสมควรอันแท้จริง ให้ศาลมีคำสั่งหรือออกหมายตามที่ขอภายในขอบเขตและเงื่อนไขไปตามที่เห็นจำเป็นทันที ถ้าศาลมีคำสั่งให้ยกคำขอ คำสั่งเช่นว่านี้ให้เป็นที่สุดจำเลยอาจยื่นคำขอโดยพลัน ให้ศาลยกเลิกคำสั่งหรือหมายนั้นเสีย และให้นำบทบัญญัติแห่งวรรคก่อนมาใช้บังคับโดยอนุโลม คำขอเช่นว่านี้อาจทำเป็นคำขอฝ่ายเดียวโดยได้รับอนุญาตจากศาล ถ้าศาลมีคำสั่งยกเลิกคำสั่งเดิมตามคำขอคำสั่งเช่นว่านี้ให้เป็นที่สุดการที่ศาลยกคำขอในเหตุฉุกเฉินหรือยกเลิกคำสั่งที่ได้ออกตามคำขอในเหตุฉุกเฉินนั้น ย่อมไม่ตัดสิทธิโจทก์ที่จะเสนอคำขอตามมาตรา ๒๕๔ นั้นใหม่
คำแปลภาษาไทย
The court shall consider the application as a matter of urgency. If the court is satisfied, from the plaintiff's statement or the evidence the plaintiff has adduced or that the court has itself called to be adduced, that the case is one of emergency and that the application has genuine reasonable grounds, the court shall make an order or issue a writ as requested, within such limits and on such conditions as it sees necessary, immediately. If the court orders the application to be dismissed, such order is final. The defendant may apply forthwith for the court to cancel that order or writ, and the provisions of the preceding paragraph shall apply mutatis mutandis. Such an application may be made ex parte with the leave of the court. If the court orders the original order to be cancelled in accordance with the application, such order is final. The court's dismissal of an emergency application, or its cancellation of an order issued on an emergency application, does not deprive the plaintiff of the right to submit an application under Section 254 anew.
คำแปลนี้ยังไม่เป็นที่ทราบจากสำนักงาน — กรุณาอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุสำนักงาน
มาตรา 267 เป็นวิธีพิจารณาที่ใช้จริงสำหรับคำขอในเหตุฉุกเฉินที่เปิดโดยมาตรา 266 บังคับให้ศาลดำเนินการอย่างรวดเร็ว และเมื่อพอใจว่ามีเหตุฉุกเฉินจริงและมีเหตุผลอันสมควร ให้ออกคำสั่งหรือหมายทันทีภายในขอบเขตและเงื่อนไข จากนั้นมาตรานี้วางความเป็นที่สุดที่หนักแน่นเพื่อรักษาความรวดเร็ว คำสั่งยกคำขอในเหตุฉุกเฉินเป็นที่สุด และคำสั่งยกเลิกวิธีการตามคำขอโดยพลันของจำเลยก็เป็นที่สุด ความเป็นที่สุดนี้หมายความว่าคำสั่งเช่นนั้นอุทธรณ์ตามปกติไม่ได้ ไม่ว่าจะขอยกเลิกตามมาตรานี้หรือศาลพิจารณาในกรณีธรรมดา ที่สำคัญ ความเป็นที่สุดไม่ทำให้สิทธิที่จะขอคุ้มครองสิ้นไป เพราะโจทก์ยื่นคำขอตามมาตรา 254 ใหม่ได้เสมอ
ความสำคัญต่อ
กฎความเป็นที่สุดเป็นกับดักสำหรับผู้ไม่ระวัง หากศาลยกคำขอในเหตุฉุกเฉินเพราะไม่มีเหตุฉุกเฉิน คำสั่งนั้นอุทธรณ์ไม่ได้ และศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกาที่รับวินิจฉัยอุทธรณ์เช่นนั้นย่อมไม่ชอบ เช่นเดียวกัน เมื่อมีคำสั่งชั่วคราวครั้งแรกแล้ว จำเลยที่ไม่ขอยกเลิกตามมาตรานี้และไม่อุทธรณ์ภายในกำหนดปกติ ย่อมทำให้คำสั่งถึงที่สุด ข้อผ่อนปรนคือการยกคำขอไม่ตัดสิทธิโจทก์ที่จะยื่นคำขอตามมาตรา 254 แบบธรรมดา คำขอฉุกเฉินที่ถูกยกจึงไม่ใช่ทางตัน เนื่องจากเรื่องดำเนินอย่างรวดเร็ว การปรึกษาทนายแต่เนิ่น ๆ จึงมีคุณค่า
คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 11700/2555 (2012)
เมื่อศาลยกคำขอในเหตุฉุกเฉินเพราะไม่มีเหตุฉุกเฉิน คำสั่งนั้นเป็นที่สุดตามมาตรา 267 วรรคหนึ่ง โจทก์ไม่มีสิทธิอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ที่รับวินิจฉัยอุทธรณ์เช่นนั้นย่อมไม่ชอบ
ศาลชั้นต้นยกคำขอคุ้มครองชั่วคราวในเหตุฉุกเฉินของโจทก์เพราะไม่มีเหตุฉุกเฉิน ศาลฎีกาเห็นว่าตามมาตรา 267 วรรคหนึ่ง คำสั่งเช่นนั้นเป็นที่สุด โจทก์จึงอุทธรณ์ไม่ได้ การที่ศาลอุทธรณ์รับวินิจฉัยอุทธรณ์จึงไม่ชอบ
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2866/2550 (2007)
เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกคำร้องอันมีผลเป็นการยกเลิกคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวในเหตุฉุกเฉินของศาลชั้นต้น คำสั่งของศาลอุทธรณ์นั้นเป็นที่สุดตามมาตรา 267 วรรคสอง
หลังศาลชั้นต้นแก้ไขคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวในเหตุฉุกเฉินเดิม ศาลอุทธรณ์ภาค 8 พิพากษากลับให้ยกคำร้อง อันมีผลเป็นการยกเลิกคำสั่งของศาลชั้นต้น ศาลฎีกาเห็นว่าคำสั่งของศาลอุทธรณ์ย่อมเป็นที่สุดตามมาตรา 267 วรรคสอง
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 692/2544 (2001)
เมื่อศาลมีคำสั่งเกี่ยวกับวิธีการชั่วคราวก่อนพิพากษาครั้งแรกแล้ว จำเลยที่ไม่ยื่นคำขอให้ยกเลิกตามมาตรา 267 วรรคสอง และไม่อุทธรณ์ภายในกำหนดตามมาตรา 228 วรรคสอง ย่อมทำให้คำสั่งนั้นถึงที่สุด
หลังศาลชั้นต้นมีคำสั่งเกี่ยวกับวิธีการชั่วคราวก่อนพิพากษาครั้งแรก จำเลยที่ 1 มิได้ยื่นคำขอให้ยกเลิกตามมาตรา 267 วรรคสอง หรืออุทธรณ์ภายในกำหนดตามมาตรา 228 วรรคสอง ศาลฎีกาเห็นว่าคำสั่งจึงถึงที่สุดและเป็นหลักประกันเบื้องต้นในการบังคับคดีของโจทก์
คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา
เลย
หากศาลยกคำขอในเหตุฉุกเฉิน โจทก์อุทธรณ์ได้หรือไม่?
ไม่ได้ ตามมาตรา 267 วรรคหนึ่ง คำสั่งยกคำขอในเหตุฉุกเฉินเป็นที่สุดและอุทธรณ์ไม่ได้ แต่โจทก์ยังยื่นคำขอตามมาตรา 254 แบบธรรมดาได้
จำเลยโต้แย้งคำสั่งฉุกเฉินได้อย่างไร?
ตามมาตรา 267 จำเลยอาจยื่นคำขอโดยพลันให้ศาลยกเลิกคำสั่งหรือหมายนั้น และอาจทำเป็นคำขอฝ่ายเดียวโดยได้รับอนุญาตจากศาล คำสั่งยกเลิกคำสั่งเดิมตามคำขอนั้นเป็นที่สุด
คำขอในเหตุฉุกเฉินที่ถูกยกทำให้โจทก์หมดโอกาสหรือไม่?
ไม่ มาตรา 267 วรรคท้ายรักษาสิทธิของโจทก์ที่จะยื่นคำขอตามมาตรา 254 ใหม่ แม้คำขอในเหตุฉุกเฉินจะถูกยกหรือคำสั่งฉุกเฉินถูกยกเลิก