The defendant punched the victim once during an altercation. The victim fell backward, struck his head on the concrete ground, and died from the head injury. The Supreme Court convicted the defendant under Section 290 for causing death by an act intended to cause bodily harm. The Court held that although the defendant intended only to strike the victim (not to kill), the resulting death was a foreseeable consequence of punching someone in a location with a hard surface. Section 290 applies when death results from an act that was intended to cause bodily harm but not death. The defendant need not have foreseen the specific manner of death, only that the act was intended to cause some bodily harm.
จำเลยชกผู้เสียหายหนึ่งครั้งระหว่างทะเลาะวิวาท ผู้เสียหายล้มไปด้านหลังศีรษะกระแทกพื้นคอนกรีตและเสียชีวิตจากบาดเจ็บที่ศีรษะ ศาลฎีกาพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 290 ฐานทำร้ายร่างกายเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย แม้จำเลยมีเจตนาเพียงทำร้าย ไม่ได้มีเจตนาฆ่า แต่ความตายเป็นผลที่อาจคาดหมายได้จากการชกบุคคลในสถานที่ที่มีพื้นแข็ง มาตรา 290 ใช้เมื่อความตายเป็นผลจากการกระทำที่มีเจตนาทำร้ายแต่ไม่มีเจตนาฆ่า
assault causing death, punch, fall, head injury, Section 290, intent to injure, foreseeable death
ทำร้ายร่างกายเป็นเหตุให้ตาย, ชก, ล้ม, บาดเจ็บที่ศีรษะ, มาตรา 290, เจตนาทำร้าย, ความตายที่คาดหมายได้
The defendant punched the victim once during an altercation. The victim fell backward, struck his head on the concrete ground, and died from the head injury. The Supreme Court convicted the defendant under Section 290 for causing death by an act intended to cause bodily harm. The Court held that although the defendant intended only to strike the victim (not to kill), the resulting death was a foreseeable consequence of punching someone in a location with a hard surface. Section 290 applies when death results from an act that was intended to cause bodily harm but not death. The defendant need not have foreseen the specific manner of death, only that the act was intended to cause some bodily harm.
จำเลยชกผู้เสียหายหนึ่งครั้งระหว่างทะเลาะวิวาท ผู้เสียหายล้มไปด้านหลังศีรษะกระแทกพื้นคอนกรีตและเสียชีวิตจากบาดเจ็บที่ศีรษะ ศาลฎีกาพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 290 ฐานทำร้ายร่างกายเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย แม้จำเลยมีเจตนาเพียงทำร้าย ไม่ได้มีเจตนาฆ่า แต่ความตายเป็นผลที่อาจคาดหมายได้จากการชกบุคคลในสถานที่ที่มีพื้นแข็ง มาตรา 290 ใช้เมื่อความตายเป็นผลจากการกระทำที่มีเจตนาทำร้ายแต่ไม่มีเจตนาฆ่า
assault causing death, punch, fall, head injury, Section 290, intent to injure, foreseeable death
ทำร้ายร่างกายเป็นเหตุให้ตาย, ชก, ล้ม, บาดเจ็บที่ศีรษะ, มาตรา 290, เจตนาทำร้าย, ความตายที่คาดหมายได้
The defendant and the deceased engaged in a physical altercation at a social gathering. The defendant struck the deceased repeatedly, causing injuries that led to death. The Supreme Court held that where the evidence shows the defendant intended only to cause bodily harm and not to kill, the act falls under Section 290 (causing death by an act intended to cause bodily harm) rather than Section 288 (murder). The distinction turns on whether the accused harbored specific intent to cause death. Mere participation in a fight, even a violent one, does not automatically establish murderous intent unless surrounding circumstances such as the use of lethal weapons or attacks on vital organs demonstrate otherwise.
จำเลยและผู้ตายทะเลาะวิวาทกันในงานเลี้ยง จำเลยใช้กำลังทำร้ายผู้ตายจนถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อพยานหลักฐานแสดงว่าจำเลยมีเจตนาเพียงทำร้ายร่างกายมิได้มีเจตนาฆ่า การกระทำจึงเป็นความผิดตามมาตรา 290 ไม่ใช่มาตรา 288 การพิจารณาว่าเป็นเจตนาฆ่าหรือทำร้ายร่างกายต้องพิจารณาจากพฤติการณ์แห่งคดี เช่น อาวุธที่ใช้ ตำแหน่งที่ถูกทำร้าย และความรุนแรงของการกระทำประกอบกัน
murder, intent, bodily harm, fight, Section 290, Section 288, intent to kill
ฆาตกรรม, เจตนา, ทำร้ายร่างกาย, ทะเลาะวิวาท, มาตรา 290, มาตรา 288, เจตนาฆ่า
The defendant and the deceased engaged in a physical altercation at a social gathering. The defendant struck the deceased repeatedly, causing injuries that led to death. The Supreme Court held that where the evidence shows the defendant intended only to cause bodily harm and not to kill, the act falls under Section 290 (causing death by an act intended to cause bodily harm) rather than Section 288 (murder). The distinction turns on whether the accused harbored specific intent to cause death. Mere participation in a fight, even a violent one, does not automatically establish murderous intent unless surrounding circumstances such as the use of lethal weapons or attacks on vital organs demonstrate otherwise.
จำเลยและผู้ตายทะเลาะวิวาทกันในงานเลี้ยง จำเลยใช้กำลังทำร้ายผู้ตายจนถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อพยานหลักฐานแสดงว่าจำเลยมีเจตนาเพียงทำร้ายร่างกายมิได้มีเจตนาฆ่า การกระทำจึงเป็นความผิดตามมาตรา 290 ไม่ใช่มาตรา 288 การพิจารณาว่าเป็นเจตนาฆ่าหรือทำร้ายร่างกายต้องพิจารณาจากพฤติการณ์แห่งคดี เช่น อาวุธที่ใช้ ตำแหน่งที่ถูกทำร้าย และความรุนแรงของการกระทำประกอบกัน
murder, intent, bodily harm, fight, Section 290, Section 288, intent to kill
ฆาตกรรม, เจตนา, ทำร้ายร่างกาย, ทะเลาะวิวาท, มาตรา 290, มาตรา 288, เจตนาฆ่า
The defendant deliberately drove a vehicle to force the victim's motorcycle into a wall and electrical pole in a narrow alley. The victim died immediately and a police officer passenger suffered severe injuries. The Supreme Court determined the defendant possessed intent to kill, as he could foresee the fatal consequences of deliberately causing the collision at high speed. Convicted of intentional murder under Section 288, overturning lower court verdicts that had reduced the charges to negligence or reckless endangerment.
จำเลยจงใจขับรถบังคับให้รถจักรยานยนต์ของผู้ตายชนกำแพงและเสาไฟฟ้าในซอยแคบ ผู้ตายเสียชีวิตทันที ตำรวจที่นั่งซ้อนท้ายได้รับบาดเจ็บสาหัส ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า เพราะย่อมเล็งเห็นผลร้ายแรงที่จะเกิดขึ้นจากการบังคับให้รถชนด้วยความเร็วสูง พิพากษาว่าผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาตามมาตรา 288 กลับคำพิพากษาศาลล่างที่ลดข้อหาเป็นประมาท
murder, intent to kill, vehicular homicide, foreseeability, Section 288, deliberate collision
ฆ่าคนตาย, เจตนาฆ่า, ฆ่าโดยใช้รถ, เล็งเห็นผล, มาตรา 288, ชนโดยจงใจ
The plaintiff sought punishment for murder under Section 288. The trial court found the defendant's actions constituted appropriate self-defense and dismissed the case. The appellate court disagreed, determining the defendant acted recklessly without intent to kill and convicted under Section 290 read with Section 72. The Supreme Court rejected the plaintiff's cassation petition, holding it raised factual disputes rather than legal ones, which fall outside permissible grounds for cassation under Criminal Procedure Code Section 220.
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 288 ศาลชั้นต้นเห็นว่าการกระทำเป็นการป้องกันตัวโดยชอบจึงยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นต่าง วินิจฉัยว่าจำเลยกระทำโดยประมาทไม่มีเจตนาฆ่า พิพากษาลงโทษตามมาตรา 290 ประกอบมาตรา 72 ศาลฎีกาไม่รับฎีกาของโจทก์เพราะเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ไม่ใช่ปัญหาข้อกฎหมายตาม ป.วิ.อ. มาตรา 220
self-defense, recklessness, unintentional killing, Section 290, cassation limits, factual dispute
ป้องกันตัว, ประมาท, ไม่เจตนาฆ่า, มาตรา 290, ขอบเขตการฎีกา, ปัญหาข้อเท็จจริง
The defendant deliberately drove a vehicle to force the victim's motorcycle into a wall and electrical pole in a narrow alley. The victim died immediately and a police officer passenger suffered severe injuries. The Supreme Court determined the defendant possessed intent to kill, as he could foresee the fatal consequences of deliberately causing the collision at high speed. Convicted of intentional murder under Section 288, overturning lower court verdicts that had reduced the charges to negligence or reckless endangerment.
จำเลยจงใจขับรถบังคับให้รถจักรยานยนต์ของผู้ตายชนกำแพงและเสาไฟฟ้าในซอยแคบ ผู้ตายเสียชีวิตทันที ตำรวจที่นั่งซ้อนท้ายได้รับบาดเจ็บสาหัส ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า เพราะย่อมเล็งเห็นผลร้ายแรงที่จะเกิดขึ้นจากการบังคับให้รถชนด้วยความเร็วสูง พิพากษาว่าผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาตามมาตรา 288 กลับคำพิพากษาศาลล่างที่ลดข้อหาเป็นประมาท
murder, intent to kill, vehicular homicide, foreseeability, Section 288, deliberate collision
ฆ่าคนตาย, เจตนาฆ่า, ฆ่าโดยใช้รถ, เล็งเห็นผล, มาตรา 288, ชนโดยจงใจ
The plaintiff sought punishment for murder under Section 288. The trial court found the defendant's actions constituted appropriate self-defense and dismissed the case. The appellate court disagreed, determining the defendant acted recklessly without intent to kill and convicted under Section 290 read with Section 72. The Supreme Court rejected the plaintiff's cassation petition, holding it raised factual disputes rather than legal ones, which fall outside permissible grounds for cassation under Criminal Procedure Code Section 220.
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 288 ศาลชั้นต้นเห็นว่าการกระทำเป็นการป้องกันตัวโดยชอบจึงยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นต่าง วินิจฉัยว่าจำเลยกระทำโดยประมาทไม่มีเจตนาฆ่า พิพากษาลงโทษตามมาตรา 290 ประกอบมาตรา 72 ศาลฎีกาไม่รับฎีกาของโจทก์เพราะเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ไม่ใช่ปัญหาข้อกฎหมายตาม ป.วิ.อ. มาตรา 220
self-defense, recklessness, unintentional killing, Section 290, cassation limits, factual dispute
ป้องกันตัว, ประมาท, ไม่เจตนาฆ่า, มาตรา 290, ขอบเขตการฎีกา, ปัญหาข้อเท็จจริง
The plaintiff sought conviction for intentional murder under Section 288. The trial court dismissed for insufficient evidence. The appellate court found that while the defendant did not intend to kill, the victim died from the defendant's physical assault (striking and kicking). The Supreme Court upheld conviction under Section 290 (unintentional killing through assault) rather than Section 288, establishing the distinction between intent to harm and intent to kill in physical altercation cases.
โจทก์ฟ้องขอลงโทษฐานฆ่าโดยเจตนาตามมาตรา 288 ศาลชั้นต้นยกฟ้องเพราะพยานหลักฐานไม่เพียงพอ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่าแต่ผู้ตายเสียชีวิตจากการทำร้ายร่างกาย (ชกและเตะ) ศาลฎีกายืนตามศาลอุทธรณ์ ลงโทษตามมาตรา 290 วางหลักแยกเจตนาทำร้ายกับเจตนาฆ่าในคดีทะเลาะวิวาท
unintentional killing, assault causing death, Section 290, intent distinction, physical altercation
ทำร้ายจนตาย, ทำร้ายเป็นเหตุให้ตาย, มาตรา 290, แยกเจตนา, ทะเลาะวิวาท
The plaintiff sought conviction for intentional murder under Section 288. The trial court dismissed for insufficient evidence. The appellate court found that while the defendant did not intend to kill, the victim died from the defendant's physical assault (striking and kicking). The Supreme Court upheld conviction under Section 290 (unintentional killing through assault) rather than Section 288, establishing the distinction between intent to harm and intent to kill in physical altercation cases.
โจทก์ฟ้องขอลงโทษฐานฆ่าโดยเจตนาตามมาตรา 288 ศาลชั้นต้นยกฟ้องเพราะพยานหลักฐานไม่เพียงพอ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่าแต่ผู้ตายเสียชีวิตจากการทำร้ายร่างกาย (ชกและเตะ) ศาลฎีกายืนตามศาลอุทธรณ์ ลงโทษตามมาตรา 290 วางหลักแยกเจตนาทำร้ายกับเจตนาฆ่าในคดีทะเลาะวิวาท
unintentional killing, assault causing death, Section 290, intent distinction, physical altercation
ทำร้ายจนตาย, ทำร้ายเป็นเหตุให้ตาย, มาตรา 290, แยกเจตนา, ทะเลาะวิวาท
