Habitation compromise and a tax creditor's fraud claim สัญญาประนีประนอมเรื่องสิทธิอาศัยกับการขอเพิกถอนของเจ้าหนี้ภาษี
⚖️ Key Takeaway ⚖️ ประเด็นสำคัญ
The delay in registration did not destroy the contractual habitation claim. Given the earlier rights described in the digest, the compromise was not held to be collusive conduct knowingly prejudicing the tax creditor, so the creditor was not entitled to revoke the compromise under section 237.
การปล่อยเวลาโดยไม่จดทะเบียนไม่ได้ทำให้สิทธิเรียกร้องตามสัญญาสิทธิอาศัยเสียไป เมื่อสิทธินั้นมีอยู่ก่อนตามที่ย่อคำพิพากษาระบุ จึงไม่ถือว่าการประนีประนอมเป็นการสมคบกระทำโดยไม่สุจริตทั้งที่รู้ว่าจะฉ้อฉลเจ้าหนี้ภาษี เจ้าหนี้จึงไม่มีสิทธิขอเพิกถอนสัญญาประนีประนอมตามมาตรา 237
Executive Summary บทสรุปผู้บริหาร
Supporting source: Department of Lands publication เอกสารอ้างอิงประกอบ: เอกสารเผยแพร่ของกรมที่ดิน
Court's Holding (Ratio Decidendi) คำวินิจฉัยของศาล (หลักกฎหมาย)
The delay in registration did not destroy the contractual habitation claim. Given the earlier rights described in the digest, the compromise was not held to be collusive conduct knowingly prejudicing the tax creditor, so the creditor was not entitled to revoke the compromise under section 237.
การปล่อยเวลาโดยไม่จดทะเบียนไม่ได้ทำให้สิทธิเรียกร้องตามสัญญาสิทธิอาศัยเสียไป เมื่อสิทธินั้นมีอยู่ก่อนตามที่ย่อคำพิพากษาระบุ จึงไม่ถือว่าการประนีประนอมเป็นการสมคบกระทำโดยไม่สุจริตทั้งที่รู้ว่าจะฉ้อฉลเจ้าหนี้ภาษี เจ้าหนี้จึงไม่มีสิทธิขอเพิกถอนสัญญาประนีประนอมตามมาตรา 237
Code Sections Referenced มาตราที่อ้างอิง
💡 What This Means for You 💡 สิ่งที่หมายถึงสำหรับคุณ
Disclaimer: The English translations provided on this website are unofficial and for informational purposes only. The authoritative text of Thai statutes is in the Thai language as published in the Royal Thai Government Gazette (Ratchakitchanubeksa). This content does not constitute legal advice. For specific legal questions, consult a qualified Thai attorney.
Copyright © 2026 ThaiLaw Online Co. Ltd. The Thai statutory text (ตัวบทกฎหมาย) and the original Thai-language Supreme Court (Dika) decisions are in the public domain as published in the Royal Thai Government Gazette (ราชกิจจานุเบกษา) pursuant to Section 7 of the Copyright Act B.E. 2537 (1994). All other content, including English translations, Supreme Court (Dika) decision summaries, legal annotations, cross-references, commentary, and editorial analysis, is the copyrighted intellectual property of ThaiLawOnline and its editors, Sebastien H. Brousseau (LL.B.) and Wichuda Atthatmethakon (LL.M.). Unauthorized reproduction or distribution is prohibited.
ข้อสงวนสิทธิ์: คำแปลภาษาอังกฤษที่ให้ไว้ในเว็บไซต์นี้เป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการและมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ข้อมูลเท่านั้น ตัวบทกฎหมายที่เป็นทางการคือภาษาไทยตามที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เนื้อหานี้ไม่ถือเป็นคำแนะนำทางกฎหมาย สำหรับคำถามทางกฎหมายเฉพาะ กรุณาปรึกษาทนายความไทยที่มีคุณสมบัติ
ลิขสิทธิ์ © 2026 บริษัท ไทยลอว์ ออนไลน์ จำกัด ตัวบทกฎหมายภาษาไทยและคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับภาษาไทยดั้งเดิมเป็นสาธารณสมบัติ ตามที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 เนื้อหาอื่นทั้งหมด ได้แก่ คำแปลภาษาอังกฤษ บทสรุปคำพิพากษาศาลฎีกา คำอธิบายกฎหมาย การอ้างอิงข้าม ข้อวิจารณ์ และบทวิเคราะห์ทางบรรณาธิการ เป็นทรัพย์สินทางปัญญาอันมีลิขสิทธิ์ของ ThaiLawOnline และบรรณาธิการ เซบาสเตียง อ็อง บรูโซ (LL.B.) และ วิชุดา อรรถเมธากร (LL.M.) ห้ามทำซ้ำหรือเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาต