48: หน้าที่ศาลในการจดรายงานกระบวนพิจารณา

คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 4047/2551 (2008)

   ส่วนมาตรา 48 (3) ส่วนศาลต้องจดสถานที่ในฐานข้อมูลในมุมมองของการพิจารณาเป็นพิเศษของการพิจารณาของศาลที่ยื่นขอความยุติธรรมโดยตรงคู่ความและต้องส่งรายงานให้ศาลชั้นต้นอ่านแทนการไม่ระบุเวลาออกนั่งพิจารณาอย่างแน่นอนไม่ทำให้กระบวนการพิจารณาไม่ชอบ

   จำเลยฎีกาว่ารายงานการพิจารณาศาลยุติธรรมภาค 7 ฉบับลงวันที่ 29 มกราคม 2550 ไม่ระบุเวลาที่ต้องรอตรวจดูกฎหมายฎีกาเริ่มต้นแม้มาตรา 48 (3) กฎหมายพิจารณาความอาญา มาตรา 15 ตรวจสอบสถานที่และเวลาตรวจสอบของศาลยุติธรรมตรวจสอบคู่ความและต้องส่งให้ศาลชั้นอ่านแทนระบุรายงานนั่งตรวจสอบด้วยสิ่งนี้

2. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 8493/2551 (2008)

   รายงานการนั่งพิจารณาโดยไม่ปรากฏให้เห็นถึงคู่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมาศาลหรือเฟิร์มแวร์จดบันทึกการพิจารณาตามมาตรา 48 ย่อมเป็นผลและสำคัญการไม่มาศาลอาจเนื่องมาจากการรองรับนัดที่ต้องจดบันทึกไว้

   ชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ชนะคดีโดยพิแพทย์จากเอกสารที่ปรากฏขึ้นว่าได้จดข้อความเกี่ยวกับฝ่ายที่เป็นส่วนหนึ่งในการนั่งมีคู่ความใดมาศาลและขั้นตอนการพิจารณาอื่น ๆ ในการปฏิบัติตามมาตรา 48 ศาลฎีกาชี้ว่าไม่ปรากฏด้วยว่าจำเลยที่ 2 มาศาลหรือซึ่งมีความสำคัญเพราะตามมาตรา 193 ทวิสองวรรค จำเลยที่ไม่มาศาลโดยสืบสวนขอเลื่อนคดีหรือแจ้งขัดข้องพิจารณาขาดการพิจารณาคดีที่ไม่ใช่ที่รายงานต้องวาง

3. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 15984/2553 (2010)

   โครงสร้างที่ลงลายมือชื่อในรายงานประกอบการพิจารณาซึ่งจดตามมาตรา 48 ย่อมถือปฏิบัติในเอกสารที่จดบันทึกรายงานนั้นได้เพราะไม่มีกฎหมายกำหนดว่าผู้เป็นผู้ประกอบในหนังสือที่มีความสำคัญอยู่ในสถานะใด ๆ

   ประเด็นสำคัญสำหรับการพิจารณาโดยข่าวที่จดบันทึกรายงานการพิจารณาเข้าเงื่อนไขเรื่องต่างๆ ตามกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1514 วรรคสองศาลฎีกาชี้ว่าตามมาตรา 48 ศาลต้องจดบันทึกรายงานการนั่งพิจารณาทุกครั้งพร้อมข้อความโดยย่อของเรื่องที่ใส่และลายมือชื่อการวินิจฉัยเมื่อไม่มีกฎหมายกำหนดว่าผู้ตรวจสอบในหนังสือต้องคงอยู่ใด ๆ การพิจารณาที่ลงลายมือชื่อในรายงานจึงถือเป็นการพิจารณาในหนังสือย้อนหลังโดยความจำเลยที่ 1 เอกสารประกอบแย้งให้โจทก์ไปจดทะเบียนได้

คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา